เกิดแก่เจ็บตาย ไม่ใช่ความทุกข์

ศาสนาพุทธมักถูกนักปราชญ์ฝรั่งมองว่าเป็นศาสนาที่มองโลกในแง่ร้าย (pessimistic) ก็สมควรแล้ว เพราะเราไปสอนว่าชีวิตคือทุกข์ เกิดแก่เจ็บตาย แต่ถ้าเรา "กล้าเถียงคำสอน" เรามาปรับกันใหม่ว่า ชีวิตเกิดมาเป็นอวิชชา คือความไม่รู้ คือไม่รู้ด้วยซ้ำไปว่าเกิดมาเพื่อทุกข์ หรือ สุข หรือทุกข์ผสมสุข หรือว่าเกิดมาเพื่อทำหน้าที่ ทำประโยชน์ให้สังคม ให้ตนเอง ครอบครัว (แล้วทำไปทำไมให้เหนื่อยยาก) ........ดังนั้นชีวิตคนเราในศาสนาเกิดมาก็เพื่อตีอวิชชาให้แตก ด้วยสมุหทัย นิโรธ มรรค......แบบนี้จะเป็นทางสายกลางดีไหมจ๊ะ

--คนถางธรรม (กพ. ๖๐)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สะกิดกวน...ชวนแหกค่าย----->สู่แดนใหม่...ไตเสรี



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

"...เราไปสอนว่าชีวิตคือทุกข์ เกิดแก่เจ็บตาย..." this is from really 'pessimistic' teachers.

If we don't notrealize that เกิดแก่เจ็บตาย is just "ธรรมดา" (dhammatā - a law of life of composite things/beings -- elemental things such as atoms, ธาตุ, particles,... will need more thoughts), we are definitely as you say 'full of avijja' and will need a lot more sikhā to gain paññā and happiness in life.

I support more discussions, free and open forums with the Buddha's teaching as a guide -- so that we can keep in the middle -- not sway into extremes.

Peaceful resolution is far better than bull dozing and rebuilding ;-)

เขียนเมื่อ 

ตีแตก..คงเป็นอรหันต์กันหมดแล้วเนอะ...อิอิ