วันที่ 11 เจอกับชั้น ป.6 (18 พ.ย. 59)

ปวีณา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้ได้รับคำสั่ง คือให้ไปคุมชั้นเรียนนักเรียนชั้น ป.6 ในช่วงเช้า เนื่องจากครูประจำชั้นและครูประจำวิชาติดประชุม ครูจึงขอให้นักศึกษาที่ว่างไปดูแลนักเรียนแทน โดยที่แต่ละวิชามีงานมอบหมายให้นักเรียนทำแล้ว หลังจากที่ฉันไปช่วยครูพี่เลี้ยงสอน 179 คาบเสร็จแล้ว ก็รีบไปดูปรากฏว่านักเรียนนั่งในห้องเขียนหนังสือกันเงียบ และเรียบร้อยกันมาก จนนึกว่ามีครูอยู่ในห้องนั้นเสียอีก แต่พอนักเรียนทำงานเสร็จเท่านั้นแหล่ะความเงียบก็มลายหายไป บ้างก็ขออนุญาตไปเข้าห้องน้ำ บ้างก็คุยกันเสียงดัง บ้างก็เดินไปเดินมา บ้างก็มาคุยกับครู แต่บางคนก็ตั้งใจทำงานดีมาก ป.6 แล้วแต่บางคนยังทำตัวเป็นเด็กอยู่เลย แถมพูดจาไม่มีสัมมาคาราวะอีกต่างหาก ฉันจึงเดินเข้าไปดุบ้างเป็นพักๆ แล้วก็พูดไปว่า ครูไม่ได้บังคับให้นักเรียนอ่านหนังสือ หรือทำงาน แต่มันขึ้นอยู่ที่จิตใต้สำนึกของเธอเองว่าจะตั้งใจเรียนได้มากน้อยแค่ไหน ใครรักดีอยากมีอนาคตที่สดใส ก็ขอให้ตั้งใจเรียนต่อไป แต่ถ้าใครอยากเรียนซ้ำชั้น ไม่อยากมีอาชีพที่ดี ก็แล้วแต่เธอ เพราะนักเรียนโตกันแล้วคงไม่ต้องมาพูดมากกันอีก จริงๆ มียาวกว่านี้นะคะ แต่สรุปประเด็นสำคัญได้เพียงเท่านี้ เมื่อฉันพูดจบนักเรียนก็หาว่าฉันดุ ฉันจึงตอบไปว่า จริงๆ แล้วครูเป็นคนใจดีนะ แต่ความดุของครูขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของนักเรียน ถ้านักเรียนไม่ดื้อ ครูก็ไม่ดุค่ะ ประโยคนี้ฉันพูดแบบนี้มาทุกห้องเลย จนจำได้ขึ้นใจเชียว แต่ก็อย่างว่าแหล่ะค่ะ นักเรียนแต่ละคนย่อมไม่เหมือนกัน มีดีบ้างไม่ดีบ้าง ปะปนกันไป นอกจากตัวนักเรียนเองที่จะปรับปรุงพัฒนาตัวเองแล้วนั้น ครูและผู้ปกครองก็มีส่วนสำคัญเช่นกัน ที่จะช่วยกันขัดเกลาให้เด็กเหล่านั้นเติบโตขึ้นมาเป็นคนดีของสังคมกันต่อไป




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวปวีณา ทนุชิต (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)