บันทึกพิมพ์ด้วยความฮึกเหิมมาก
จากบันทึกกำลังใจจากท่านฮอนด้า ทำให้ผมเกิดแรงฮึดที่จะทำหลายๆ อย่างขึ้นมา ผมรู้ตัวทันทีว่า
นี่แหละ คือ สิ่งที่ผมขาดไปตั้ง 2 อาทิตย์!!
ผมเอาโครงการที่วางไว้มาทบทวนอีกรอบ ตั้งใจจะทำให้เสร็จก่อนที่จะไปงาน KM ในเดือนหน้านี้
Program IPD
ขุดคุ้ยข้อเสียมาลองทำดูใหม่ทั้งหมดเลย ทำไปเรื่อยๆ มันต้องสำเร็จ หากทำไม่ได้จริงๆ ต้องแสดงหลักฐานว่า ทำไมทำแล้วมีปัญหา ไปคุจกับฝ่ายสารสนเทศและทุกคนที่เกี่ยวข้องซะทีว่ารวมแล้วมันมีปัญหาร้อยแปดยังไง
โปรแกรมยกน้ำหนัก
ที่ผมตันกับมันมา 2 อาทิตย์ ผมโทษเพราะว่าตัวเองป่วยอยู่เลยยกแบบซังกะตายไป (ไม่ปรับน้ำหนักขึ้นเลย) ทำให้ไม่มีการก้าวหน้า ผมจะท้าทายตัวเองอีกครั้งด้วยการเพิ่มน้ำหนักไปอีก 2-4 กิโล แล้วแต่ว่าส่วนไหน (กลับไปวันนี้เอาเลย)
โครงการเด็ดดอกไม้สะเทือนสถาบัน ( paperless ในการเก็บเงิน)
ต้องมาทบทวนและไปคุยกับทุกฝ่ายครับ โชคดีที่อาทิตย์ถัดไปผมจะขึ้นตึกไปพอดี จะได้ไปขอข้อมูลและความร่วมมือจากตึกด้วย
โครงการทำเว็บสำหรับความรู้ด้านงานเภสัช
หลังจากขี้เกียจ+กลัวๆ กล้าๆ อยู่นานว่าจะเอาดีไหม ถ้าเอาจะต้องทำขึ้นเว็บของสถาบันไหม มันจะมีปัญหาอะไรไหม ทำดูก่อนครับ ง่ายๆ ก่อนก็เอาขึ้นบล็อกนี่ละครับ ทดลองดูว่าควรมีหัวข้อใดบ้าง ไม่งั้นก็คงตายอยู่ในหัวผมไปอย่างนี้ละ
สู้..โว้..โว้..เย้..เย้
ส่งกำลังใจมา...
.สู้โว้ยให้อีกคน..จะช่วยจำไว้ทุกโปรเจ็คที่ท่านบอก..ถ้าทำได้ครบเมื่อไหร่เดี๋ยวSeangjaจะส่งขนมไปให้เป็นรางวัล...
ขอขอบคุณอาจารย์จันทร์เมามาย...//
สู้ๆ… อิอิ
ขอบคุณทุกท่านครับที่แวะเข้ามา
seangja
นพ. วัลลภ พรเรืองวงศ์
จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร