๔๔๔. ผู้นำ ๔ G

๑๐ ปี ที่อยู่ในโรงเรียนขนาดเล็ก เรียนรู้สู้สิ่งยากมามากแล้ว อีก ๗ ปีเกษียณ วันนี้..จะทำอะไร ก็คิดว่าต้องทำทันที(ททท.) ไม่มีสิ่งใดสายเกินไปแต่อาจต้องใช้เวลาบ้างตามสมควร แบบค่อยเป็นค่อยไป..ก็ยังดี แล้ว ๔ G มีอะไรบ้าง

ผมติดตาม..ประเทศไทย ๔.๐ จนถึงเวลานี้ ก็เข้าใจแล้วว่ารัฐบาล คสช.จะสื่อถึงอะไร ผมคิดว่าด้วยความตั้งใจของผู้นำประเทศและคณะทำงานทุกคน จะก้าวไปถึงจุดที่วาดหวังได้แน่นอน แต่อาจต้องใช้เวลาบ้าง รวมไปถึงคนไทยต้องร่วมด้วยช่วยกัน ..และรู้รักสามัคคี

ในฐานะที่เป็นพลเมืองไทยคนหนึ่ง ทำหน้าที่บริหารจัดการสถานศึกษาขนาดเล็ก ที่ภาครัฐ..พยายามที่จะยุบ ควบ รวม ถ้าเล็กลงไปเรื่อยๆในทุกเรื่องทั้งคุณภาพและปริมาณ..ตลอดจนลงลึกไปถึงประชารัฐ หรือภาคประชาชน เข้ามามีส่วนได้ส่วนเสียมากน้อยแค่ไหน

ถึงแม้ว่า..โรงเรียนจะเล็ก เด็กต่ำกว่า ๑๐๐ แต่ผมเชื่ออย่างหนึ่งว่า ถ้าผู้บริหารโรงเรียนมีวิสัยทัศน์ และเดินตามฝัน ใครก็ยุบเราไม่ได้..แล้วยิ่งโรงเรียนจัดกิจกรรมการเรียนการสอนที่ยึดหลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงด้วยแล้ว ทำให้ผลผลิตที่ออกมาแต่ละปี ดูดีมีคุณค่า จนผมมั่นใจ ถึงขนาดเขียนป้ายติดไว้หน้าโรงเรียน...ว่า

"เดินตามรอยเท้าพ่อ...ไม่ขอยุบ ควบ รวม.."

เมื่อประเทศไทย ๔.๐ มองให้เล็กลงมาถึงองค์กร ที่เป็นหลักให้ชุมชนและเป็นสถานที่ราชการ น่าจะมีเป้าหมาย มีอัตลักษณ์เป็นของตนเองด้วยเหมือนกัน ผมเริ่มมีแรงบันดาลใจ แรงกว่าการสื่อสารในยุค ๓ G เสียอีก คิดเลยไปถึง ๔ G โน่นเลย และคิดว่าทำได้ไม่ยาก ถ้ามีความพยายาม ทำให้ ๔ G เป็นจริง จับต้องได้และประเมินผลได้

๑๐ ปี ที่อยู่ในโรงเรียนขนาดเล็ก เรียนรู้สู้สิ่งยากมามากแล้ว อีก ๗ ปีเกษียณ วันนี้..จะทำอะไร ก็คิดว่าต้องทำทันที(ททท.) ไม่มีสิ่งใดสายเกินไปแต่อาจต้องใช้เวลาบ้างตามสมควร แบบค่อยเป็นค่อยไป..ก็ยังดี แล้ว ๔ G มีอะไรบ้าง

Genuine...เป็นคนจริง ใจซื่อมือสะอาด ถึงแม้โรงเรียนไม่ได้นำร่องเป็นโรงเรียนสุจริต ผมเองก็ประพฤติปฏิบัติได้อยู่แล้ว

Generous...ทำงานร่วมกับผู้อื่นได้..ต้องทำให้ได้ แบบไม่ยึดติดอัตตา เอาใจเขามาใส่ใจเรา..

Generative...เป็นคนที่คิดสร้างสรรค์..ฝันให้ไกล..แล้วไปให้ถึง

Generalization...การสร้างระบบที่มีความยั่งยืน เริ่มจะเห็นผลเป็รูปธรรมบ้างแล้ว หลังจากที่ใช้ "ชยันโต โมเดล" ในการบริหารจัดการ..โรงเรียนขนาดเล็ก กรณีศึกษาโรงเรียนบ้านหนองผือ

ผู้นำ..๔ G ..น่าสนใจมากนะครับ ง่าย กระชับ เหลืออยู่แค่ จับประเด็น เค้นกิจกรรมออกมา และเข้าให้ถึงตัวชี้วัดให้ได้ เท่านี้..ก็เพียงพอแล้ว

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒ ตุลาคม ๒๕๕๙

(บันทึกนี้..ขอขอบคุณ ดร.ภิญโญ รัตนาพันธุ์ ผู้เขียนบทความ ผู้นำ ๔.๐ ที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผม)









บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (0)