กระทือ

ชื่ออื่น ทือ หัวทือ กระทือป่า กระแวน กะแอน แฮวดำ เฮียงแดง (ภาคเหนือ-แม่ฮ่องสอน)

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ ต้น เป็นพืชล้มลุก จำพวกเดียวกับไพล หรือ ขิง ลำต้นเป็นหัวอยู่ใต้ดินมีสีขาวอมเหลืองอ่อนมีกลิ่นฉุน ลำต้นสูงประมาณ 2 เมตร

ใบ ใบจะออกซ้อนกันเป็นแผง ใบเรียวยาวสีเขียวแก่

ดอก ดอกออกเป็นช่อ โผล่พ้นขึ้นจากหัวใต้ดินช่อก้านดอกยาวจะเป็นปุ่ม ส่วนปลายมีกลีบเลี้ยงสีเขียวปนแดง ซ้อนกันอยู่แน่น กลีบดอกมีสีขาวนวลแทรกอยู่ตามเกล็ด

การขยายพันธุ์ แยกหน่อ

ฤดูกาลเก็ลส่วนขยายพันธุ์ -

สภาพแวดล้อมที่เหมาะสมในการเจริญเติบโต ขึ้นตามป่าดิบชื้นทั่วไป หรือในดินที่ร่วนซุย

การใช้ประโยชน์ ทางอาหาร หน่ออ่อน เนื้ออ่อนในลำต้น และช่อดอกอ่อน นำมาแกงเผ็ด แกงไตปลา ต้มจิ้มน้ำพริก ผัด ยำ หัวกระทือมีกลิ่นฉุนใส่แกงปลาเพื่อดับกลิ่นคาว

ทางยา เหง้า บำรุงน้ำนม แก้ปวดมวนในท้อง แก้แน่นหน้าอก ราก แก้ไข้ ใบ ขับเลือดร้ายในเรือนไฟ ดอก แก้ไข้เรื้อรัง แก้ผอมเหลือง แก้ลมบำรุงธาตุ ฤดูกาลใช้ประโยชน์ ฤดูฝน