​วันที่ 87 เรียกว่า หน้าจั่ว (13 กันยายน 2559)

วันนี้เป็นการเรียนคณิตในเรื่อง สามเหลี่ยมหน้าจั่วซึ่งให้นักเรียนนำแบบรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว (แต่ยังไม่บอกว่าสามเหลี่ยมนี้เรียกว่าอย่างไร) มาทำการทาบ วาด และวัด เพื่อตรวจสอบความยาวของรูปแต่ละด้าน จากนั้นก็ให้นักเรียนตั้งชื่อว่าจากลักษณะรูปร่างของสามเหลี่ยมที่นักเรียนเห็นนักเรียนจะตั้งชื่อว่าอย่างไร เพราะเหตุใด จงอธิบาเหตุผล ก็มีนักเรียนเขียนตั้งชื่อว่าเป็น สามเหลี่ยมด้านเท่า , สามเหลี่ยม2 ด้าน ,สามเหลี่ยม1 ฐาน , สามเหลี่ยมแนวตั้ง , สามเหลี่ยมแนวนอน , สามเหลี่ยม2 แขน 1 ฐาน และมีอยู่กลุ่มหนึ่งตั้งชื่อว่า สามเหลี่ยมหลังคาบ้านซึ่งครูจึงให้นักเรียนหันไปมองหลังหาบ้านนอกหน้าต่าง และใช้คำถามเชื่อมโยงว่าเหมือนรูปสามเหลี่ยมที่เราวาดไหม และอธิบายว่าส่วนที่เราเห็นของหลังคาบ้านนี้เรียกว่า จั่วบ้าน เพราะฉะนั้นรูปสามเหลี่ยมที่เราวาดวันนี้จึงมีชื่อเรียกว่า สามเหลี่ยมหน้าจั่ว ซึ่งมีคำนิยามว่า รูปสามเหลี่ยมหน้าจั่ว คือ รูปสามเหลี่ยมที่มีด้านอย่างน้อยสองด้านยาวเท่ากัน

ลดเวลาเรียนวันนี้เป็นการเปิดร้านให้แต่ละกลุ่มออกมาโชว์ฝีมือตำส้มตำแข่งขันกัน โดยครั้งนี้เน้นรสชาติและหน้าตาไม่ได้เน้นลีลา เสียดายน่าจะมีการเต้นโชว์สักหน่อย เริ่มต้นให้แต่ละกลุ่มแยกย้ายไปเตรียมส่วนผสม พื้นอาคารก็ไม่ว่างเลยมาทำกันที่สนามบาส ตัวแทนกลุ่มออกมาจับลำดับ แต่ทันโชว์แค่ 3 กลุ่ม ฝนก็เทมาเสียก่อนจึงให้อีก2กลุ่มไปตำมาส่งทีหลัง ซึ่งผู้ชนะชื่อกลุ่มที่3 เนื่องจากส้มตำหน้าตาดีสุด มีการตกแต่งจาน (เหตุที่กลุ่มนี้ชนะเพราะแต่ละกลุ่มไม่มีกลุ่มไหนพอดีเลย><) หลังจากตำส่งครูเสร็จเด็กๆก็แยกย้ายไปตำกินกันเองดูเอร็ดอร่อยเหลือเกิน บ้างก็ตำมิได้ใส่อะไร ก็ยังจกเอาๆ นี้แหละนะความสุขเล็กๆที่ครูเองก็สร้างให้เด็กไม่ได้หากไม่ให้เด็กได้ลองทำด้วยตนเอง ^^


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวพัชราภรณ์ นะภิใจ...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)