วันที่ 64 ตังแต่สอนมาวันนี้ประสบความสำเร็จที่สุด (23 สิงหาคม 2559)

วันอังคารอีกแล้ว เป็นครูเวรอีกแล้ว ทุบทุกสถิตที่ผ่านมา จากการมาโรงเรียนเช้าๆ วันนี้ตื่นตีห้าครึ่ง มาโรงเรียนตอน หกโมงครึ่ง เรียกว่าไม่มีใครมาสักคน ไฟยังไม่ได้ปิดเลย ท่ามกลางสายฝนปรอยๆ ครูปิ๋มกางร่มยืนรอนักเรียนตอน หกโมงครึ่ง เวลาผ่านไปนักเรียนก็ไม่มากันซักที และก็ถูกถามแค่ว่าทำไมครูมาเช้าจัง นึกในใจวันไหนครูมาสายเกิน เจ็ดโมงวันนั้นครูจะรู้สึกผิดมาก

อีกแล้วนะกับ ป.5/3 ทำเขตบริการแล้วไม่เอาอุปกรณ์ไปเก็บ ครูปิ๋มใจดีเอาไปให้ครูเวรประกาศ นึกว่าจะโดนลงโทษ แต่ไม่ลงโทษซะงั้น รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย คืออยากให้หลาบจำบ้าง

ช่วงเช้าเป็นเรื่องของเวลาว่าง หลังจากทานข้าวกลางวันก็เตรียมตัวบรรเลงเสียงกับ ป.5/2 หวังว่าจะดีกว่าเมื่อวาน วันนี้มีของรางวัลสำหรับเด็กดีและให้ความร่วมมือวันนี้สอนเรื่อง การเข้ามาของอารยธรรมอินเดียและจีนในภุมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศไทย เริ่มต้นด้วยคำถาม ที่ใครๆก็อยาก็ตอบเพราะได้ของรางวัลแต่คำถามครูปิ๋มก็ไม่ได้ง่ายๆนะ กว่าจะได้ลูกอมมาซัก 1 เม็ดต้องแลกมาด้วยความคิด ไม่น่าเชื่อว่าแค่ลูกอมเม็ดเดียวสามารถทำให้ทุกคนในชั้นมีส่วนร่วมแย่งกันตอบคำถามขนาดนี้ในห้องครึกครื้น ช่างเป็นบรรยากาศของการเรียนการสอนที่ปรารถนามาก รู้งี้ใช้ตั้งนานละ ของรางวัลเนี่ย เปลี่ยนจากคะแนนเดิมๆเป็นลูกอมรสมิ้นท์ 1 เม็ด สอนไปด้วยทบทวนไปด้วย เด็กตอบได้ จำได้ด้วย วันนี้หายเหนื่อยมาก ถึงแม้นักเรียนจะเสียงดังก็ตามแต่ แต่เขาไม่ได้คุยกันนอกเรื่อง เขาตะโกนตอบในเนื้อหา ต้องขออภัยห้องข้างๆ เพราะวันนี้พวกเรา Active กันมากๆ (ลูกอมใช้ไปบ่อยก็ไม่ดี เพราะเปลืองเงินครู)

วันนี้วิชาลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้ เป็นคิวของ ป.5/5 จะได้ทำงานใบตอง เด็กเก่งสอนแป๊บเดียวก็เข้าใจ ทำออกมาสวย ว่านอนสอนง่าย แต่ไม่เข้าใจ ทำไมเด็กห้องนี้ถึงเห็นแก่ตัว




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศศิภา อ่อนเขียว (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)