วันที่ 55
ศุกร์ที่สุข
สุขใจ...กับการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในวันศุกร์กับชั่วโมงที่แสนสุขและสนุกของ ป.1
สุขใจ...ที่นักเรียนชั้น ป.4 ส่งงานตรงตามเวลาที่กำหนดแม้จะเป็นวันสุดท้ายของการส่งงาน
สุขใจ...ที่จะได้กลับบ้านไปทำหน้าที่คนไทยในการลงประชามติ
สุขใจและสุขกายที่คืนนี้ได้นอนที่บ้านของตนเอง
ในวันศุกร์ที่แสนสุขนี้ ช่างเป็นช่วงเวลาของวันที่เฝ้ารอคอยให้ถึงที่สุด เพราะเป็นวันที่จะได้กลับบ้านและวันนี้ก่อนกลับบ้านก็ต้องทำหน้าที่ของนักศึกษาฝึกประสบการณ์และคุณครูของนักเรียนก่อน การดำเนินการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนไม่ว่าจะเป็นวิชาประวัติศาสตร์หรือวิชาสังคมศึกษานั้นล้วนเป็นการจัดกิจกรรมให้นักเรียนมีบทบาทในการเรียนการสอน โดยให้มีส่วนร่วมในการเรียนมากกว่าทุกครั้งและระหว่างการทำกิจกรรมการเรียนการสอนในขณะที่นักเรียนเริ่มไม่สนใจการเรียนนั้น จะมีการแทรกกิจกรรมเกมและเพลงให้กับนักเรียนเพื่อเป็นการดึงความสนใจของนักเรียนมาอยู่ในบทเรียนและกิจกรรมที่ครูกำลังถ่ายทอดให้
ส่วนหนึ่งของการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนในวิชาประวัติศาสตร์
นักเรียน : ภาพวาดครอบครัวของครูทำไมคนหน้าตาเหมือนกันจังเลยครับ แต่ผมวาดสวยกว่าครูนะครับ
ครู : งั้นวันจันทร์หนูเอาภาพวาดคนในครอบครัวของหนูมาให้ครูดูด้วยนะว่าจะหน้าตาเหมือนกันไม
เด็กนักเรียนชั้น ป.1/2 ทำกิจกรรมฝึกสมาธิโดยใช้ทักษะการฟังและทักษะการปฏิบัติ
นักเรียนส่วนใหญ่สามารถทำตามได้ถูกต้อง
แต่จะมีบางคนที่ทำท่าทางผิดจากเพื่อนคนอื่นๆ
กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมที่คั้นระหว่างการจัดกิจกรรมการเรียนการสอน
ข้าวผัด
และก็ถึงวันนี้จริงๆวันที่แม่ครัวประจำโรงเรียนทำเมนู ข้าวผัด เมนูง่ายๆที่เชื่อว่าหลายคนจะชอบสั่งทาน แต่สำหรับคนที่ไม่ชอบทานข้าวผัด คงต้องเขี่ยไปๆมาๆ บ้างก็ตักเพียงเล็กน้อย โดยรู้ทั้งรู้ว่าคงไม่อิ่ม แต่ตักมาน้อยเพราะไม่ชอบทานมากกว่า
ก่อนเริ่มรับประทานอาหารกลางวัน เราต้องขอบคุณแม่ครัว คุณครู ชาวนา และคนอื่นๆที่เกี่ยวข้องในการทำกับข้าวให้เราทานในแต่ละวัน เป็นการสร้างวัฒนธรรมที่และปลูกฝังให้นักเรียนเห็นคุณค่าของอาหารที่เรารับประทาน...
รถขาวแม่แตง
ถ้าพูดถึงเชียงใหม่หลายคนคงคิดถึงรถแดง แต่สำหรับฉันตลอดระยะเวลาของการมาเรียนที่เชียงใหม่จะโดยสารรถแม่แตงหรือที่หลายคนเรียก รถขาว เป็นรถที่เราใช้บริการไปยังจุดหมายต่างๆจากสถานีต้นทางไปยังปลายทางที่ต่างๆ และรถของป้าเพชรก็เช่นกันที่นำพาพวกเราครูเป็นเลิศไปยังที่ต่างๆ ป้าจะรับ-ส่งพวกเราตลอด จะเช้า จะดึก ป้าเพชรก็จะคอยรับส่งเราอยู่ตลอด...
วันนี้เป็นเพราะความบังเอิญที่นำพาให้ได้นั่งรถของป้าเพชรอีกครั้ง ในวันที่ต้องกลับบ้านไปทำหน้าที่คนไทยในการลงประชามติ ยืนโบกรถอยู่ที่หน้าโรงเรียน เห็นไกลๆเหมือนคุ้นๆรถโดยสารคันนี้ พอป้าแกเปิดกระจกมาเท่านั้นแหละ ป้าแกก็ถามว่า "จะกลับบ้านหรอคุณครู" ป้าแกจะถามตลอดว่าเป็นไงบ้างความเป็นอยู่และการฝึกสอน ถามต่างๆนานาตามประสาคนรู้จักกัน และสุดท้ายนี้ป้าเพชรฝากความคิดถึงมาหาเพื่อนๆครูเป็นเลิศด้วย...
