๔๑๔. ทำปัจจุบันให้ดีที่สุด...หรือยัง

ให้โรงเรียนขนาดเล็ก ทำข้อตกลงกับเขตพื้นที่การศึกษากับ สพฐ. ดีไหม...ต้องการอะไร...การบริหารจัดการ หรือ คุณภาพผลสัมฤทธิ์ โรงเรียนมีเครื่องมือ หรือนวัตกรรมตัวใด ที่จะพิสูจน์ฝีมือ ก็นำเสนอกันในข้อตกลง..ภายในกี่ปี...ก็ว่าไป

ผู้บริหารในระดับเขตพื้นที่ แจ้งให้โรงเรียนรับทราบความเคลื่อนไหวของโครงสร้างใหม่ ของกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งก็ตรงกับสื่อมวลชนนำมาเผยแพร่..ก่อนที่ คสช.จะใช้มาตรา ๔๔ สั่งการลงมาในอีกไม่นานนี้...แน่นอน

ข่าวคราวดังกล่าวมาพร้อมกับเรื่องราวการ ยุบ ควบ รวม โรงเรียนขนาดเล็กเข้าด้วยกัน ที่เมื่อก่อนจะยุบรวมที่เล็กมากๆ แต่คราวนี้...มองไปถึงจำนวนนักเรียนต่ำกว่า ๑๐๐ คน..จะเน้นการรวมโรงเรียนที่อยู่ใกล้เคียงกันก่อน..หลักเกณฑ์ยังไม่ออกมา ว่าจะดูอะไรบ้าง แต่ก็มีผู้บริหารโรงเรียนเขียนย้ายกันมากมาย ...และก็มีบางคนที่กลัวมาตรา ๔๔ เขียนย้ายกันก่อนหน้านี้ วันนี้..มีคำสั่งให้ย้ายไปอยู่โรงเรียนใหญ่แล้ว...แต่ผมก็มานึกแปลกใจตัวเองที่ไม่รู้สึกหวั่นวิตกกับแนวคิดของ คสช.เลยแม้แต่น้อย มิได้ท้าทาย ด้วยมีเหตุผลส่วนตัวที่อาจไม่เหมือนใคร...ดังนี้ ครับ

๑.) ผู้บริหาร ก็ถือเป็นอาชีพครู อยู่ที่ไหนก็ต้อง..สอน..นักเรียน..ทำไมจะต้องไปยึดติดกับตำแหน่งด้วย จะให้ไปอยู่ที่ไหน อย่างไร..ก็ต้องเป็นครู....

๒.)โรงเรียนขนาดเล็กบางโรง ยังสร้างคุณประโยชน์ให้แก่ชุมชน หมู่บ้าน เป็นศูนย์กลางความรู้ และสืบสานศิลปวัฒนธรรม มีหรือ...คสช.จะไม่รู้ข้อนี้....

๓.)ไม่มีใครทราบเหตุผลที่แท้จริงของ คสช.หรอก ทราบแต่ว่า..เอาจริง..หรือ..เห็นว่าโรงเรียนขนาดเล็กเป็นตัวฉุดคุณภาพการศึกษาของชาติ...ถ้าคิดอย่างนี้ ต้องคิดใหม่แล้ว หรือเห็นว่ามีบางโรงไม่พยายามขับเคลื่อน จึงอยาก เชือดไก่ให้ลิงดู....ถ้าคิดแบบนี้ ต้องอ่านข้อ ๔

๔.)ให้โรงเรียนขนาดเล็ก ทำข้อตกลงกับเขตพื้นที่การศึกษากับ สพฐ. ดีไหม...ต้องการอะไร...การบริหารจัดการ หรือ คุณภาพผลสัมฤทธิ์ โรงเรียนมีเครื่องมือ หรือนวัตกรรมตัวใด ที่จะพิสูจน์ฝีมือ ก็นำเสนอกันในข้อตกลง..ภายในกี่ปี...ก็ว่าไป

๕.) คือ ผมทำงานหนักมาตลอด ๑๐ ปี เพื่อสร้างคุณภาพ โดยใช้โรงเรียนและชุมชนเป็นฐาน ทำงานตอบแทนคุณแผ่นดิน และยึดถือในแนวทางของพ่อหลวงมาตลอด...หลักฐานเชิงประจักษ์ ก็พอมีอยู่ คสช.คงเห็นใจบ้างหรอกน่า...(อันนี้..เรื่องจริง..และให้กำลังใจตัวเอง)

ทุกวันนี้..จึงไม่ได้คิดอะไรมาก นอกจาก..ทำอย่างไร ครูและนักเรียนจะแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างมีความสุข จะใช้เวลาช่วงไหน..ซ่อมเสริม..เติมต่อ..และใช้เครื่องมือแบบไหน ที่นักเรียนจะมีพัฒนาการด้านการอ่าน การเขียนและคิดคำนวณ

ยังมีกิจกรรม โครงการอีกมากมาย ที่อยากทำอย่างต่อเนื่อง..เช่น โครงงาน วิจัยในชั้นเรียน การพัฒนาสิ่งแวดล้อมและเกษตรพอเพียง ที่สามารถบูรณาการในสาระต่างๆได้

รวมไปถึงกิจกรรมดนตรีศึกษา ที่จะช่วยสร้างสมาธิ และปรับพฤติกรรมผู้เรียน ทั้งดุริยางค์ กลองยาวและอังกะลุง ตลอดจน..วาดหวังไปว่า จะใช้เพลงพื้นบ้าน ทั้งเพลงพวงมาลัย มาช่วยสอนภาษาไทย ใช้เพลงฉ่อย ช่วยสอนภาษาอังกฤษ...

คิดอยู่กับงานปัจจุบัน แล้วทำวันนี้ให้ดีที่สุด.แต่.ก็ไม่รู้ว่าจะทันไหม จะได้ทำหรือเปล่า..เพราะ คสช.เขาคิดเร็วทำเร็ว ...ยากกว่านี้..เขาก็ทำมาแล้ว

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๒ มิถุนายน ๒๕๕๙







บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ยังไม่ได้ทำ ( ให้ดีที่สุด) จ้าา

เพราะยังเบื่อ + หน่าย หลาย ๆ อยู่อ่ะนะ ๕๕๕



เลยนั่งหม่ำข้าวอย่างสบายใจก่อน ว่างั้นเถอะ