เมื่อก่อนเราใจบุญมากประมาณ ๒๐ ปีไม่ฆ่ามด ตบยุง ตีหนู แมงสาบเลยนะ ช่วงแก่แล้วพฤคิกรรมเพี้ยนไปมาก เราหันมาฆ่าไม่เลื่อกหน้าตราบเท่าที่มันมารุกรานเรา เมื่อก่อนดักหนูใส่กรงไปปล่อยป่า คิดว่าเดี๋ยวมันก็กลับมาทำความรำคาญให้คนอื่นต่อไป อย่ากระนั้นเลย ดักตายดีกว่า บางทีลืม ศพมันเน่าเหม็นเป็นหลายวัน เอาศพมันไปทิ้งก็อ้วกไปพลาง เวรกรรม...เหตุผลที่เปลี่ยนพฤติกรรมเราเล่าไว้แล้วในโพสต์ก่อนๆ คงไม่ได้อ่านกันหรอก ๕๕๕ แบบว่าส่งวิญญาณน่ะ ไปสู่ที่ชอบ อย่ามาเบียดเบียนกันเลย พื้นที่ใครพื้นที่มัน