ให้เงินขอทาน..ระวังบาป

สมัยอายุ ๑๘ เรากินข้าวอยู่ในร้านริมทาง มีขอทานมาขอเงิน บอกว่าเอาไปซื้อข้าวกิน เราเลยบอกว่ามาสิมา มานั่งกินด้วยกัน จะสั่งอาหารตามสั่งให้ ปลากดว่า เดินหนีเฉย จากนั้นมาเราไม่ให้เงินขอทานอีกเลย กลัวบาป ..พออายุสัก ๕๐ เราชอบไปนั่งคุยกับขอทาน สัมภาษณ์ไปเรื่อย ได้ความรู้มากหลาย โดยเฉพาะแถวสะพานลอยอนุสฯชัยฯ กทม. นั่งคุยกันเป็นชม. ด้วยภาษาอีสาน..เสื้้อแดง ...มีบัตรปชช.ลงทะเบียนเลือกตั้งได้ ๕๕๕...ส่วนคนให้ขอทานก็ค้ากำไรเกินควร ให้เขาสองบาท แต่ขอพรให้ขึ้นสวรรค์ ...แบบนี้ CP ยังงงเลย ๕๕๕

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สะกิดกวน...ชวนแหกค่าย----->สู่แดนใหม่...ไตเสรี



ความเห็น (0)