ชีวิตที่พอเพียง 2614. วิ่งออกกำลังในสวนจตุจักร


เช้าวันที่ ๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ ที่บ้านผมอุณหภูมิ ๑๘ องศาเซลเซียส ผมงดวิ่งเวลา ๔.๓๐ น. เพื่อไปวิ่งที่สวนจตุจักรเวลา ๗ น. เศษๆ หลังไปส่งสาวน้อยไปทำงานที่ รพ. รามาฯ แล้ว

ผมหมายตามานานหลายปี ว่าจะหาโอกาสไปวิ่งในสวนจตุจักร มาสมหวังในวันนี้ โดยไม่ลืมพกกล้องถ่ายรูปไปด้วย ก่อนขึ้นรถ สาวน้อยถามว่าเอากล้องไปหรือยัง

เป็นการวิ่งในฤดูแล้ง แต่ทางสวนก็ยังบำรุงรักษารดน้ำตกแต่งต้นไม้และหญ้าอย่างดี มีคนไปนั่งพักผ่อน วิ่ง เดิน และเต้น ออกกำลังกายพอสมควร

ต้นไม้ส่วนใหญ่เป็นไม้ประดับหรือไม้ใบ มีบริเวณที่ตกแต่งด้วยไม้ดอกบ้างไม่มาก

ผมเดินเข้าสวนตรงสถานีรถใต้ดินจตุจักรริมถนนพหลโยธิน มีประตูเล็กๆ ให้คนเดินเข้าออกได้ เข้าไปก็พบบริเวณกว้างขวางสวยงามและสะอาด ผมกวาดสายตาหาห้องน้ำสำหรับไปถ่ายปัสสาวะ ที่ประมาณหนึ่งชั่วโมงหลังออกจากบ้านก็จะถึงกำหนดถ่ายเป็นประจำ แล้วเดินไปทางขวา ไปข้ามสะพานโค้งไปที่ห้องน้ำสาธารณะ

ใกล้ๆ เป็นสวนสาธารณะเฉลิมพระเกียรติ ๓๖ พรรษา สมเด็จพระเทพรัตน์ฯ ถ่ายรูปแล้ววิ่งต่อไปลงไปทางทิศใต้ วิ่งไปถ่ายรูปไป ผ่านหอนาฬิกาสโมสรไลอ้อนส์ วิ่งต่อไปจนสุดด้านทิศเหนือ มีสนามเด็กเล่น และมีสวนไม้ดอกและปาล์ม ประดับประติมากรรมหอยสังข์

แล้ววิ่งวกขึ้นทางทิศเหนือไปเรื่อยๆ แวะชมบริเวณและวิวที่สวยงาม และถ่ายรูปเป็นระยะๆ ผ่านสวนต้นไม้ ในวรรณคดีไทย ที่ธนาคารออมสินสร้างให้ในวาระฉลอง ๒๐๐ ปี กรุงเทพมหานคร ที่แม้จะดูแลต้นไม้เป็นอย่างดี แต่ก็ขาดชื่อ และขาดบทร้อยกรองที่ช่วยให้ผู้คนได้ชื่นชมสุนทรีย์และภาคภูมิใจในวรรณคดีไทย

เวลาสองโมงเช้ากว่าๆ แล้ว ผมเดินไปถึงประตูทางออกเล็กๆ สู่บริเวณแยกถนนลาดพร้าว มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนั่งอยู่ ผมเดินออกไปข้ามสะพานลอยสู่สวน ๘๔ พรรษาสมเด็จย่า และข้ามสะพานลอยอีกทีไปสู่ซอยพหลโยธิน ๒๒ กลับสู่สำนักงานของ มสช. เป็นเช้าของการออกกำลังกายที่แปลกสถานที่



โผล่ประตูพบภาพนี้


วิ่งไปข้ามสะพานที่เห็นไกลๆ ทางซ้าย


ลงสะพานเป็นสวนสุขภาพเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตน์ฯ


วิ่งไปทางหอนาฬิกาสโมสรไลอ้อนส์


สวนประติมากรรมหอยสังข์


ลู่วิ่งของผม


ลู่วิ่งอันร่มรื่น


วิวสระน้ำและสะพานงดงามเสมอ


สวนต้นไม้ในวรรณคดี


มีสวนไม้ดอกไทยๆ ให้สีสัน


สวนไม้ดอก


ทุ่งทานตะวัน


ไม้ตัดตกแต่ง


เดินมาข้ามสะพานลอยนี้


ถ่ายจากบยสะพานลอย


ภายในสวนสมเด็จย่า ๘๔


วิจารณ์ พานิช

๑๐ ก.พ. ๕๙



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ อาจารย์

อ่านแล้วรู้สึกสดชื่นคล้ายได้เดินชมธรรมชาติ มุมหนึ่งของกรุงเทพมหานครไปด้วย ทำให้จินตนาการ วง ลปรร.แบบเคลื่อนที่ผ่านธรรมชาติเข้าสู่เมือง ออกมาทันที คงจะเกิดพลังสร้างสรรค์ไม่น้อยเลยทีเดียว

ขอแสดงความนับถือ

วีร์