ขอ้ดีของข้อสอบแบบอัตนัย และ ปรนัย


ฤดูกาล หรือจะเรียกว่าเทศกาลงานปี มหกรรม " ติว O - Net , NT , LASS "

กันอย่าง " บ้าคลั่ง" ถล่มทลายกันแทบทุกหัวระแหงของโรงเรียน

เรียกได้ว่า ทั้งครู ทั้งเด็ก " เบลอ...จน...เพี้ยน" ไปตาม ๆ กัน

ชนิดหลับ ๆ อยุ่ก็อาจจะละเมอเพ้อถึง " ข้อสอบ" กันก็เป็นได้นะ ๕๕๕



เอ้า ! ว่าไง ว่าตามกัน อย่าทำตัวเป็นคน " มือไม่พาย เอาเท้าราน้ำ "

" น้ำเชี่ยว อย่าขวางเรือ" เราอยู่ใน " เมืองตาหลิ่ว ก็ต้องหลิวตาตาม"

( ว่าเข้านั่น...ประสาครูภาษาไทย...นิ ๕๕๕ ) คุณมะเดื่อก็รื้อ ๆ ค้น ๆ

เอาข้อสอบ O - Net , NT เก่า ๆ ที่มีอยู่มาให้เด็ก ๆ ลองฝึกคิดดู...

ทั้ง ๆ ที่ก็รู้ระดับความรู้ของเด็ก ๆ ดีว่า....ไม่ถึงฝั่งที่ (เบื้องบน) ฝันไว้หรอก

ก็เป็นที่รู้ ๆ กัน ผลสัมฤทธิ์ภาษาไทยระดับชาติ ก็ไม่ถึงฝั่งฝันเช่นเดียวกัน



สัปดาห์นี้ เป็ฺนสัปดาห์สุดท้ายของการติวโอเน็ท ป.๖ เพราะ จะกำหนดการสอบโอเน็ท

ป.๖ ทั่วประเทศ ในวันเสาร์ ๒๗ กุมภาพันธ์ ๕๙ นี้ นับแต่วันอังคารที่ผ่านมานี้

คุณมะเดื่อก็เริ่ม " สอบปลายปี" วิชาภาษาไทย ป.๔ - ป.๖ ด้วยข้อสอบที่คุณมะเดื่อ

ออกเอง แบ่งเป็น ๓ ฉบับ คือ ฉบับที่ ๑ การอ่าน ฉบับที่ ๒ หลักภาษาไทย

และฉบับที่ ๓ การเขียน เป้นข้อสอบ " อัตนัย แบบสมัยโบราณ" ล้วน ๆ

ทั้ง ๓ ฉบับจ้ะ



เด็กยุคปัจจุบัน อ่อนยวบยาบกับการทำข้อสอบแบบนี้ เพราะขาดทักษะในการ

เขียนสื่อความให้ผู้อ่านเข้าใจได้ ใช้ภาษาของตนเอง เขียนอธิบายให้คนอ่านเข้าใจไม่ได้

แต่คนที่สอนอย่างครูมะเดื่อ ก็ทราบว่าเขาจะเขียนอะไร (ต้องเดาใจเด็ก)



คนรุ่นคุณมะเดื่อ จะเจอะเจอแต่ข้อสอบอัตนัยล้วน ๆ มาตลอด

จึงไม่มีปัญหาในเรื่องของการเขียนสื่อความ ไม่ว่าจะเขียนตอบ

เขียนอธิบาย เขียนเรียงความ ย่อความ หรือแม้แต่ โวหารต่าง ๆ

เรื่องนี้ มิได้เป็นการโอ้อวดตนเอง แต่หลาย ๆ ท่านก็คงจะผ่าน

ข้อสอบแบบคุณมะเดื่อมาแล้วตลอดชีวิตการเป็นนักเรียน

และคงยอมรับว่า ข้อสอบอัตนัย ช่วยให้มีทักษะในการเขียนจริง ๆ



การตรวจข้อสอบของนักเรียนชั้น ป.๖ ทั้งสามฉบับเสร็จสิ้นแล้ว พบว่า ฉบับที่ ๑

การอ่าน เด็ก ๆ ทำคะแนนได้ดีที่สุด รองลงมาคือ ฉบับที่ ๓ การเขียน และที่ทำ

คะแนนได้ไม่ถึงครึ่งเลยแม้แต่คนเดียว คือ ฉบับที่ ๒ หลักภาษาไทย

คุณมะเดื่อยังไม่ได้วิเคราะห์ว่า ทำไมจึงเป็นเช่นนี้ คงต้องวิเคราะห์หาสาเหตุ

กันในโอกาสต่อไป ส่วนในชั้น ป. ๔ และ ป . ๕ ยังตรวจไม่เสร็จ จึงยัง

สรุปผลไม่ได้



ข้อสอบแบบอัตนัยนี้ นักเรียนจะไม่มีโอกาสทำได้เต็ม หรือ ได้ศูนย์ และจะสามารถวัด

ความรู้ ความเข้าใจของนักเรียนได้ตรงกว่าข้อสอบแบบปรนัย แต่ครูส่วนใหญ่จะถนัด

ข้อสอบแบบปรนัยมากกว่า เหนืออื่นใดก็คือ " ตรวจง่าย" " ไม่ต้องอ่าน" จนตาลาย

อย่างข้อสอบแบบอัตนัย



แม้ว่าข้อสอบอัตนัยจะมีความยากในหลาย ๆ เรื่อง

แต่หากเด็ก ๆ เคยชินกับการทำข้อสอบประเภทนี้แล้ว

ก็คงไม่ต้องห่วงว่าเด็ก ๆ จะ อ่าน คิด วิเคราะห์ และเขียนไม่เป็น

อีกทั้งยังส่งเสริมและเพิ่มพูนให้เด็ก ๆ มีทักษะในการเขียน ่

อย่างมีความเป็นระเบียบเรียบร้อย สะอาด รัก่งานเขียน

มีความรับผิดชอบ และเขียนได้ถูกต้องมากขึ้นอีกด้วย



ไม่ได้ต่อต้านข้อสอบแบบปรนัย แต่ก็อยากเชิญชวนให้คุณครูที่สอนระดับประถมศึกษา

นับแต่ ป.๑ ขึ้นไป ลองให้เด็ก ๆ ฝึกทำข้อสอบ หรือแบบฝึกหัดแบบอัตนัย

ดูบ้างนะจ๊ะ สำหรับคุณมะเดื่อใช้มาตลอด ( แต่ก็ดูเหมือนจะใช้อยู่ตนเดียว )

แล้วก็จะใช้ต่อไปจ้ะ