ความล่วง..หล่น...ที่ไม่..บังเอิญ...
แคป่ากับปีบ..มันล่วงหล่นอยู่บนดิน..ต้นนั้นอยู่ใกล้กัน..
ความชรา...มิใช่..ความบังเอิญ.....ล่วงเลยเวลา..ซบหน้า..กับแผ่นดิน...
พุทธรักษา..แอบแนบ..อยู่เคียง..ข้างดอก..ใบ..ที่โรยรา...น่ามอง
ร้อย...รักษา..ให้อยู่เห็น..เป็น..เช่นนั้นเอง..
ไม่บังเอิญร่วงหล่น...ก็แสดงว่า
" เจตนาร่วงหล่น" ใช่ไหมจ๊ะ
สวัสดีค่ะ คุณมะเดื่อ ล่วง..(เวลา)...(.บังเอิญ..)..หล่น..ๆ..ดอกไม้..ใบหญ้า....เก็บมา..ร้อย..กรอง..ความคิด..ที่ไม่..บังเอิญ....เหอๆๆๆ..อ้ะะ..(ตามประสาคนแก่..ที่..ความคิดไม่อยู่สุข...)..55555...
-สวัสดีครับยาย
-ร้อยรัก..ชอบ ๆ ครับ
-ขอบคุณแกลอลี่..ชีวิต.น่ามองนะครับ
ความงามไม่จีรังยั่งยืน แต่ก็งามในความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง
เป็นเช่นนั้นเองจริงๆครับ
สวัสดีค่ะคุณ พ.แจ่มจำรัส...ไพเราะมากค่ะ "ความงามไม่จีรังยั่งยืน..แต่ ก็ งาม ในความไม่เที่ยงของสรรพสิ่ง..
สวัสดีค่ะอาจารย์ต้น..มีดอกยี่โถ..สีแดงมาฝาก..เจ้าค่ะ
ดอกไม้มีไว้ประโลมโลก..ให้สดชื่นแสนหวาน..ไปกับ..ชีวิตที่..ไม่มีคำว่า..จีรัง..(มันเป็นเช่นนั้น..กับคำว่า..จินตนาการ..)
สองภาพนี้นำมาเปรียบเทียบ..ความงาม..ของดอกฟักข้าว..เมื่อยามเหี่ยวโรย..และเมื่อยังบานรับหยาดน้ำฝนที่โปรยปราย..
เป็นความบังเอิญที่สวยคนละอย่างกัน...ท่านว่าไหม...
I tried to catch up so this comment is a bit late, but work of arts should last for a long time ;-)
<p>Your floral arrangement is devine without any expensive vase and other trappings.
</p>