"คนในชาติหวาดระแวง"

(๑) ระแวงหนัก ปากท้อง จะพร่องหิว

กลัวไส้กิ่ว อดอยาก ลำบากหา

จึงแข่งขัน ดั้นด้น ทนกายา

แสวงหา เงินทอง ประคองกาย

กลัวเศรษฐกิจ พิษภัย ไปไม่คล่อง

จึงเรียกร้อง ฟ้องรัฐ ขจัดให้

คนในชาติ ขาดงาน ทั่วย่านไทย

จะอดตาย เพราะไร้ทรัพย์ จนอับจน

(๒) คนในชาติ หวาดระแวง เสื้อแดงเหลือง

ที่ก่อเรื่อง เคืองขัด กลาดถนน

ใช้วาทะ ด่าทอ ก่อเวียนวน

กลายเป็นผล พ่นพิษ สกิดใจ

พรรคการเมือง อยู่เบื้องหลัง สร้างรอยแยก

ให้ไทยแตก สามัคคี ตีกันใหญ่

หวาดระแวง แดงเหลือง ทั่วเมืองไทย

ไม่ไว้ใจ ใครปรองดอง มอง-งง-งง

(๓) หวาดระแวง แหล่งอาศัย มีภัยชุก

โจรเที่ยวบุก รุกบ้าน ยันพระสงฆ์

คนรู้จัก มักคุ้น อาจฉุนลง

เพราะเขาโกง เขาก่อ มาล่อลวง

แม้เพื่อนบ้าน ย่านชุมชน คนรู้หน้า

รู้ใบหน้า อุราใน ไม่รู้บ่วง

คนเดินดิน ถิ่นทั่วไป ไทยทั้งปวง

อาจมีลวง มีหลอก บอกระแวง

(๔) หวาดผวา ยิ่งน่ากลัว รถทัวร์เที่ยว

รถชนเฉี่ยว น่าเสียวไส้ ในทุกแห่ง

รถยนต์ยักษ์ รถลากพ่วง ชอบหวงแซง

ชอบวิ่งแย่ง แซงโค้ง ลงข้างทาง

ตายกลาดเกลื่อน เพื่อนไทย คล้ายดั่งสัตว์

ตามทางตัด วัดใจ คล้ายดังหนัง

ขับรถรา ตามั่นคง จงระวัง

เพราะคนนั่ง ต่างระแวง ยามแซงเลี้ยว

(๕) ด้านอาหาร การกิน ถิ่นไทยนี้

เริ่มเจือสี มีสารพิษ ติดสีเขียว

แต่งดึงตา อาหาร จานนิดเดียว

หวานเผ็ดเปรี้ยว เสียวรสเทียม เปี่ยมรสยา

แม้ผลไม้ ที่ขายกอง ท้องตลาด

ก็ไม่อาจ พลาดสาร ทานพิษหนา

ของหวานๆ สารประกอบ กรอบโอชา

ไก่หมูปลา ยาทั้งสิ้น กินผ่อนตาย

(๖) แผ่นดินไทย ให้เสรี มีใจกว้าง

ชาติทั้งปวง ควงกันมา หาที่หมาย

พม่าแขก แทรกซึม ตรึมในไทย

เขมรไหล หลั่งมา ทั่วธานี

จนต่างชาติ ต่างเชื้อ เจือเต็มถิ่น

มาจองดิน จองบ้าน กันทุกที่

แหล่งท่องเที่ยว น่าเสียวไส้ ไปทุกที

ไม่นานปี คนพี่ไทย คงไร้ตน

(๗) แม้เรื่องศาสน์ เรื่องสอน ยังร้อนเข้ม

ลัทธิเต็ม เกมล่าศิษย์ ให้จิตสน

พุทธก็หวาด ชาติพุทธ จะสุดตน

จึงร้องบ่น ทนไม่ไหว ใต้ฆ่าจัง

อิสลาม พราหมณ์พุทธคริสต์ ศิษย์หวาดหวั่น

ชอบประจาน ในฐานตน ให้หม่นหมาง

หวาดระแวง แย่งกันอยู่ ขู่กันดัง

จนบาดหมาง สร้างรอยร้าว แยกชาวไทย

(๘) ที่เห็นชัด ถนัดตา เวลานี้

รัฐคอยจี้ คอยคุม จับกุมใหญ่

รัฐก็หวาด ราษฎร์ก็หวั่น กันทั่วไป

ต่างหมุดหมาย กลายระแวง แบ่งขั้วกัน

รัฐทหาร วานไหว้ ให้ไทยเงียบ

ราษฎร์ไทยเปรียบ ถูกเหยียบหัว ไม่กลัวย่าน

ขิงก็รา ข่าก็แรง ระแวงกัน

จึงเกิดฐาน ต้านกระแส แผ่ทั่วเอย

---------๓/๑๑/๕๘------------

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จับความคิด



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

Like grains in a tray being shaken, re-configuration does not come easy -- until everyone can see her/his place in the 'scheme of things' (tray'). ;-)

We should invest in transport infrastructures and at the same time promote Thai enginerring and construction industries. We need to clean up our environment (our home) so that we have 'safe' place to live, work and to raise children; good waste management, good health management and good law and order management; good education system and security systems; and (whether we like it or not) 'multi-cultural' mind.

Let us see what we can do to make change for the better. ;-)

-สวัสดีครับ

-ตามมาอ่านบทกลอนสะท้อนภาพจริง...

-ขอนำบทกลอนนี้มาอ้างอิงนะครับ

"ด้านอาหาร การกิน ถิ่นไทยนี้

เริ่มเจือสี มีสารพิษ ติดสีเขียว

แต่งดึงตา อาหาร จานนิดเดียว

หวานเผ็ดเปรี้ยว เสียวรสเทียม เปี่ยมรสยา

แม้ผลไม้ ที่ขายกอง ท้องตลาด

ก็ไม่อาจ พลาดสาร ทานพิษหนา

ของหวานๆ สารประกอบ กรอบโอชา

ไก่หมูปลา ยาทั้งสิ้น กินผ่อนตาย"

-ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

ชอบจังครับ ทั้งความไพเราะ และเนื้อหาครับ

เขียนเมื่อ 

ชีวิตความเป็นอยู่ของคนในสังคมเมืองใหญ่ในทุกวันนี้

อยู่กับการ " แย่งกันอยู่" แย่งกันอยู่ แย่งกันใช้"

และดูเหมือนจะ " แย่งอากาศกันหายใจ" อีกด้วยนะจ๊ะ


เขียนเมื่อ 

ควรดีใจหรือเสียใจดี ที่ประเทศไทยขึ้นอันดับหนึ่งของโลกด้านสถิติอุบัติเหตุจราจร (จักรยานยนตร์) และ อับดับสองของโลกอุบัติเหตจราจรรวม

เขียนเมื่อ 

เห็นด้วยกับสถานการณ์ตอนนี้ตามข้อ ๘ มากครับ...

(๘) ที่เห็นชัด ถนัดตา เวลานี้

รัฐคอยจี้ คอยคุม จับกุมใหญ่

รัฐก็หวาด ราษฎร์ก็หวั่น กันทั่วไป

ต่างหมุดหมาย กลายระแวง แบ่งขั้วกัน

รัฐทหาร วานไหว้ ให้ไทยเงียบ

ราษฎร์ไทยเปรียบ ถูกเหยียบหัว ไม่กลัวย่าน

ขิงก็รา ข่าก็แรง ระแวงกัน

จึงเกิดฐาน ต้านกระแส แผ่ทั่วเอย

..... อ่านต่อได้ที่: https://www.gotoknow.org/posts/596983