"เพราะเราเข้าใจกัน" โดย "กอหญ้า" ... (กลิ่นอายหนังสือเก่า ๒๘ ปี)

เมื่อคืนวาน (๑๘ ก.ย.๕๘) หยิบหนังสือเก่าเล่มหนึ่งออกมาจากตู้หนังสือ
หนังสือที่พิมพ์ตั้งแต่ปี ๒๕๓๐ จนถึงปัจจุบันหนังสือเล่มนี้มีอายุถึง ๒๘ ปีแล้ว

เป็นหนังสือหวานแหวว วัยใสของวัยรุ่นเหมือนสมัยโน้น
พูดเกี่ยวกับเพื่อน ความรัก กำลังใจ ธรรมชาติต่าง ๆ

ย้อนกลับไปยุคนั้นแล้วมีความรู้สึกโลกนี้สวยงาม ใส ๆ เบา ๆ มาก ๆ



ขอยกเนื้อหาบางบทที่ประทับใจมาขึ้นไว้ในบันทึกนี้


...............................................................................................................................................


"เพื่อน"
เป็นเพียงถ้อยคำเล็ก ๆ คำหนึ่ง
แต่มีความรู้สึกซ่อนอยู่มากมาย


...............................................................................................................................................


มิใช่เป็นเพียงบางสิ่งที่ผ่านไป
แต่เป็นความเข้าใจระหว่างเรา
อบอุ่นลึกลึกในความเหงา
อาจจะปวดร้าวบ้าง...ในบางครา
บางครั้ง.ผ่านมาแล้วเลยลับ
ดูราวกับไม่มีค่า
ไม่ได้คิดถึงกันตลอดเวลา
แต่ใช่ว่า- -จะลืมเลือน
ถึงอยู่ใกล้ ก็อาจเหินห่าง
อาจจะดูแตกต่างในความเหมือน
ฤดูกาลผ่านไปกี่ปีเดือน
ยังเป็นเพื่อน- -เพราะเราเข้าใจกัน


...............................................................................................................................................


บนหนทางแห่งชีวิต
มีหลายสิ่งสูญหายไประหว่างทาง
แต่มีบางสิ่งที่ยังฝังแน่นอยู่ในความทรงจำ

ดอกหญ้าแห้ง
สมุดเฟรนด์ชิพ
บทกลอนสั้น ๆ
ภาพถ่ายเก่า ๆ
และเพื่อนคนหนึ่ง...


...............................................................................................................................................


หากแม้มิได้พูด
นั่นมิได้หมายความว่าฉันเฉยชา
หากแม้มิได้เขียนจดหมายไปหา
นั่นมิได้หมายความว่าฉันเหินห่าง...
แท้จริงแล้ว--
เธอนั่งอยู่กลางใจฉันตลอดเวลา


...............................................................................................................................................


ไม่จำเป็นต้องมีคำพูด
หากดวงตาเธอมีความจริงใจ
ไม่จำเป็นต้องเอ่ยความใน
เพราะเราต่างได้ยินกันและกัน


...............................................................................................................................................


หากเธอต้องใช้เวลาทั้งหมดของชีวิต
เพื่อเรียนรู้, เข้าใจคนอื่่น ๆ
โปรดเก็บบางส่วนของวันพรุ่งนี้ไว้บ้าง
สำหรับเรียนรู้, เข้าใจตนเอง


...............................................................................................................................................


หากเธอต้องการจะรู้จักฉัน
มันไม่ยากนักหรอก
เพียงแต่ใช้ความรู้สึกทั้งหมด
สัมผัสฉัน
เพียงแต่ใช้ความจริงใจในส่วนลึก
พูดคุยกับฉัน
เพียงเท่านี้...เธอก็จะรู้จักฉันดีกว่าใคร.


...............................................................................................................................................


ขอโทษ
หากฉันทำให้เธอเจ็บปวด
เสียใจ
หากฉันทำให้เธอผิดหวัง
ขอบคุณ
สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา
เพียงแค่ ๓ คำนี้
คงไม่มีใครปฏิเสธเธอได้...


...............................................................................................................................................


ฉันพร้อมจะฟังเธอพูด--

ฉันพร้อมจะเป็นกำลังใจ
ยามเธอพ่ายแพ้
ฉันพร้อมจะชื่นชม
ยามเธอประสบชัยชนะ

ฉันพร้อมจะเป็นหยาดน้ำตาแห่งความว้าเหว่
ฉันพร้อมจะเป็นเสียงสรวลเสเฮฮา
ไม่ว่าเธอจะหัวเราะหรือร้องไห้
ฉันพร้อมจะนั่งอยู่ตรงนี้...ใกล้ ๆ เธอ
ฟังเธอพูด--
เริ่มต้นเล่าให้ฉันฟังสิ...


...............................................................................................................................................


อย่าตีโพยตีพาย
ว่าโลกทำร้ายเธอ
อย่ามัวโกรธโทษใคร ๆ
ว่าทำไมถึงได้ทอดทิ้งเธอไป
ลืมตามอง ส่องกระจก
แล้วสำรวจตัวเองดูว่า
เธอขาดอะไรไปบ้าง?
เธอให้สิ่งที่ตัวเองต้องการ
กับคนอื่นบ้างหรือยัง..?


...............................................................................................................................................


การคบหาเพื่อน
เหมือนการปลูกต้นไม้
ไม่ใช่รอหวังผล
โดยไม่ยอมรดน้ำ.


...............................................................................................................................................


ขอฉันหลบเร้นอยู่ในดวงตาเธอ
ขอฉันซ่อนอยู่ในรอยยิ้ม
ขอฉันไต่ตามเส้นผมปลิวไสว
ขอฉันอิงแอบในอ้อมอกอุ่น
ขอฉันเพียงเท่านี้...
ขอเป็นเงาติดตามเธอตลอดไป


...............................................................................................................................................


หากเราเข้าใจกัน
การนิ่งเงียบงัน
ก็มิได้เป็นกำแพงกั้น
สำหรับสิ่งใดใด.


...............................................................................................................................................




ตัวอย่างทั้งหมดนี้เป็นกลิ่นอายของงานเขียน เมื่อ ๒๘ ปีก่อน
หนังสือเล่มนี้ราคา ๓๐ บาท ถ้าเป็นสมัยนี้ก็คงหลายร้อยบาท

หนังสือเก่ายังคงมีค่าเสมอ
และข้อเขียนก็ไม่ล้าสมัย

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...



...............................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสืือดี ๆ ...

กอหญ้า. เพราะเราเข้าใจกัน. กรุงเทพฯ : วตา, ๒๕๓๐.


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน หอมกลิ่นหนังสือ



ความเห็น (8)

เขียนเมื่อ 

น่าอ่านมาก

ไม่เคยอ่านเล่มนี้เลยครับ

ท่าทางน่าสนใจมาก

เขียนเมื่อ 

หนังสือเก่าเก็บครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง ;)...
อ่านไม่กี่นาทีก็จบแล้วครับ เนื้อความนั้นสั้นอยู่ครับ

เขียนเมื่อ 

ชอบครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ อาจารย์ต้น ;)...

กำลังขุดมาอีกครับ 555

น้ำริน
IP: xxx.51.187.126
เขียนเมื่อ 

หากเธอตอ้งการจะรู้จักฉัน

มันไม่ยากนักหรอก

เพียงแต่ใช้ความรู้สึกทั้งหมด

สัมผัสฉัน

เพียงแต่ใช้ความจริงใจในส่วนลึก

พูดคุยกับฉัน

เพียงเท่านี้...เธอก็จะรู้จักฉันดีกว่าใคร

(ขอบคุณบันทึกดีๆค่ะ)


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณ คุณน้ำรินที่มาเยี่ยมเยือนบันทึกนี้ครับ ;)...

ขอบคุณครับ....ชอบจัง

เขียนเมื่อ 

ยินดีครับ ท่าน ผอ. ;)...