ฝูงแมลงแผลงบินในถิ่นป่า .....คล้ายบอกว่ายังไม่พบระบบสูญ

... หญ้าระบัดผลัดเวียนเปลี่ยนใบอ่อน

ฝูงสัตว์จรรอนแรมแต้มสีสรรค์

เข้าและเล็มเต็มทุ่งมุ่งกินกัน

สารพันเก้งกวางช้างกระทิง

... ละเมาะไม้ใบผลิสิของชอบ

พังพลายยอบงวงดึงทึ้งรุ่งริ่ง

ม้วนเข้าปากไม่ยากป้อนตอนกินจริง

บางตัวยิ่งยื้อยุดฉุดทั้งยวง

... ใผ่ทั้งกอพ่อพลายทลายราบ

ล้มพังพาบทาบดินกินยอดร่วง

ต้นใบอ่อนช้อนปัดสะบัดงวง

นางพังห่วงลูกน้อยคอยดูดนม

...ถัดป่าโปร่งโล่งไกลในดงลึก

ความคักคึกเสียงสัตว์จัดดังขรม

มากต้นไม้ใหญ่น้อยร้อยเรียงชม

หลากผสมพืชพันธ์ขั้นสมบูรณ์


... ฝูงแมลงแผลงบินในถิ่นป่า

คล้ายบอกว่ายังไม่พบระบบสูญ

เขียวขจีสีหมู่ไม้ได้เพิ่มพูน

เป็นข้อมูลดีพร้อมล้อมไพรพง

... สรรพสัตว์จัดอยู่ทุกหมู่เหล่า

วงจรเป้าเข้าที่มิขาดหลง

เป็นระบบนิเวศน์ในเขตดง

ที่ยังคงควบคุมกลุ่มกันเอง


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์