โลกมนุษย์...ถ้าพิจารณาดูดี ๆ แล้ว...จะมีให้มนุษย์เรา
ได้เห็นและสัมผัสได้...๒ ทาง คือ ทางโลกกับทางธรรม...
ทางโลก ได้แก่ การเกิดมาเพื่อมีชีวิตให้อยู่รอด...
สามารถมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้ได้...
สำหรับทางธรรม...คือ การปฏิบัติตน...ให้คู่กับทางโลก
เลือกเอาว่า จะปฏิบัติดีหรือไม่ดี...เมื่อปฏิบัติแล้ว...
ต้องการให้ตนเองได้ในสิ่งใด...สุข - ทุกข์...
ขึ้นอยู่ที่แต่ละบุคคลเลือกเอาเองว่า...จะเลือกสิ่งใด...
ขอขอบคุณที่ทำให้ฉันเกิดมาอยู่ในพุทธศาสนา...
ที่ได้รู้จัก "พระพุทธเจ้า" อย่างแท้จริง...
ท่านเก่งมาก ๆ กับการสอนมนุษย์ให้รู้จักความจริงของชีวิต
กว่าจะเข้าใจใน ชีวิตจริง ๆ ก็ปาเข้าไปในปีที่ ๕๓ แล้ว...
ดีน้าาาา...ที่ฉันยังรู้ตัวว่า...ชีวิตมนุษย์มีทางโลกกับทางธรรม...
ดีกว่าคนที่ไม่รู้...ไม่เข้าใจและไม่ยอมรับ "ความเป็นจริงของชีวิต"
อีกนะคร้าาาา...ขอบคุณที่ฉันได้เกิดมาและเข้าใจ "มนุษย์"
มากยิ่งขึ้น...จึงเป็นที่มาว่า ฉันได้รู้ ได้เห็น...การกระทำของแต่ละคน
สุดท้ายก็ได้แต่ "อภัย" ซึ่งเป็นเรื่องที่คนเราทำได้ยากมาก ๆ
แต่ฉันทำได้...และสิ่งที่ได้ นั่นคือ "จิต" ที่เปี่ยมสุข เมตตา มากกว่า
จนทำให้เกิดอาการ "ปิติ"...โดยทำตัวเองให้อยู่ในโลกของ "ความสุข"
มากกว่า "ความทุกข์" นั่นเอง...
"ทำกันให้ได้นะคะ...ฝึกจิตให้ได้ค่ะ...จะได้เข้มแข็ง"...
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๑ กรกฎาคม ๒๕๕๘
