อัศจรรย์ใจ....ตะขาบขึ้นมาไต่และกัดเบา ๆ ในห้องนอน คืนวันส่งมอบเจดีย์


วันที่ 1 กุมภาพันธ์  2558 เป็นวันที่ข้าพเจ้าและคณะผู้สร้างมหาวิทยะเจดีย์ (เจดีย์ไทย-พม่า) วัดโมกขธรรมาราม ตำบลขุนทะเล อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้ทำพิธีส่งมอบเจดีย์ให้กับวัดโมกขธรรมาราม โดยมีท่านเจ้าคุณพระราชไพศาลมุนี เจ้าคณะจังหวัดสุราษฎร์ธานี(ธ) เจ้าอาวาสวัดโมกขธรรมาราม เป็นผู้รับมอบ




และค่ำคืนเดียวกันนี้เอง .... ณ เตียงนอนที่ข้าพเจ้า นอนอยู่ทุกวัน ภายในบ้านที่สร้างขึ้นใหม่ หาได้มีช่องโหว่ใด ๆ ที่สัตว์มีพิษจะคลืบคลานเข้ามาได้ แต่มีบางสิ่งบางอย่างได้ไต่อยู่ตามตัวของข้าพเจ้าในขณะที่ข้าพเจ้ากำลังเคลิ้มหลับไป และสิ่งนี้ได้เข้ามากัดแทะบริเวณเนื้อของข้าพเจ้าอย่างเบา ๆ ...

สิ่งนี้.ทำให้ข้าพเจ้า สะดุ้งตื่นท่ามกลางความมืด และพลันสายตาของข้าพเจ้าก็สังเกตลงไปในท่ามกลางความมืดนั้น ...ข้าพเจ้าเห็นภาพลาง ๆ ของตะขาบตัวหนึ่ง ที่ได้ไต่ลงไปจากตัวของข้าพเจ้าและหายวับไปในท่ามกลางความมืดนั้น

..

และด้วยความไม่ได้ใส่ใจเนื่องจากเห็นว่า...ภายในห้องนั้น มีข้าพเจ้านอนอยู่คนเดียว ประกอบกับความล้าในช่วงกลางวันที่ผ่านมา

จึงได้ล้มตัวนอนหลับต่อไป.... โดยมิได้คิดอะไร?

..

..

เช้าวันรุ่งขึ้นข้าพเจ้า ได้เข้าไปที่วัดฯอีกครั้งหนึ่ง และได้รับฟังการพูดคุยกับพระเณรฯที่บวชใหม่ ประมาณ 10 รูป ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า...ในคืนที่ผ่านมาได้เกิดสิ่งอัศจรรย์ใจขึ้น นั่นคือ

1. มีแมลงป่อง และตะขาบ เข้ามาอยู่ที่บริเวณร่องฐานรอบเจดีย์เป็นจำนวนมาก ในคืนวันที่ 1 กุมภาพันธ์  2558

2. พระเณรที่บวชเฉลิมฉลองในการสร้างเจดีย์ครั้งนี้ ได้เห็นสิ่งอัศจรรย์ใจ ท่ามกลางความมืดในช่วงกลางดึกคืนนั้น นั่นคือ ...การได้เห็นสิ่งอัศจจรย์ใจบางอย่างเดินเวียนรอบบริเวณเจดีย์อยู่เป็นจำนวนมาก

..

ข้าพเจ้าได้นั่งฟังคำบอกเล่า...ที่พระเณรต่างเห็นและพูดเป็นเสียงเดียวกันในค่ำคืนนั้น

ข้าพเจ้านั่งฟังและคิดพิจารณาไตร่ตรองตามอยู่นานพอสมควร และมีอยู่อย่างหนึ่งที่ทำให้ข้าพเจ้าเกิดความแปลกใจนั่นคือ ...ณ ช่วงเวลานั้นซึ่งเป็นช่วงเวลาใกล้เคียงกันกับเหตุการณ์ที่บริเวณรอบฐานเจดีย์ มีเหตุการณ์แบบเดียวกันที่เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าฉุกคิดต่ออีกว่า.....

....มันช่างเป็นความบังเอิญที่อัศจรรย์ใจนัก......

..

ฤาว่า....(ข้าพเจ้า ตั้งคำถามทิ้งไว้ในใจ??)

..

จนกระทั่งวันหนึ่ง..วันที่ข้าพเจ้าได้เล่าสิ่งนี้ให้กับท่านเจ้าคุณฯท่านฟัง

ท่านตั้งใจฟังในทุกคำที่ข้าพเจ้าพูด..........แล้วท่านก็นิ่งไป

..

สุดท้ายท่านก็พูดกับข้าพเจ้าว่า....สิ่งที่ได้เห็นนั้น

"เค้ามาเพื่อ...สาธุการ...พระบรมสารีริกธาตุของพระพุทธเจ้าที่บรรจุไว้ในองค์เจดีย์แห่งนี้"

..........ท่านพูดกับข้าพเจ้าเช่นนี้ และท่านไม่ได้พูดสิ่งใดต่ออีกเลย.............

..

..

ข้าพเจ้าระลึกอยู่เสมอนะว่า....ไม่ว่าจะมีปาฏิหารย์หรือสิ่งอัศจรรย์ใจใด ๆ เกิดขึ้นบนโลกใบนี้ก็ตาม

.....มันคงมิใช่เหตุบังเอิญโดยแน่แท้......ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นย่อมมีที่มาที่ไปของมันเสมอ.........

..

..

ขอเล่าต่ออีกนิดหนึ่งว่า...

..ในวันที่ส่งมอบเจดีย์นั้น.. มีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น ขณะที่ข้าพเจ้าได้กล่าวนำ... คำอธิษฐานจิตแผ่ส่วนบุญส่วนกุศล ในการสร้างเจดีย์ครั้งนี้ เพื่อให้ผู้เข้ามาร่วมในงานพิธีพูดตาม

..

คำกล่าวอธิษฐานจิตแผ่ส่วนบุญส่วนกุศลในการสร้างเจดีย์ครั้งนี้ มีความว่า...

..

อิทัง ปุญญะผะลัง...ผลบุญใดที่ข้าพเจ้าได้บำเพ็ญแล้ว ณ โอกาสนี้ ข้าพเจ้าขออุทิศส่วนกุศลนี้ให้แก่ เจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย ที่เคยล่วงเกินมาแล้ว แต่ชาติก่อนก็ดี ชาตินี้ก็ดี ขอเจ้ากรรมนายเวรทั้งหลาย จงโมทนาส่วนกุศลนี้ ขอจงอโหสิกรรมให้แก่ข้าพเจ้า ตั้งแต่วันนี้ ตราบเท่าเข้าสู่พระนิพพาน

และข้าพเจ้าทั้งหลาย ขออุทิศส่วนกุศลนี้ให้แก่เทพเจ้าทั้งหลายทั่วสากลภิภพ และพระยายมราช ขอเทพเจ้าทั้งหลายและพระยายมราช จงโมทนาส่วนกุศลนี้ ขอจงเป็นสักขีพยานในการบำเพ็ญกุศลของข้าพเจ้า ในครั้งนี้ด้วยเถิด

..

และขออุทิศส่วนกุศลนี้ ...ให้แก่ท่านทั้งหลายที่ล่วงลับไปแล้ว ที่เสวยความสุขอยู่ก็ดี เสวยความทุกข์อยู่ก็ดี เป็นญาติก็ดี มิใช่ญาติก็ดี ขอท่านทั้งหลายจงโมทนาส่วนกุศลนี้ พึงได้รับประโยชน์ ความสุขเช่นเดียวกับข้าพเจ้าจะพึงได้รับ ณ กาลบัดนี้ด้วยเถิด

ผลบุญใดที่ข้าพเจ้า ได้บำเพ็ญแล้ว ณ โอกาสนี้ ขอผลบุญนี้... จงเป็นปัจจัยให้ข้าพเจ้าได้เข้าถึงซึ่งพระนิพพานในชาตินี้ หรือภพชาติต่อ ๆ ไปด้วยเถิด

...

ขณะที่พูดนั้นมีบางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้น นั่นคือ... ลมหมุนก้อนเดียวที่หอบพัดเอาพุ่มผ้าป่า แก้วน้ำ และขวดน้ำ ที่ตั้งอยู่บริเวณหน้าท่านเจ้าคุณ ซึ่งท่านกำลังนั่งฟังในสิ่งที่ข้าพเจ้ากล่าวนำอยู่...พุ่มผ้าป่า แก้วน้ำ และขวดน้ำ ต่างหล่นลงมาจากโต๊ะ ล้มระเนระนาด

ลมหมุนก้อนเดียวที่หมุนและมาหยุดลงอยู่ตรงหน้าท่านเจ้าคุณ.... แล้วกระแสลมก็สงบนิ่งไป

..

..

ฤาว่า...บางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้นนี้ .....จะเป็นสักขีพยานในการทำความดีของข้าพเจ้า

...

ตะขาบตัวนั้นที่ไต่ขึ้นมาตามตัวของข้าพเจ้าและขบกัดข้าพเจ้าเพียงเบา ๆ.... ฤาว่า.. เค้าเข้ามาเพื่อจะบอกบางสิ่งบางอย่างให้ข้าพเจ้าได้รับรู้

..


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกบุญ...ครั้งหนึ่งในชีวิต



ความเห็น (9)

เขียนเมื่อ 

เป็นสิ่งอัศจรรย์มากครับ อนุโมทนาบุญด้วยครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณแสงฯ

  • อ่านแล้วขนลุกเลยค่ะ นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ แต่เป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์จริงๆ
  • สาธุ สาธุ สาธุ ค่ะ

ขอบคุณครับ

เป็นปรากฏการณ์ที่ได้พบเจอกับตัวเอง

วันนั้น ผมก็รู้สึกเช่นเดียวกับคุณยายครับ

..

ขอผลบุญกุศลในครั้งนี้จงเป็นปัจจัยเกื้อหนุนให้โลกขอเรา มีแต่ความสงบสุข และมีสันติภาพเกิดขึ้นบนโลกใบนี้ตลอดไป...


เขียนเมื่อ 

"พวกเขามาเพื่อสาธุการ...พระบรมสารีริกธาตุ.."

สิ่งอัศจรรย์เกิดขึ้นได้จริงๆ

เขียนเมื่อ 

ขออนุโมทนาบุญด้วยครับ...

เขียนเมื่อ 

อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอร่วมอนุโมทนาบุญอันยิ่งใหญ่นี้ด้วยครับ

อนุโมทนาบุญด้วยนะคะ

ขอบคุณทุกความเห็นและดอกไม้ที่มอบให้ครับ