ไปส่องงาน ByeNior SCiUS#5

Panda
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เมื่อเย็นวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๘ ที่ผ่านมา แวะไปร่วมกิจกรรมงานเลี้ยงอำลานักเรียนในโครงการ วมว. รุ่นที่ 5 ประจำปีการศึกษา 2557 ณ ห้องสุรนารี สุรสัมมนาคาร มทส. ซึ่งดูจากหน้าประชาสัมพันธ์ในเฟสบุ๊คของโครงการฯ ก็เห็นว่า ทีม (Theme) ของงานเขียนว่า SuperStar และมีข้อความโปรยว่า Shining bright like stars, never far from my mind… ก็พอจะเดาได้ว่า บรรยากาศในงานคงอลังการแน่ ๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไร ? เพราะเป็นครั้งแรกที่จะไปร่วมงานเลี้ยงอำลานักเรียน ตั้งแต่เป็นอาจารย์สอนมา.....เท่าที่จำได้ แต่ก็นานมากแล้ว ก็เคยแต่ไปร่วมงาน ByeNior ของนักศึกษาปริญญาตรี โทและเอก ในสมัยที่สอนอยู่มหาวิทยาลัย....นี่จึงเป็นครั้งแรกจริง ๆ ที่จะไปร่วมงานของนักเรียนชั้นมัธยมปลาย (โครงการ วมว. มทส. รส.)

อาจารย์น้องใหม่ของโครงการฯ แต่เป็นอาจารย์เก่าของที่ มทส. ก็วางแผนเดินทางมาถึงบริเวณ สุรสัมมนาคาร ก่อนถึงเวลาเปิดงานคือ ๑๙.๐๐ น. ประมาณ ๑๕ นาที เมื่อขับรถไปถึงหน้าสุรสัมมนาคาร สังเกตุเห็นว่า บริเวณที่จอดรถและบริเวณถนนหน้าสุรสัมมนาคารมีรถจอดอยู่เกือบเต็มหมดและมีบางคันจอดอยู่ถนนด้านนอกก็มี แต่ก็ตัดสินใจเสี่ยงลองขับเข้าไปบริเวณที่จอดรถดู เพราะขี้เกียจะเดินไกล......พอดีช่วงที่กำลังขับเข้าไป มีรถสวนออกมาจากบิเวณที่จอดรถ ก็เลยโชคดีทำให้มีที่จอดรถในที่จอดรถที่มีหลังคาว่างอยู่ ๑ ช่องให้ได้จอด....

เมื่อเดินเข้าสู่อาคารของสุรสัมมนาคาร ก็ได้พบกับสาวสวย ๓ คน แต่งตัวในชุดอลังการ เดินเข้ามาทัก สวัสดีคะอาจารย์.... แล้วเชิญให้ขึ้นไปชั้นบน ที่เป็นห้องจัดงาน ที่แรกก็จำแทบไม่ได้ว่า สามสาวนี้เป็นใคร แต่พอดูดี ๆ ก็พอจะจำได้ว่า เป็นนักเรียนชั้น ม. ๕ ที่เราสอนนี่นา...ค่อยใจชื้นหน่อยว่าในงานอย่างน้อยก็มีลูกศิษย์เรา เป็นฝ่ายจัดการ และเมื่อเดินขึ้นไปถึงชั้นบน บริเวณหน้าห้องสุรนารี ที่เป็นห้องจัดงาน ก็ต้องอึ้งกับบรรยากาศการตกแต่งสถานที่ของบริเวณก่อนเข้างาน...ซึ่งทราบใน ภายหลังว่า กลุ่มผู้รับผิดชอบหลักในการออกแบบและจัดงานในครั้งนี้ก็คือ นักเรียนชั้น ม. ๕ ที่เราสอนในปีนี้ทั้ง ๓๐ คนนั่นเอง โดยคำว่า Theme : SuperStar ก็หมายถึงการจัดงานให้เหมือนกับงาน การมอบรางวัลตุ๊กตาทอง อะไรประมาณนั้น ดังนั้นเมื่อแต่ละคนเดินทางมาถึงงาน ก็จะมีการเดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยพรมแดง โดยมีคนนำ... เพื่อไปที่จุดถ่ายรูปที่หน้าฉากของงาน แล้วจึงไปที่จุดลงทะเบียน เพื่อเข้าสู่ห้องสุรนารี ที่เป็นห้องจัดงาน.....นำไปนั่งที่โต๊ะที่จัดไว้สำหรับผู้มาร่วมงานต่าง ๆ ที่มีการจัดเตรียมตำแหน่งที่แน่นอนไว้แล้ว....ทุกขั้นตอน โดยนักเรียนชั้น ม. ๕ แบ่งหน้าที่กันทำหน้าที่เป็นฝ่ายต่าง ๆ ทั้งหมด เป็นการจัดงานให้แก่รุ่นพี่ ม. ๖ ที่กำลังจะอำลา(จบ)ไป....ความอลังการของงานดูได้จากในภาพเองนะคร๊าบ และคงหาชมภาพได้จากในสื่อ social media ได้ไม่ยาก เพราะคนที่มาร่วมงานเกือบทั้งหมดมีสมาร์ทโฟน และ กล้องถ่ายภาพ ที่ต่างเก็บภาพทุกแง่มุมไว้และส่งขึ้น social media กันตั้งแต่เริ่มงานแล้ว.....ตัวเองที่จริงก็พกกล้องไปเหมือนกัน แต่เมื่อเห็นบรรยากาศงานแล้ว แทบทุกคนใช้สมาร์ทโฟน หรือไม่ก็ เป็นกล้องแบบมือโปรถ่ายภาพกัน เลยไม่ได้เอากล้องตัวเอง ที่จัดว่าตกรุ่นไปนานแล้ว คือไม่มีใครใช้กันแล้ว...ออกมาเก็บภาพไว้แม้แต่ภาพเดียว ภาพข้างบนก็เป็นภาพที่ไปเก็บมาจากใน social media ของโครงการฯ และ ของนักเรียนชั้น ม. ๕ คร๊าบ

ความหวังหนึ่งที่ไปร่วมงานในครั้งนี้ก็คือ จะได้มีโอกาสได้พบปะพูดคุยกับอาจารย์ท่านอื่น ๆ โดยเฉพาะอาจารย์ มทส. ที่ร่วมสอนในโครงการนี้มาก่อน เพื่อจะได้ ลปรร. จากประสบการณ์ของท่าน เพื่อที่จะมาปรับปรุงการจัดการเรียนการสอนของตัวเองให้ดียิ่งขึ้นในปีต่อ ๆ ไป (ถ้ายังได้ช่วยในโครงการฯนี้ต่อ) แต่ปรากฏว่า อาจารย์ที่มาร่วมงานนี้เกือบทั้งหมดกลายเป็นอาจารย์จากโรงเรียนราชสีมาวิทยาลัย ที่ สว. ไม่รู้จัก และ อาจารย์เหล่านั้นก็ไม่รู้จัก สว. อย่างเรา เพราะเพิ่งโผล่เป็นน้องใหม่ไปร่วมงานในปีนี้เป็นครั้งแรก แม้นั่งโต๊ะเดียวกันก็เลยไม่ได้คุยอะไรกันกับกลุ่มของอาจารย์เหล่านั้น ที่คงร่วมงานกันมาหลายปี จึงพูดคุยและถ่ายภาพกันอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะอาจารย์ที่นั่งติดกัน เป็น อ. ที่ active มาก เรียกว่านั่งไม่ติด ลุก..นั่ง..เดิน...ทำกิจกรรมตลอด

ส่วน ที่นั่งติดกันอีกข้าง เป็นท่านรองผู้อำนวยการเทคโนธานี ที่มาร่วมงานแทน ผู้อำนวยการเทคโนธานี ที่ติดภาระกิจ ซึ่งก็ต้องยอมรับ ณ. ที่นี้อีกครั้งว่า สว. ก็จำท่านไม่ได้ในตอนแรก ตามประสา สว. ที่ปลดประจำการจาก มทส. มานานกว่า ๑๐ ปีแล้วนั่นเอง ในตอนหลัง จึงสอบถามว่า ไม่เห็นมีอาจารย์ มทส. ที่ร่วมสอนในโครงการนี้ มาร่วมงานเลยแม้แต่คนเดียว (ยกเว้น อาจารย์ผู้ประสานงานโครงการฯ คนเดียว) ...คำตอบที่ได้คือ อาจารย์คงไม่ว่างที่จะมาร่วมงาน และก็เป็นเช่นนี้ในปีที่ผ่าน ๆ มา....สว. เลยได้รับทราบ เลยทำให้คิดต่อไปว่า......

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน  Freeland Panda



ความเห็น (0)