นิราศเมียนมาร์ (๒๙)

57) ถอดรองเท้า ถุงเท้า เอาไว้รถ

เปลือยเท้าหมด ทุกราย ไม่ต้องสน

กระย่องกระแย่ง เยื้องย่าง อยากยินยล

จำต้องทน เจ็บเท้า เข้าไปดู

ดอกไม้ขาย บูชา ค่าพระธาตุ

แปดสิบบาท จัดไว้ ได้อย่างหรู

ดอกสเลเต นวลขาว เข้าฤดู

ตระหนักรู้ มหาหงส์ ชื่อตรงกัน

58) ออกจากลิฟท์ หยิบไม้ดอก ออกไปด้วย

ไกด์แก้วช่วย บอกไว้ ให้กลุ่มฉัน

เสาหินหงส์ ตรงตัด จุดนัดกัน

เวลาผันหก สี่ห้า กลับมาเจอ

เรียงรายรอบ ขอบชิด ติดเจดีย์

วิหารมี หลายหลัง ตั้งเสมอ

ทั้งสี่ทิศ ลิขิตทาง วางไว้เจอ

ไม่พลั้งเผลอ กราบก้ม ประนมกร

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นิราศเมียนมาร์



ความเห็น (0)