น้ำแห่งโอฆะ

----------- น้ำน้อยนิด ฤทธา ไม่น่าขาม

น้ำในกาม ข้ามยาก ลำบากแท้

กลายเป็นน้ำ ถ้ำเหว เจลทะเล

ที่ท่วมเท ท้องทาง สัตว์ย่างเดิน

------------- สัตว์ทั้งหลาย ว่ายวน บนห้วงน้ำ

พัดพาตาม แรงกิเลส เป็นเหตุเหิน

ไปตกบ่อ กับดัก ปลักจมเพลิน

จึงก้าวเดิน จมดิ่ง สิงทะเล

------------ ห้วงห้องน้ำ ตามท่า ปูปลาหลาก

ห้องห้วงยักษ์ ดักปูปลา คราสรวลเส

เป็นแดนเสพ แดนสร้าง ฝังทะเล

ที่เที่ยวเตร่ เร่ร่อน สัญจรตาย

----------- น้ำคือภพ ภูมิชีพ บีบคั้นสัตว์

แหล่งยื้อชาติ อาตม์ตน ไม่พ้นสาย

เป็นภพภูมิ หุ้มห่อ ทอเป็นใย

จึงเวียนว่าย แหวกวก ตกอบาย

๑๑/๑/๕๘