สุนทรีย์กวีศิลป์ (๑๔๗)

"หนาวน้ำค้าง พร่างพรม ถมผืนหญ้า

หนาวลมมา พาพัด สะบัดผิว

หนาวอากาศ พาดผ่าน บ้านทุ่งทิว

หนาวลมพริ้ว ปลิวไป ให้หนาวมา

หนาวแล้วหนา ครานี้ พี่ก็หนาว

หนาวรวดร้าว หนาวใจ ไม่หรรษา

หนาวเหน็บใน ใจทุกข์ จุกอุรา

หนาวชีวา คราใด ที่ไกลเธอ"

Morning exercise 3/12/57

สวนเพชบุระ เมืองเพชรบูรณ์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สุนทรีย์กวีศิลป์



ความเห็น (0)