กาพย์แก้วกวีกานต์ (๓๙)

"คืนเหงา อันเดียวดาย

เหงาทั้งกาย เหงาทั้งใจ

คืนนี้ ห่างเธอไกล

เหงาเพียงใด ต้องอดทน

หน้าที่ มีสำคัญ

สร้างสุขสันต์ แด่ผู้คน

มุ่งมั่น หมั่นสร้างผล

ฝ่าผจญ ทุกข์ภัยพาล"

2/12/57

บ้านพัก นพ.สสจ.เพชรบูรณ์