อาหารเป็นพิษ vs รับผล

ชีวิตจริงกับเส้นทางอีกวันที่ได้เรียนรู้

เกิดภาวะอาหารเป็นพิษ หากมองโลก ๆ ก็เพราะส้มตำปลาร้า

แต่พอครูสะกิดให้คิดทบทวนกับตนเอง

ถามใจตนเอง จะปฏิเสธไหม ว่าโอกาสที่ขอท่านมา "รักษาไม่ได้"

อยู่ดี ๆ มีอาการท้องเสีย ต้องเข้าน้ำเกลือ ก็ไม่น่าจะใช่เรื่องบังเอิญ

กำลังข้างในก็เหมือน พอประคองตนเองมาดี ๆ แล้วก็ทรุดลง

แต่ก็เหมือนได้พัก แบบเต็ม ๆ

บ่าย ๆ ขับรถมาขอนแก่น เหมือนเชื้อยังไม่หมด วิ่งเข้าห้องน้ำในบ้านพักแทบไม่ทัน

ทานเกลือแร่ต่างน้ำ ไม่ใช่ว่า ไม่ดูแลตนเอง แต่ก็พยายาม

แล้วก็ลงนอนพัก

เอาเข้าจริง ๆ แม้จะมีอ่อนเพลียตกค้างแต่สารภาพเลยค่ะว่า

"ตอนที่อาการกำเริบ เหมือนไฟกองใหญ่ ๆ มันไหม้ตั้งแต่ท้องน้อยขึ้นไปจนถึงปาก"

แล้วก็ค่อย ๆ อาเจียนออกมา ครั้งแล้ว ครั้งเล่า น้ำหูน้ำตาไหล อาการร้อนในท้อง ยังมีตกค้างแม้ออกมาจาก รพ.กลับมาพักที่บ้านแล้ว

มองแบบโลก ๆ ก็คงเพราะทานเผ็ด มองลึกเข้าไป

ก็คงรับผลกรรมไป สักภพภูมิ ที่ต่ำกว่ามนุษย์

ในผลกรรมที่ได้รับก็มีเรื่องราวดี ๆ เกี่ยวกับเรื่องย้าย ที่ผู้ใหญ่เมตตาให้โอกาส

หันกลับมาทบทวน ถ้าครูไม่เมตตาชี้

พาให้มองเห็น ให้ได้ทบทวน สถานการณ์จริง ๆ มันไม่มีทางเลยที่จะยังได้รับโอกาสนี้

เพราะในช่วงการตัดสินใจนั้น ความรู้สึกในตนเองคือ อึมครืม

ณ ตอนนี้ก็พอมองเห็นโอกาส ที่เหลือก็เพียง ลงมือ ทำ ทำ ทำ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เพียงเพียรพอ



ความเห็น (0)