นิราศอิตาลี (๔)


7) นี่ก็ดึกแล้วหนาคราเครื่องขึ้น

เงาทะมึนเมฆหนาไม่พาหลง

โอ้ตัวฉันจำพรากจากโฉมยง

ไม่นานคงกลับไปอยู่เคียงคู่กัน

เครื่องบินผ่านเมฆไปได้ระดับ

พร้อมเสร็จสรรพน้ำท่ามาให้ฉัน

มัสมั่นข้าวเปล่ามาเสิร์ฟกัน

สลัดนั้นจัดมาพาได้กิน

8) ขนมปังเนยดีก็มีให้

เสิร์ฟกับไวน์รสดีช่างมีศิลป์

ขนมหวานสดชื่นรื่นดวงจินต์

ดุจองค์อินทร์ดื่มมหาชลาลัย

แต่ท้องหิวหิวนั้นฉันทนได้

แต่หิวใจใจหวั่นจนสั่นไหว

เดินทางไกลไกลเกินเดินกลับไป

ขอดื่มไวน์เมาหลับระงับทรวง

หมายเลขบันทึก: 581589เขียนเมื่อ 2 ธันวาคม 2014 22:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 ธันวาคม 2014 23:18 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี