1.
ดึก, ลมหนาวกวัดกวาวจากราวฟ้า
กระซิบถ้อย หวีดหวือหวา ผิวล้าสั่น
ในวงเหล้า หน้าเก่า รำพึงรำพัน
กล่อมชีวัน อุ่นยิ้ม ทุกริมอณู
รินแสงดาว พราวแพร้ว โชนแววใส
สีอำพัน เย้าให้ ใจฟูอยู่
ผสมโซดา เข้าเคล้า ใจฟองพรู
สำนึกรู้ ในรส ระทดคอ
2.
หยุดเวลา ไว้ลง ที่ตรงนี้
ณ นาที เปี้ยมล้ำ น้ำลายสอ
ที่สุรา ไล่หนาว ด้วยผ่าวคอ
ที่ดนตรี มิชะลอ ความเปลี่ยวเศร้า
3.
ดึก, ลมหนาว กวัดกราว จากราวฟ้า
มาซิมา เสพสุรา เพื่อราเหงา
ชนชั้นกลาง ชวนชัก ทุกรูป-เงา
มามึนมา เถิดอุ่นอิ่น ทุกริมอณู
จันทร์ ที่ ๗ พฤษภาคม ๒๕๓๗
ในคาเฟ่ ศึกษาฯ
