" งามสัมพันธ์ชุมชน ดูเหมือนเป็นงานเล็ก ๆ แต่ถ้าล้ม..... ก็จะพาให้ทุกงานล้มตามไปด้วย....เหมือนโดมิโน...."


เมื่อวันเสาร์ที่ 2 สิงหาคม 57 ที่ผ่านมา คุณมะเดื่อได้รับเกียรติจาก

เจ้าภาพงานแต่งฝ่ายเจ้าสาวให้ไปเป็นพิธีเกินบนเวทีในช่วงพิธีการ

( ตรงนี้ ก็ยังไม่เข้าใจว่ามีธรรมเนียมมาจากไหน...หรือเป็น

ค่านิยมใหม่ในยุคนี้นะ) ทั้งแม่เจ้าสาว และตัวเจ้าสาวเอง 

ก็เป็นอดีตลูกศิษย์ของคุณมะเดื่อ 555



เป็นงานในหมู่บ่าน ดังนั้นแขกเหรื่อในงานครึ่งค่อนงาน

จึงรู้จักคุณมะเดื่อทั้งสิ้น เรียกว่าทั้งคุ้นหน้า และคุ้นเคย 

มิหนำซ้ำ ก็เป็นอดีตลูกศิษย์ หลานศิษย์ของคุณมะเดื่ออีกด้วย




หลังเสร็จพิธีการ คุณมะเดื่อ ก็ร้องเพลงให้กับคู่บ่าวสาว

และแขกเหรื่อฟังไป 3 เพลง  (แบบว่าไม่ต้องมีใครเชิญ.......

เพราะไมค์อยู่ในมือเรา  อิ อิ) พอเช้าวันจันทร์มาโรงเรียน 

มีนักเรียนหญิงที่ได้ไปในงานมาถามว่า " ครูเคยเป็นนักร้อง

มาก่อนหรือเปล่าคะ " ..... 

" ไม่เคยจ้ะ ทำไมเหรอ "    คุณมะเดื่อตอบอย่างงง ๆ ...

" ก็ครูร้องเพลงเพราะมาก ๆ ค่ะ " .......คุณมะเดื่อจึงบอกไปว่า 

 "  ครูก็ต้องฝึกบ่อย ๆ ฝึกมาก ๆ จ้ะ ไม่มีใครทำอะไรได้ดีมาก่อนหรอก  

เราต้องฝึกมาก ๆ "




ครูน้อย  (ศพด. )  มาบอกว่า  มีแขกในงานพูดว่า  

คุณมะเดื่อร้องเพลงเพราะมาก ๆ 

โดยเฉพาะเป็นเพลงโปรดของเขาด้วย  

ถ้าไปร้องที่ไหนอีก  เขาจะตามไปฟัง....555555




 นี่คืองานสัมพันธ์ชุมชน  อันเป็นอีกหนึ่งงานของครู....

ที่อยู่ประจำที่มานาน  ... ทุกคนรู้จักครู   เขาให้ความนับถือ

และศรัทธาครูมันเป็นความรู้สึกของคนไทยที่สืบทอดต่อกันมา  

เขายกย่องบูชาครู  เพราะเชื่อว่าครูคือผู้ให้  ผู้รู้  เป็นผู้นำทาง

ส่ว่าง   ความฉลาด  ชี้ทางที่ถูกให้กับศิษย์   

และเป็นตัวอย่างของความดี...  




มีท่านผู้บริหารมืออาชีพท่านหนึ่งบอกคุณมะเดื่อว่า  .....

" งามสัมพันธ์ชุมชน  ดูเหมือนเป็นงานเล็ก ๆ แต่ถ้าล้ม.....

ก็จะพาให้ทุกงานล้มตามไปด้วย....เหมือนโดมิโน...." 

คุณมะเดื่อเห็นจริง  และเป็นที่ประจักษ์แล้ว   

เพราะปัจจุบัน....คุณมะเดื่อก็กำลังพบกับ " โดมิโน " 

ของงานบริหารการศึกษา.....ที่ล้มไม่เป็นท่านี้แล้ว

เพราะความเชื่อที่ว่า....ไม่ต้องมีชุมชนโรงเรียนก็อยู่ได้.....!