หลักการ "ดูพระแท้" ที่ผมได้เดินตามตำราเก่าๆมาระดับหนึ่ง และคิดค้นแจกแจง ต่อยอดออกมาก็มีหลายเทคนิค
พื้นฐานหลักๆ ที่สำคัญ ก็ได้แก่หลัก 123 หรือ 321 ก็แล้วแต่จะถนัด
1. ก็คือ ดูความเก่าให้เป็น
2. ก็คือ สิ่งตรงกันข้ามกันจะพบเสมอในพระเก่าๆ (เช่น ในความเก่ามีความใหม่ ในความใหม่มีความเก่า ฯลฯ)
3. ก็คือหลัก "เหี่ยว ฉ่ำ นวล"
และตามด้วยหลัก 4+ อันได้แก่
ก. เนื้อดิน (+8) ที่ต้องดูผิว 8 ชั้นให้ครบ
ข. เนื้อชิน (+3) ที่ดูผิวสามชั้นให้ตรบ
ค. เนื้อผง (3+2) ที่ต้องดูผิว 5 แบบให้ครบตามอายุ
ง. เนื้อว่าน (+4) ที่ต้องดูผิว และมวลสารให้ครบ
ที่รวมเป็นหลัก 123 4+
และในขั้นสูงขึ้นไปก็ดูแต่ละกลุ่มพื้นที่ กลุ่มพุทธศิลป์ กลุ่มยุค กลุ่มตระกูลช่าง
และในขั้นสูงก็ดูพุทธศิลป์ของแต่ละกลุ่มย่อย แต่ละพิมพ์
สุดท้าย ถ้ายังมีผู้สนใจ ก็คือการวิเคราะห์เนื้อเฉพาะแบบ เฉพาะกลุ่ม เฉพาะองค์
เพื่อให้เข้าใจประวัติศาสตร์ สังคมศาสตร์ และพุทธศาสตร์
ที่เป็นการศึกษาขั้นสูงสุดของ Amulet science ครับ
