เลี้ยงลูกมีสี่คนอดทนมาก ถึงลำบากก็ได้ดั่งใจฝัน

....ด้วยคิดถึง จึงรำพัน สรรอักษร

เป็นคำกลอน รำลึก นึกความหลัง

ครั้งเจ้าอยู่ คู่ควง สร้างรวงรัง

ครั้งคราวตั้ง รกราก ลำบากครัน

....เลี้ยงลูกมี สี่คน อดทนมาก

ถึงลำบาก ก็ได้ ดั่งใจฝัน

เมื่อเรียนจบ งานประจำ ได้ทำกัน

แต่เธอนั้น จากไป ไกลลับตา

....สู่สวรรค์ ชั้นฟ้า ลาลับโลก

ทุกคนโศรก กำสรวล ครํ่าครวญหา

หากยังอยู่ ได้ชื่นชม สมอุรา

กันพร้อมหน้า ลูกหลาน สำราญใจ

....ยีบเอ็ดปี ที่ลับล่วง แม่ดวงแก้ว

หายไปแล้ว สุดเสียง สำเนียงใส

คนอยู่หลัง ยังนึก ถึงทรามวัย

ด้วยอาลัย โฉมตรู เคยอยู่เอย