GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ลิฟท์...รอก...บอกนิสัยของคน

คน ค้น คน มีหลายเหล่าหลายพวก หลายประสบการณ์และหลายการศึกษา

การเรียนรู้เกิดขึ้นได้ในทุกแห่งทุกที่และทุกเวลา  หากเรารักการเรียนรู้ไม่ปฏิเสธที่จะรับความรู้นั้น  ก็จะรู้ว่า  การเรียนรู้นั้นคือชีวิต

อยู่ในกรุงเทพฯ  เป็นชีวิตที่ต้องการความรวดเร็ว  ความสะดวก  ความสะบาย  และโก้หรู  ซึ่งคนที่อาศัยอยู่ในกรุงเทพฯ  ก็ต้องเรียนรู้สิ่งต่างๆที่มีอยู่ในกรุงเทพฯ  โดยเฉพาะเทคโนโลยี

เทคโนโลยี  แผ่เข้ามามีอิทธิพลในทุกเรื่องทุกด้านในชีวิตของคน  ตั้งแต่  การดำรงชีวิต  การศึกษา  การอยู่การกิน  ความรัก  ตลอดเรื่องของการคมนาคม

วันนี้ครูอ้อยเปิดประเด็น  เรื่อง  ลิฟท์..รอก ...บอกนิสัยของคน

ลิฟท์  ภาษาอังกฤษ  เรียกว่า  elevator  ไม่ใช่เรียกว่า lift

lift  เป็นคำกริยา  แปลว่า  ยกขึ้น

ลิฟท์   คือ   บริเวณพื้นที่สี่เหลี่ยม  ที่พาคน สิ่งของ สัมภาระ  ขึ้นลงในอาคารสูงๆ   แทนการขึ้นบันได

รอก   คือ  หลักการที่ลิฟท์ใช้ในการผลิต  และวิวัฒนาการมาจนเป็นลิฟท์ที่ใช้ระบบมอเตอร์ไฟฟ้า

บอกนิสัยคน  คือ  คนที่ใช้บริการของลิฟท์ตัวนั้นมีนิสัยอย่างไร

ครูอ้อยจะเขียนในประเด็นที่ไปพบเห็นมา  หากไม่ตรงกับความรู้สึกของท่านใดก็ขออภัยด้วยค่ะ

วันหนึ่งไปขึ้นลิฟท์ที่  ตึกธนาคารสาขาใหญ่แห่งหนึ่ง  ที่มีความสูงมาก  ยิ่งสูงมากก็จะมีคนมาใช้บริการมาก  เพราะขึ้นทางบันไดไม่ไหวแน่ 

เมื่อก้าวเท้าเข้าไปในลิฟท์  ทุกคนก็จะกดปุ่มที่แสดงชั้นว่าจะไปชั้นใด  คนที่กดเป็นใคร  ก็จะเป็นคนที่ขึ้นไปทำธุระในตึกนั้นเหมือนครูอ้อย  ไม่ได้มีหน้าที่กดปุ่มให้คนทุกคนในลิฟท์    แต่ในโอกาสและฐานะที่ยืนอยู่ใกล้ปุ่มกดมากที่สุด  จึงมีหน้าที่กดปุ่มโดยปริยาย 

เป็นอันรู้กันว่า  คนที่อยู่ใกล้ปุ่มนะเป็นคนกดปุ่มหมายเลขชั้นต่างๆนะ

แต่บางครั้งครูอ้อยไปทำธุระอีกตึกหนึ่งที่เป็นสถานที่ราชการ  คนที่ยืนอยู่ใกล้ปุ่มที่สุด  ผูกเน็คไทใส่เสื้อนอกคงจะมีหน้าที่การงานใหญ่โต    แต่ไม่ทำหน้าที่กดเลย  ทุกคนบอกให้กดก็ยืนเฉย  และต้องยื่นมือมากดเอง 

ครูอ้อยพูดเสียงอ่อนหวาน  " กรุณากดชั้นแปดค่ะ  "  ก็ยืนเฉย  เหมือนกับคิดว่าไม่ใช่หน้าที่ของผม  ผมเป็นอะไรกับคุณ  ทำไมผมจะต้องมากดให้คุณ  ครูอ้อยก็เลยยื่นนิ้วมือเรียวยาวไปกดเอง

ดังนั้นคราวต่อไป  เมื่อครูอ้อยมีโอกาสไปทำธุระที่ตึกสูงและมีลิฟท์  ครูอ้อยต้องพยายามไปยืนตรงปุ่มเพื่อที่จะกดปุ่มได้สะดวก  เมื่อได้ยืนที่สมใจแล้ว  ทุกคนในลิฟท์ก็บอกให้ครูอ้อยกดปุ่มทีละคน  ครูอ้อยก็กดปุ่มตามคำสั่ง  โดยไม่คิดอะไร  สนุกเสียอีก  บางคนก็พูดว่าขอบคุณค่ะ บางคนก็เฉยๆ  ครูอ้อยก็ยิ้มอย่างเดียว

พอจะดูออกหรือยังคะ  ว่า  ลิฟท์...รอก...บอกนิสัยของคน  ได้อย่างไร....

     

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): บันทึกรอยยิ้ม
หมายเลขบันทึก: 57259
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 10
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (10)

  • เวลาผมใช้ลิฟจะยืนอยู่ข้างๆที่กดชั้นเลยครับ
  • แล้วก็กดให้เกือบๆทุกคน
  • ใกล้วันลอยกระทงแล้ว จะไปไหนดีนะ

 

สวัสดีค่ะคุณจ๊อด 

  • แสดงว่า คุณจ๊อดเป็นสุภาพบุรุษ  น่ารักมาก 
  • มาเที่ยวสวนรถไฟสิคะ  อิอิ  ยิ้มยิ้ม
  • ขอบคุณครับ แต่ว่าจะไปลอยที่ หน้าโดม หน้าคณะแพทย์ มธ.ครับ
  • ครูอ้อย คุยกันทางเอ็ม MSN ได้เลยนะครับ ตอนนี้ ออนอยู่ ....เคยใช้ไหมครับ
  • ครูอ้อยจะไปลอยกระทง 3 ที่อย่างน้อยในปีนี้  คือที่โรงเรียน  ที่สวนรถไฟ  และที่มหาวิทยาลัยค่ะ
  • คุยกันที่ MSN  คุยไม่เป็นค่ะ

เคยประทับใจพนักงานในลิฟท์ ด้วย บันทึกนี้ค่ะ

ถึงแม้ว่าจะมีพนักงานขับลิฟท์ การใช้ลิฟท์ก็คงต้องมีมารยาทสากลอยู่เช่นกันค่ะ

 สวัสดีค่ะคุณจันทรรัตน์

  • แสดงว่าชายคนที่อยู่ในสูทสากลคนนั้นไม่มีมารยาทสากลแบบเสื้อที่เขาใส่ใช่ไหมคะ 
  • ขอบคุณค่ะคุณจันทรรัตน์ 
  • ครูอ้อยเข้าลิฟท์ทีไรเป็นพนักงานขับลิฟท์ทุกทีค่ะ  อิอิ
ขออนุญาตไม่ตัดสินผู้ชายคนนั้นอย่างนั้นค่ะ...เขาอาจมีเหตุผลส่วนตัวจำเพาะของเขาค่ะ...
ขออนุญาตไม่ตัดสินผู้ชายคนนั้นอย่างนั้นค่ะ...เขาอาจมีเหตุผลส่วนตัวจำเพาะของเขาค่ะ...

คุณจันทรรัตน์คะ 

  • ถึงจะมีเหตุผลนะคะส่วนตัวอย่างไร 
  • แต่ตอนที่ครูอ้อยยื่นมือไปกดปุ่มนั้น  มีท่าเขาจะเอียงอาย 
  • และคงอยากจะบริการให้พวกเรา 
  • แต่สายไปเสียแล้วค่ะ