"...เตี่ย สามารถเลี้ยงลูกได้ 13 คน เตี่ย แม่ และลูก ๆ ทั้งหลาย จะนำรูปภาพ ทั้งเป็นแผ่น และใส่กรอบเรียบร้อยแล้ว โดยเฉพาะภาพ ..."ศาลาพันห้อง พระธาตุหนองสามหมื่น หลวงปู่ศรีทัต" ซึ่งหลวงปู่ท่านเป็นผู้พัฒนาและบูรณะวัดแห่งนี้ สิ่งที่ผมและทุกคนเห็น ล้วนเกิดจากท่าน เมื่อประมาณ 40-50 ปีที่แล้วมาให้หลวงปู่ (ท่านมรณภาพนานแล้วครับ) เพื่อญาติโยมจากทุกทั่วสารทิศ นำไปบูชา เพื่อศิริมงคล
ผมจำได้ว่า ผมน่าจะตัวเล็ก ๆ เตี่ยจะเอาผมมัดกับผ้าขาวม้าผูกกับตัวเตี่ย กันผมตกรถมอเตอร์ไซด์ และข้างหลังผมเป็นลังใส่รูป
รูปที่เห็นเป็นฝีมือของเตี่ยผมเอง ถึงแม้เตี่ยจะตายไปหลายปี ผมยังรู้สึกว่า เตี่ยยังอยู่ในสมองและหัวใจของผมตลอดเวลา
คุณตาคุณยาย อายุ 70 ปี ขึ้นไป ที่ผมไปเยี่ยมบ้าน จะจำเตี่ยผมได้ และร้านถ่ายรูป "พินิจศิลป์" ร้านแรกของเมืองภูเขียว...."
"ผมเกิดมาและเติบโตขึ้นพร้อมๆ กับสถานที่โบราณแห่งนี้
ไม่ถึงขนาดว่า...มีความรู้สึกคุ้ยเคย หรือชาติก่อนเคยเกิดและเติบโตกับละแวกเมืองโบราณนี้
แต่เป็นเพราะวันหยุดเรียนวันใด จำได้ว่า...ต้องถูกเตี่ยพานั่งซ้อนท้ายรถมอเตอร์ไซด์
มาขายกรอบรูปให้กับผู้มาทำบุญ และมาท่องเที่ยว ซึ่งผู้คนในขณะนั้นมีจำนวนมากมายมาก
ซึ่งในกรอบรูปนั้น มีภาพหลวงปู่ศรีทัต ภาพพระธาตุหนองสามหมื่น ภาพพระนอน และภาพศาลาพันห้อง ฯลฯ
รวมๆ แล้วเป็นภาพที่แสดงถึงสิ่งที่บ่งบอกภายในพระธาตุหนองสามหมื่น อ.ภูเขียว จ.ชัยภูมิ
เสียดายเหลือเกินที่ผมเหลือภาพถ่ายฝีมือของเตี่ยไม่เพียงกี่ชิ้น..."
ถ้อยคำเหล่านั้น ผมเขียนถึงพระธาตุหนองสามหมื่น และภาพถ่ายของเตี่ย
การประกอบอาชีพด้วยการถ่ายภาพของเตี่ย ซึ่งผู้คนสมัยนั้น ยังไม่นิยมถ่ายภาพนัก
เพราะความเชื่อ เช่น การถ่ายภาพทำให้อายุสั้น หรือเพราะต้องเสียค่าภาพเป็นเงินจะราคาแพง
ซึ่งผู้คนสมัยนั้น ถ้าถ่ายภาพจะมีการนำข้าวสาร หรือผักผลไม้ เพื่อมาแลกรูปภาพ
ช่างภาพในสมัยเตี่ยของผม จึงเป็นอาชีพเสริมของเตี่ยเท่านั้น เพราะรายได้ค่อนข้างน้อย
เตี่ยของผมทำด้วยความรัก ความผูกพัน กับหลวงปู่หลวงปู่ศรีทัตต์ ภาพพระธาตุหนองสามหมื่น ภาพพระนอน และภาพศาลาพันห้อง ฯลฯ
ตอนเด็กผมไม่คิดว่า จะเก็บภาพเก่าๆ ด้วยฝีมือเตี่ยไว้เลย
ถ้าเก็บไว้บ้าง น้ำไม่ท่วมบ้านบ้าง ย้ายบ้านบ่อยบ้าง
ภาพเก่าๆ เหล่านั้น คงจะเป็นประวัติศาสตร์ให้อำเภอของผม
แต่ภาพเก่าๆ ฝีมือของเตี่ย คงเป็นประวัติศาสตร์ของชีวิตและครอบครัวของผมเสมอมา
ถึงแม้เตี่ยจะตายไปหลายปี ผมยังรู้สึกว่า เตี่ยยังอยู่ในสมองและหัวใจของผมตลอดเวลา...
นี้คือภาพเก่าๆ ของฝีมือของเตี่ยกับพระธาตุหนองสามหมื่น....
(ภาพพระธาตุหนองสามหมื่น-ฝีมือของเตี่ย)
(ภาพปัจจุบันของศพระธาตุหนองสามหมื่น)
(ภาพศาลาพันห้อง-ฝีมือของเตี่ย)
(ภาพปัจจุบันของศาลาพันห้อง)
(ภาพพระนอน-ฝีมือของเตี่ย)
(ภาพปัจจุบันของพระนอน)
(ภาพหลวงปู่ศรีทัต-ฝีมือของเตี่ย)
(ภาพปัจจุบันในวัดพระธาตุหนองสามหมื่น ที่มียังภาพ "หลวงปู่ศรีทัต" ฝีมือของเตี่ยของผมนะครับ)




อ่านจบด้วยความศรัทธาครับ
เตี่ยของคุณทิมดาบ...ท่านซึมซาบและใกล้ชิดศาสนามากจริง ๆเลยนะครับ
ท่านถึงมุ่งมั่นทำในสิ่งที่คนอื่นไม่อยากทำ
..
สุดท้าย..เป็นความทรงจำที่น่ากราบไหว้จริง ๆ ครับ
..
ขออนุญาติคุณทิบดาบเก็บภาพเก่า ๆ เหล่านี้ไว้นะครับ
นับวันภาพที่ทรงคุณค่าทางประวัติศาสตร์นั้น หายากเข้าไปทุกที..
..
ขอบพระคุณภาพเหล่านี้ของเตี่ยคุณทิบดาบมากนะครับ
บ้านผม ร้านภาพรูป (เก่าแก่) ที่อุบล เลยนะครับ (แก่มากจนต้องปิดร้านละ 5555)
ขอบคุณเรื่องเตี่ยที่เล่าต่อ คิดถึงเตี่ยเช่นกัน
ศาลาพันห้อง...ชื่อนี้คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็ก เป็นที่เลื่องลือ ให้ไปเที่ยวชมและไหว้สักการะ
อ่านไปยิ้มไปค่ะ นึกออกเลยว่าน้องทิมดาบคงจะได้มารำลึกถึง "คุณพ่อ"ในแบบนี้บ้าง พร้อมๆกับบันทึกต่างๆใน GotoKnow แน่นอนเลยนะคะ
เป็นความทรงจำที่งดงามมากค่ะ
ว้าว !!!! นอกจากคิดถึงผู้ให้กำเนิดแล้ว วิธีนำเสนอน่าสนใจมากค่ะ