การพูดเพื่อให้ผู้อื่นสบายใจ

การพูดกับผู้อื่น...เป็นเรื่องที่สำคัญมาก

การพูดอย่างไร จึงจะทำให้ผู้ที่รับฟังรู้สึกดี

สบายใจ เมื่อได้รับฟังข้อมูลนั้น ๆ

ค่ำนี้ ฉันได้ทำหน้าที่เป็นพี่ เป็นเพื่อนที่ดี

ของน้องคนหนึ่งที่ทำงานใน ม.

เธอเกิดความอึดอัดกับคำพูดของผู้บริหาร

เธอถูกผู้บริหารต่อว่าในเรื่องการทำงาน

หลายเรื่องที่เธอ..."โดน"...เธอไม่รู้จักหันหน้า

ไปหาใครเพื่อระบายความในใจ...ในที่สุด

เธอนึกถึงฉันเป็นคนแรกที่เธอจะพูดให้ฉันฟัง

เธอตัดสินใจเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฉันฟัง

แรก ๆ ดูเธอเครียด ร้อนรน...ฉันรับฟัง

อย่างตั้งใจเพราะต้องการให้เธอระบายให้หมด

สุดท้าย...เมื่อเธอพูดจบ ฉันได้แต่แนะนำ

บอกกล่าวให้เธอนั้นมีความอดทน...อดกลั้น

ต่อทุกเรื่อง เพราะนี่คือ...การทดสอบบทชีวิต

ในการทำงานของเธอ...ถ้าเธอผ่านมันไปได้

เธอก็จะได้ผ่านบททดสอบบทนี้...

การทำงานเมื่อพบเจอปัญหา...และผ่านมันไปได้

จะทำให้เราพบหลักธรรมในการใช้ชีวิตข้อหนึ่ง

นั่นคือ ความอดทน การแก้ไขปัญหา การเกิดปัญญา

การค้นพบวิธีการแก้ปัญหานั้นได้...ฉันบอกวิธีต่าง ๆ

ให้เธอฟัง เล่าถึงความอดกลั้น อดทน บอกถึงการ

ปฏิบัติตนให้เธอได้รับรู้ว่า...การทำงานย่อมมีปัญหา

ว่าแต่เราจะผ่านพ้นปัญหานั้นไปได้อย่างไร...

แต่ถ้าเราผ่านพ้นปัญหาไปได้แล้ว สิ่งที่ได้ เราจะได้

ความภาคภูมิใจ ที่เราแก้ไขมันไปได้...

หลังจากเธอเล่าและเธอฟังฉันพูดแล้ว

สุดท้าย...เธอก็เกิดความโล่งใจ สบายใจ

เธอบอกว่า...คุยกับใครก็ไม่เหมือนกับพี่บุษ

เพราะฉันก็คือฉัน เป็นพี่ เป็นเพื่อนในยามที่เธอทุกข์ใจ

ฉันบอกเธอต่อว่า...ให้ทำดีต่อไป...ทุกข์ได้

ท้อได้ แต่ต้องอดทน เพราะนี่คือ การฝึกบารมีของเธอเอง

พี่ก็เป็นพี่ที่มีแต่ความหวังดี คิดดี พูดดี ทำดีต่อทุกคน

อย่าใส่ใจต่อสิ่งแวดล้อมที่คอยมายั่วยุให้เราคิดไม่ดี

พูดไม่ดี ทำไม่ดี...เราต้องผ่านมันไปให้ได้...

สิ่งที่ถ้าเราทำได้ นั่นเรียกว่า เราได้ปฏิบัติธรรม...

การปฏิบัติธรรม ว่าแต่จะมีใครสักกี่คนที่จะสามารถ

ผ่านมันไปได้...สิ่งถ้าผ่านมันไปได้ นั่นคือ

ความภาคภูมิใจ ความสุขใจ ซึ่งจะนำมาสู่เราเอง...

ฉันได้ทำหน้าที่ของ ผอ.กองบริหารงานบุคคล

ที่คอยเป็นกาวใจให้กับน้อง ๆ เพื่อน ๆ ที่ทำงานร่วมกัน

มากกว่าที่จะคอยไปยุแหย่ให้คนเขาผิดใจกัน

มีสิ่งใดที่คิดได้และเป็นปัญญาที่จะแก้ไขปัญหาได้

ก็นำมาบอกกัน เป็นกัลยาณมิตรที่ดีต่อกัน...

ที่เป็น "การพูดเพื่อให้ผู้อื่นเกิดความสบายใจ" ของฉัน

ที่ฉันได้นำมาใช้ต่อการทำงานของฉันเอง

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๑๕ กรกฎาคม ๒๕๕๗