บันทึกสำนึกแผ่นดิน ขอบ่นซะหน่อย... เพื่อสื่อความเห็น และ ความหมาย สู่.. บุคคลผู้มองกาลไกลจักพึงร่วมตระหนัก ณ สถานการณ์พระศาสนาในทุกศาสนา ครานี้... โดย สำนึกของทุกคนก็เชื่อมั่นว่า...แต่ละคนชัดเจนแล้วว่า... ศาสนา มีความสำคัญยิ่ง ไม่เช่นนั้น บรรพชนคนไทย ก็คงจะไม่นำไปเป็น... สัญลักษณ์... หนึ่งในแถบสีธงไตรรงค์ ธงชาติไทย ที่ประกอบด้วยสามสี...
สีแดง หมายถึง ชาติ..
สีขาว หมายถึง พระศาสนา..
สีน้ำเงิน หมายถึง พระมหากษัตริย์
เฉพาะ สีขาว พระศาสนานั้น เป็นความสำคัญระดับโลกทั้งโลกที่จักต้องช่วยส่งเสริม โดย ไม่ใช่สำคัญ เพียงกับเฉพาะแผ่นดินประเทศไทย...เท่านั้น
แล้วทำไม...เหล่านักวิชาการทางการศึกษา ผู้หลงทาง จึงพยายามขวางกั้น ลดทอน ไม่ให้เกิดกระบวนการเรียน การสอน ในทางพระศาสนา เพื่อเข้ามาอยู่ในหลักสูตรการเรียน การสอน ฯลฯ
ไม่ใช่เท่านั้น แม้หน่วยงานที่ดูแล สื่อแผ่นดิน ก็เฉกเช่นกัน... เท่าที่ตรวจดูผลจากการทำงาน...ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับสื่อพระศาสนาที่ผ่านมา... พฤติกรรม ก็เสมือนพยายามไม่ส่งเสริม โดยทำให้ สื่อพระศาสนา ที่ทรงคุณค่า....ฯลฯ ลดทอนลงให้ไปเป็นเฉกเช่น... สื่อทุนนิยม ที่ต่างได้พากันแข่งขันเพิ่มกิเลส จนถึงมอมเมาประชาชน...ยิ่งเพิ่มปัญหา ดัง..ความขัดแย้งที่ได้ปรากฏแล้ว
เรื่องราวที่เกิด ที่ยึด ก็เป็นความพยายามยึดแง่มุมความเห็น...แล้ววางกรอบกติกา ไปตามทิฐิ... หมายเอาแพ้ เอาชนะเท่าที่ภูมิแห่งตนเอง..ตราออกมา...ฯลฯ โดย ลืมสนิทสิ้นว่า... อะไร ควร อะไร ไม่ควร ฯลฯ
จาก อธิกรณ์ ที่เกิด ที่เห็นในสังคม ฯลฯ เช่น การเล่นงานเอาล่อ เอาเถิดกับ สื่อ ในคณะสงฆ์ศิษย์หลวงตามหาบัว ที่ต่างทุ่มเท พากเพียรมุ่งหมายเพื่อเพิ่มคุณธรรมแผ่นดิน แสดงออกซึ่งพฤติกรรมประกอบด้วยเจตนาอันเป็นมหากุศลที่จะส่งผลต่อโลก ต่อแผ่นดินอย่างยิ่ง ฯลฯ และ อธิกรณ์ที่เกิด ก็ยังคงส่งผลติดต่อกันมาอย่างยาวนาน บัดนี้...
มีญาติโยม มาถาม อาตมา เรื่องนี้พระคุณเห็นเช่นไร ? ก็ตอบได้เพียงว่า... " อาตมาสลดหดหู่ใจ...มาแต่แรก... " ดังนั้น จึงปรารถนาที่จะเห็นผู้บริหารที่เป็นปราชญ์ เป็นมหาบัณฑิต มองกาลไกล จักได้ก้าวเข้ามาเอาภาระ แก้ไขปัญหา และ คืนคุณธรรมมอบให้กับแผ่นดิน...
