วันนี้พี่เหน่นส่งหน้าเว็บของคณะนิติศาสตร์ ธรรมศาสตร์ที่มีข่าวเกี่ยวกับงานที่พี่เหน่นกับเพื่อนๆพี่ๆไปเป็นตัวแทนประเทศไทยเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา อ่านแล้วยิ้มไปกับอารมณ์ขันที่พี่เหน่นให้สัมภาษณ์ ไม่ผิดตัวจริงๆ เอามาฝากเก็บไว้ในบันทึกประวัติศาสตร์สำหรับลูกๆ คนเป็นแม่อย่างเราไม่ได้ภูมิใจกับความเก่งของลูก แต่ดีใจที่ลูกมีความสุขกับสิ่งที่เลือกมากกว่าค่ะ มายืนยันอีกครั้งว่าให้ลูกเลือกทางเดินชีวิตของเขาเองดีที่สุดค่ะ เขาเป็นลูกของเรา แต่ชีวิตเป็นของเขา เรามีหน้าที่เลี้ยงดูอบรมสั่งสอนในวัยที่เขาต้องพึ่งพาเรา แต่เมื่อถึงวัยที่เขามีความคิดของตัวเอง เราควรจะเป็นเพียงผู้เฝ้าดูและให้กำลังใจ สนับสนุนเมื่อเขาทำได้ดี ช่วยเหลือในส่วนที่เราช่วยได้ อย่าเอาความคิดและตัวตนของเราไปขับเคลื่อนชีวิตของลูกเป็นอันขาดค่ะ