สรรพสิ่ง เป็นจริงได้ เพราะสายตา
รู้ภาษา สื่อสาร ผ่านความหมาย
แล้วยืนยัน ว่าฉันเห็น เป็นของจริง
เราจึงอิง ดวงตา วัดค่าคน
พืชใช้สี ชี้ชัด ให้สัตว์เห็น
ให้มาเล่น ไต่ตอม ย้อมดอกผล
เหล่าแมลง เห็นสี เหมือนมีมนต์
จึงหลงกล ยลเยือน เป็นเพื่อนกัน
มวลแมลง ทุกแหล่งล้า เวลาค่ำ
ชอบแสงงาม ตามแสงไฟ ที่ฉายฉาน
หาไออุ่น จนงุนงง ดงแสงจันทร์
เพราะตาตัน พันธุ์เผ่า เข้าครอบงำ
สัตว์เลื้อยคลาน สรรค์สร้าง วางสีผิว
เป็นสื่อริ้ว พิษสง ให้จงขาม
โลกสัตว์รู้ อยู่บนโลก ผกความงาม
ใช้เป็นล่าม ปรามป้อง มองให้กลัว
สีลวงตา ล่าเหยื่อ น่าเชื่อไหม
สีลวงใจ ให้เห็นหน้า จนตาถั่ว
โลกหลากสี มีเสน่ห์ เซพันพัว
เห็นดอกบัว เป็นกงจักร ดักดวงใจ
สีสร้างสรรค์ ปั้นแต่ง ทุกแห่งหน
บันดาลดล ให้คนสัตว์ พัดเพไหว
เกิดตัณหา บ้าสี ชีวีวาย
เพราะตาใน ไม่สว่าง ทางมืดมน
สีสอนเรา ให้เข้าใจ ในสีโลก
เรากลับตก หลงผับ จนสับสน
หลงแสงสี ฉวีวรรณ สังขารคน
หลงเมืองคน เพราะมนต์สี ราตรีกาล
หากตาดี ไม่พิการ มองผ่านโลก
ย่อมเห็นหยก เม็ดล้ำค่า มหาศาล
หากตาใส ใจบอด ตลอดกาล
เห็นสีสัน ปานประหนึ่ง ที่พึ่งพิง
มีปัญญา คือตาดี โลกนี้ชัด
เห็นถนัด ชัดตา มายาสิง
ไม่หลงกล มนต์แสงสี ที่แท้จริง
เพราะทุกสิ่ง อยู่ที่ตา ปัญญามอง
สีต่างๆ พร่างพรม ประโลมโลก
เป็นกระจก ยกจิต ไม่ติดข้อง
เห็นแล้วรู้ อยู่แล้วปล่อย ร้อยสมอง
ใจไม่ข้อง มองทะลุ อยู่ที่ตา
หากใจหลง ดงสี ดังผีหลอก
ตาก็บอก หลอกใจ ให้มุสา
โลกแท้จริง เป็นอยู่ ในลู่ตา
ตัวปัญหา คือปัญญา ของตาตาย
เพราะฉะนั้น สรรพสิ่ง จริงในโลก
มันโกหก ตบตา ให้บ้าได้
รู้ทันเท่า เอาปัญญา ตรึกตรองใจ
สิ่งที่ได้ คือสีขาว เคล้าสีดำ
-------------(๒๖/๖/๕๗)-------------
...ทุกสีสันบนโลกเป็นมายาชีวิต...สวยงาม น่าเกลียด น่ากลัว มีความสุข ความทุกข์...เมื่อผ่านไปก็เป็นเพียงสีขาวดำ ในความทรงจำนะคะ
มายาชีวิต...แต่จะมีสักกี่คนที่เข้าใจและรู้ลึกถึงสิ่งที่เป็นมายาทางโลก :)
-สวัสดีครับ
-ชอบ ๆ "หากใจหลง ดงสี ดังผีหลอก
ตาก็บอก หลอกใจ ให้มุสา
โลกแท้จริง เป็นอยู่ ในลู่ตา
ตัวปัญหา คือปัญญา ของตาตาย"
-ขอบคุณครับ