ບົດນຳ
- 1.ຄວາມເປັນມາແລະຄວາມສຳຄັນຂອງການວິໄຈ
ຄະນິດສາດເປັນເລື່ອງນາມມະທຳຈິ່ງເປັນການຍາກທີ່ຈະຖ່າຍຖອດໃຫ້ຜູ້ອື່ນເຂົ້າໃຈໄດ້ງ່າຍໆ ໃນນັ້ນແມ່ນນັກຮຽນຊັ້ນມັດທະຍົມສຶກສາທີ່ມີແນວຄວາມຄິດເປັນຮູບປະທຳຫຼາຍກວ່ານາມມະທຳ ເຂົາເຈົ້າມັກຫຼິ້ນມ່ວນຊື່ນ, ມັກສັງເກດ, ມັກຊອກຮູ້ຊອກຫາຕ່າງໆນາໆແລະອື່ນໆ…
ດັ່ງນັ້ນຄູຜູ້ສອນຈຳເປັນສຸດຈະຕ້ອງຈັດການຮຽນ-ການສອນຄະນິດສາດໃຫ້ຖືກຕ້ອງກັບຈຸດພິເສດຂອງນັກຮຽນ ເພາະວ່າ ນັກຮຽນຈະຮຽນໄດ້ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອໄດ້ເຫັນວັດຖຸຈິງ ( ຮູບປະທຳ ) ໄປສູ່ເຄິ່ງນາມມະທຳແລະສັນຍາລັກ. ຈາກຄວາມຮູ້ແລະປະສົບການຂອງນັກຮຽນກ່ອນເຂົ້າໂຮງຮຽນໄດ້ພົວພັນກັບຄວາມຮູ້ທາງຄະນິດສາດເຊັ່ນ: ການນັບ, ການຫຼິ້ນແກ່ນ, ໝາກຂາມ, ການປຽບທຽບສັ້ນຍາວ ( ການຫຼິ້ນໄມ້ຕີຫົວປາຄໍ່ ) ການແລກປ່ຽນ ( ຫຼິ້ນຊື້ຂາຍ ) ເຊິ່ງຄູຜູ້ສອນຄວນຄຳນຶງເຖິງຄວາມຮູ້ເບື້ອງຕົ້ນຂອງນັກຮຽນຜ່ານມາໃຫ້ມາປະສົມປະສານເຂົ້າໃນການຮຽນ-ການສອນວິຊາຄະນິດສາດແລະເນັ້ນໃສ່ການພັດທະນາ 3 ດ້ານໄປພ້ອມກັນຄື:
- -ການພັດທະນາແນວຄວາມຄິດທາງຄະນິດສາດ
- -ການພັດທະນາດ້ານທັກສະທາງຄະນິດສາດ
- -ການພັດທະນາວິທີການນຳໃຊ້ຄະນິດສາດ
ສາຍມັດທະຍົມສຶກສາເປັນສາຍໜຶ່ງທີ່ມີຄວາມສຳຄັນໃນການສຶກສາຢູ່ໃນສັງຄົມມະນຸດຊາດເຮົາທີ່ພັກ-ລັດເຮົາໄດ້ເລັງໃສ່ແຜນຍຸດທະສາດດ້ານການພັດທະນາການສຶກສາຂັ້ນພື້ນຖານຄື: ສາຍອະນຸບານສຶກສາ,
ປະຖົມສຶກສາແລະມັດທະຍົມສຶກສາຈົນກ້າວໄປເຖິງວິຊາຊີບສຶກສາ.
ຕາມການໄດ້ຮັບຂໍ້ມູນຈາກຄູເກົ່າໃນການສອນບົດນີ້ ຕາມປະສົບການທີ່ຜ່ານມາຂອງຄູເກົ່າ ແລະ ນັກຮຽນ. ການດຳເນີນການຮຽນ-ການສອນ ໃນໄລຍະຜ່ານມາແມ່ນມີລັກສະນະເອົາຄູເປັນໃຈກາງນັກຮຽນບໍ່ມີສ່ວນຮ່ວມເທົ່າທີ່ຄວນ ໃນການດຳເນີນກິດຈະກຳການຮຽນ-ການສອນເປັນຕົ້ນຄູຍັງຂາດສື່ການສອນເຂົ້າໃນການສອນ ແລະ ອີກບັນຫາໜຶ່ງແມ່ນນັກຮຽນໃຊ້ພາສາທ້ອງຖິ່ນເປັນສ່ວນຫຼາຍ (ເວົ້າພາສາກາງບໍ່ຊັດເຈນ) ແລະ ຫ້ອງຮຽນຍັງຄັບແຄບ ແລະ ເວລາຮຽນນັກຮຽນບໍ່ສົນໃຈໃນການຄົ້ນຄວ້າຮໍ່າຮຽນເວລາຄູມອບກິດ ຈະກຳນັກຮຽນບໍ່ເອົາໃຈໃສ່ ແລະ ບໍ່ປະຕິບັດ.
ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ການຮຽນ-ການສອນຄູ ແລະ ນັກຮຽນບໍ່ສາມາດລົງເລີກ ແລະ ເຂົ້າໃຈໃນວິຊາຄະນິດສາດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ມາດຕາສ່ວນ ບັນຫານີ້ມີຜົນກະທົບຕໍ່ການຮຽນ-ການສອນ ຂອງນັກຮຽນໂດຍກົງ ແລະ ເປັນບັນຫາທີ່ຄູສອນກັງວົນ.
ສະນັ້ນ ທີມງານຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອຮູ້ບັນຫາຕ່າງໆເຫຼົ່ານີ້ຈິ່ງໄດ້ປຶກສາຫາລືກັນເພື່ອແກ້ໄຂບັນຫາການຮຽນ ຂອງນັກຮຽນໃນກຸ່ມດັ່ງກ່າວ ຄາດວ່າຈະດຳເນີນການວິໄຈຄັ້ງນີ້ ເຮັດໃຫ້ນັກຮຽນປ່ຽນແປງພຶດຕິກຳໃນການຮຽນຮູ້ໄປໃນທາງທີ່ດີຂຶ້ນ ແລະ ສາມາດຮ່ວມກິດຈະກຳໃນການຮຽນ-ການສອນ ຂອງຄູ-ອາຈານ ຮັບເອົາບົດຮຽນ ມາດຕາສ່ວນ ວິທີແກ້ ແລະ ວິທີການສອນເອົານັກຮຽນເປັນໃຈກາງເພື່ອໃຫ້ນັກຮຽນມີການຄົ້ນຄວ້າຄິດຫຼາຍຂຶ້ນ.
ມາດຕາສ່ວນ ແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍໂດຍສະເພາະໃນການຄິດໄລ່ສວນຕ່າງໆ ຂອງຮູບໃດຮູບໜຶ່ງທີ່ເຮັດ, ໂດຍສະເພາະການຫຍໍ້ຮູບ ແລະ ການຂະຫຍາຍຮູບ.
ຈາກບັນຫາ ແລະ ຄວາມສຳຄັນດັ່ງກ່າວນັ້ນກຸ່ມວິໄຈ ຈິ່ງມີຄວາມສົນໃຈໃນການວິໄຈຄັ້ງນີ້ເພາະວ່າພວກຂ້າພະເຈົ້າພົບເຫັນບັນຫາສະພາບຂອງໂຮງຮຽນຄື: ໂຕະຕັ່ງຫຼາຍ, ນັກຮຽນຫຼາຍ, ແອອັດ ແລະ ມີນັກຮຽນອ່ອນ, ມີການບົນແຊວໃນເວລາຮຽນ, ບໍ່ຟັງຄູອະທິບາຍ ແລະ ມັກຫຼິ້ນໂທລະສັບມືຖື.
- ເພື່ອປັບປຸງຄຸນະພາບ ແລະ ຊ່ວຍເຫຼືອເດັກໃຫ້ເຂົ້າໃຈຕໍ່ກັບມາດຕາສ່ວນໃຫ້ເດັກມີການປ່ຽນແປງຈາກສິ່ງທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈໃຫ້ເຂົ້າໃຈຂຶ້ນຕື່ມ.
ຄະນິດສາດມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍຕໍ່ການດຳລົງຊີວິດຂອງມະນຸດເພາະວ່າຄິດໄລ່ເນື້ອທີ່ໄຮ່, ສວນຕ່າງໆ ແລະການຄ້າຂາຍແມ່ນໄດ້ມາຈາກວິຊາຄະນິດສາດ ລ້ວນໆໂດຍສະເພາະແມ່ນການແບ່ງເຂດແດນທີ່ປຸກສ້າງຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ມະນຸດເຮົາບໍ່ມີຄວາມຊັບຊົນວຸ້ນວາຍຕໍ່ສັງຄົມຂັດແຍ່ງຕໍ່ບຸກຄົນໃດໜຶ່ງ.
- ດັ່ງນັ້ນ, ພວກທີມງານຂ້າພະເຈົ້າຈິງໄດ້ປຶກສາຫາລືກັນ ແລະ ເລືອກເອົາຫົວຂໍ້: ການຈັດກິດຈະກໍາການຮຽນ-ການ
ສອນວິຊາຄະນິດສາດເລື່ອງ: ມາດຕາສ່ວນຫ້ອງມ1 ໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນວັງເປືອຍ, ເມືອງເລົ່າງາມ. ແຂວງສາລະວັນມາເຮັດການວິໄຈ
2. ຈຸດປະສົງຂອງການວິໄຈ.
- -ເພື່ອໃຫ້ນັກຮຽນສາມາດຄິດໄລ່ກ່ຽວກັບມາດຕາສ່ວນໄດ້.
- -ເພື່ອໃຫ້ນັກຮຽນມີການປ່ຽນແປງຈາກພຶດຕິກຳເດີມໄປສູ່ອັນໃໝ່.
- -ເພື່ອພັດທະນາການຮຽນ-ການສອນຂອງຄູໃຫ້ດີຂຶ້ນ
3. ຂອບເຂດຂອງການວິໄຈ.
3.1. ປະຊາກອນແລະກຸ່ມຕົວຢ່າງ
ການວິໄຈ-ສຳມະນາຄັ້ງນີ້ແມ່ນມີຄວາມໝາຍຄວາມສຳຄັນກັບທີມງານວິໄຈຂ້າພະເຈົ້າທີ່ໄດ້ລົງເຝິກຫັດສອນ ແລະປະຕິບັດການວິໄຈໄປຄຽງຄູ່ກັນຈົນສາມາດຈັບເອົາບັນຫາທີ່ເກີດໃນການຮຽນ-ການສອນວິຊາຄະນິດສາດ ແລະ ໄດ້ເລືອກເອົາຫ້ອງມ 1 ເປັນເປົ້າໝາຍເຮັດການວິໄຈ ເຊິ່ງມີນັກຮຽນທັງໜົດ 54 ຄົນ, ຍິງ 20 ຄົນ ໃນນັ້ນມີນັກຮຽນເປົ້າໝາຍ 3 ຄົນ, ຍິງ 1 ຄົນ
3.2. ເນື້ອໃນທີ່ນຳມາສອນຄື: ວິຊາຄະນິດສາດຊັ້ນມັດທະຍົມສຶກສາປີທີ 1
ບົດທີ 21 : ມາດຕາສ່ວນ
ບົດທີ 22: ມາດຕາສ່ວນ ( ຕໍ່ )
3.3. ວິທີສອນແບບໂດຍກົງ
ວິທີສອນແບບໂດຍກົງ ແມ່ນວິທີສອນໂດຍຄູເປັນຜູ້ນໍາພາ ຫຼື ສະແດງໃຫ້ນັັກຮຽນເບິ່ງຢູ່ຫ້ອງ ການສະແດງຈະນໍາໃຊ້ສື່ການສອນປະກອບ ຫຼື ສະແດງໂດຍວິທີໃດກໍຕາມເຊັ່ນ ອະທິບາຍຫຼັກເກນ, ຫຼັກການ, ແນວຄວາມຄິດ ຫຼື ວິທີແກ້ບັນຫາທາງຄະນິດສາດຕາມຈຸດປະສົງທີ່ວາງໄວ້ເພື່ອໃຫ້ນັກຮຽນສາມາດສະຫຼຸບເອົາເປັນບົດຮຽນຈາກການສະແດງນັ້ນ.
- ຂັ້ນກຽມການສອນ
- - ຄູຕ້ອງເຂົ້າໃຈເລິກເຊິ່ງຕໍ່ກັບເນື້ອໃນບົດຮຽນທີ່ຈະສະເໜີ
- -ຕ້ອງກຳນົດຈຸດປະສົງຂອງບົດຮຽນທີ່ຈະນຳໄປສອນໃຫ້ລະອຽດ
- -ກະກຽມສື່ການສອນໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ແລະ ເຝິກແອບໃຫ້ຄ່ອງແຄ້ວກ່ອນຈະໄປສອນຕົວຈິງ
- -ຂຽນລຳດັບຂັ້ນຕອນຂອງບົດສອນໃຫ້ລະອຽດເພື່ອສະດວກເວລາໄປປະຕິບັດ
- -ກະກຽມເອກະສານວິທີວັດ ແລະ ປະເມີນຜົນໄວ້ລ່ວງໜ້າ
- ຂັ້ນຕອນການສະແດງໂດຍກົງ
- -ຄູນຳເຂົ້າສູ່ບົດຮຽນໂດຍໃຊ້ຄຳຖາມບົດເລກ, ບັດຈຳນວນໂຕເລກ, ກ້ອນຫີນ, ໄພ້ ເພື່ອກະຕຸກຊຸກຍູ້ໃຫ້ນັກຮຽນມີຄວາມສົນໃຈຕໍ່ການຮຽນ.
- -ຄູສະເໜີຈຸດປະສົງ ແລະ ກິດຈະກຳທີ່ຈະໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດໃນລະຫວ່າງການສະແດງເຊັ່ນ: ສັງເກດບາດກ້າວຂອງການສະແດງ, ບັນທຶກ, ສະຫຼຸບຜົນການສະແດງ.
- -ແນະນຳສື່ການສອນຕ່າງໆທີ່ຄູເອົາມານຳໃຊ້ໃນເວລາສອນ
- -ດຳເນີນການສະແດງໂດຍກົງຕາມລະດັບຂັ້ນຕອນທີ່ກະກຽມໄວ້ ( ເວລາດຳເນີນຄວນເຮັດຊໍ້າກັນຫຼາຍເທື່ອກໍໄດ້) ເພື່ອໃຫ້ນັກຮຽນແຕ່ລະຄົນໄດ້ເບິ່ງທົ່ວເຖິງກັນ.
- -ຄວນມີຫຼາຍກິດຈະກຳ ແລະ ວິທີການອື່ນໆອີກປະກອບການສະແດງເຊັ່ນ ການສັງເກດ, ການຄາດຄະເນ ຫຼື ການກະຕວງລ່ວງໜ້າຂອງການສະແດງວ່າຈະມີຫຍັງເກີດຂຶ້ນ.
- ຂັ້ນຕອນສະຫຼຸບ
ເມື່ອສະແດງຈົບແລ້ວຄູໃຫ້ນັກຮຽນອະພິປາຍ, ຊັກຖາມ ແລະ ພ້ອມກັນສະຫຼຸບໃນນີ້ອາດໃຫ້ນັກຮຽນຕອບ
ຄຳຖາມ, ເຮັດບົດລາຍງານ ຫຼື ເຮັດການສະແດງຄືນອີກເທື່ອໜຶ່ງ.
- ຂັ້ນຕອນປະເມີນຜົນ
ເພື່ອຢາກຮູ້ວ່ານັກຮຽນມີຄວາມຮູ້ຄວາມເຂົ້າໃຈໃນເລື່ອງສະແດງໂດຍກົງນັ້ນຖືກຕ້ອງຕາມຈຸດປະສົງຂອງ
ກຳນົດໃຫ້ ຫຼື ບໍ່ດັ່ງນັ້ນຄູຄວນມີວິທີດັ່ງລຸ່ມນີ້:
- -ສັງເກດພຶດຕິກຳຂອງນັກຮຽນໄປພ້ອມກັບການສະແດງຕົວຈິງ
- -ຄູໃຫ້ນັກຮຽນຕອບຄຳຖາມກ່ຽວກັບບັນຫາ ຫຼື ບາດກ້າວຂອງການສະແດງແຕ່ຕົ້ນຫາຈົບ
- -ຄູມອບວຽກໃຫ້ນັກຮຽນເຮັດ ເຊັ່ນ ຂຽນບົດລາຍງາຍຄືນ ( ສະຫຼຸບຄືນຜົນການສະແດງ ) ຫຼື ການປະຕິບັດຕົວຈິງຂອງແບບການສອນໂດຍກົງໃນຫົວຂໍ້ໃດໜຶ່ງ
- ເທັກນິກໃນການໃຊ້ຄໍາຖາມ:
ການຕັ້ງຄໍາຖາມເປັນເລື່ອງທີ່ຈໍາເປັນໃນການສອນ, ທັງນີ້ເພື່ອວ່າຜູ້ສອນຈະໄດ້ຄົ້ນຫາຄຳຕອບຈາກຜູ້ຮຽນ
ວ່າຄວາມຄິດແນວໃດໃນເລື່ອງນັ້ນ ແລະ ເຂົ້າໃຈພຽງໃດ. ການຕັ້ງຄຳຖາມທີ່ດີຈະເປັນເຄື່ອງມືຊ່ວຍເຫຼືອໃຫ້ຜູ້ຕອບພັດທະນາຄວາມຄິດຈົນຊອກຫາຄຳຕອບ ແລະ ສະຫຼຸບໄດ້ ຜູ້ສອນຈະຕ້ອງມີສິລະປະໃນການໃຊ້ຄຳຖາມ ເພື່ອເສີມສ້າງຄວາມສາມາດໃນທາງຄວາມຄິດເຫັນແກ່ຜູ້ຮຽນ. ລັກສະນະຄຳຖາມໄດ້ສະເໜີມາ ລັກສະນະຄຳຖາມທີ່ດີ.
- -ເປັນຄຳຖາມຊັດເຈນມີຄວາມໝາຍທີ່ແນ່ນອນ
- -ບໍ່ງ່າຍບໍ່ຍາກເກີນໄປ ເໝາະສົມກັບເນື້ອໃນນັ້ນ ແລະ ເໜາະສົມກັບໄວອາຍຸ ຕະຫຼອດຈົນລະດັບຊັ້ນຂອງຜູ້ຮຽນ
- -ບໍ່ຄວນເປັນຄຳຖາມຊ້ອນຄຳຖາມ, ຄວນຈະຖາມເທື່ອລະປະໂຫຍກ ເຊັ່ນ: ມາດຕາສ່ວນແມ່ນຫຍັງ ?
- ວິທີຄິດໄລ່ແນວໃດ ?
- -ບໍ່ຄວນເປັນຄຳຖາມແບບປະຕິເສດ
- -ບໍ່ຄວນເປັນຄຳຖາມໜໍ່າ
- -ຄຳຖາມທີ່ດີຄວນເປັນຄຳຖາມທີ່ພັດທະນາຄວາມຄິດ
- -ຄຳຖາມອາດຈະຖາມໃຫ້ມີຄຳຕອບຖືກ ຫຼື ຜິດ
- ເທັກນິກການສ້າງແຮງຈູງໃຈ:
ໃນຊີວິດປະຈໍາວັນຂອງພວກເຮົາ, ເມື່ອເຮົາເຮັດສິ່ງໃດກໍຍ່ອມຕ້ອງການຄວາມສຳເລັດ, ເມື່ອເກີດຄວາມສຳເລັດ
ແລ້ວກໍເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈ ແລະ ມີກຳລັງໃຈໃນການປະຕິບັດວຽກງານດີ ອັນເປັນຜົນສົ່ງໃຫ້ເກີດແຮງຈູງໃຈແກ່ຜູ້ຮຽນ. ດ້ວຍເຫດນີ້ຜູ້ສອນຈິ່ງຕ້ອງສຶກສາວ່າເຮັດແນວໃດຈິ່ງຈະສ້າງແຮງຈູງໃຈໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮຽນໄດ້.
ຜູ້ຮຽນຈະເກີດແຮງຈູງໃຈໄດ້ກໍຕໍ່ເມື່ອ:
- -ຜູ້ຮຽນໄດ້ຮັບການຍອມຮັບຈາກຜູ້ສອນ ຫຼື ຈາກເພື່ອນເຊັ່ນ ຜູ້ຮຽນແກ້ໂຈດບັນຫາຄະນິດສາດທີ່ຍາກທີ່ສູດໄດ້, ຜູ້ສອນ ແລະ ເພື່ອນກໍສະແດງການຍ້ອງຍໍ ຫຼື ສະແດງຄໍາວ່າເກັ່ງຫຼາຍ.
- -ຜູ້ຮຽນປະສົບຄວາມສຳເລັດ, ເລື່ອງນີ້ຜູ້ສອນຄວນພິຈາລະນາເຊັ່ນ ຜູ້ຮຽນອ່ອນທາງຄະນິດສາດ, ຜູ້ສອນຄວນຄຳນຶງເຖິງໂຈດບັນຫາທີ່ໃຫ້ນັກຮຽນແກ້, ຄວນໃຊ້ໂຈດທີ່ງ່າຍໄປຫາຍາກເພື່ອຜູ້ຮຽນຈະໄດ້ປະສົບຄວາມສຳເລັດເປັນຂັ້ນໆໄປ ກໍຈະເຮັດໃຫ້ເກີດແຮງຈູງໃຈຢາກຮຽນຕໍ່ໄປ.
- -ຜູ້ສອນຊີ້ໃຫ້ເຫັນປະໂຫຍດຂອງຄວາມຮູ້ທີ່ໄດ້ຮັບນັ້ນວ່າ ຈະນຳໄປໃຊ້ໃນເວລາຕໍ່ໄປແນວໃດ ແລະ ຈະໃຊ້ກັບວິຊາອື່ນໆແນວໃດ.
- -ຜູ້ສອນຈັດກິດຈະກຳການສອນ-ການຮຽນໄດ້ເໜາະສົມເຊັ່ນ: ການຊອກສື່ການສອນ-ການຮຽນມາປະກອບ, ການໃຊ້ຄະນິດສາດພັດທະນາການເຊັ່ນ ການຮ້ອງເພງ, ເກມ, ການແຂ່ງຂັນອື່ນໆເຂົ້າຊ່ວຍ.
- -ຜູ້ສອນມອບໝາຍວຽກທີ່ທ້າທາຍໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮັດ.
- -ຜູ້ຮຽນໄດ້ອ່ານ, ໄດ້ຟັງ, ເບິ່ງຮູບເງົາ, ຟັງວິທະຍຸ, ເບິ່ງໂທລະພາບ, ອ່ານວາລະສານກ່ຽວກັບຄະນິດສາດ, ເພາະຜູ້ຮຽນຈະໄດ້ເອົາເລື່ອງຕ່າງໆເຫຼົ່ານັ້ນ ມາສຳພັນກັບເນື້ອໃນທີ່ຮຽນໃນປະຈຸບັນ.
- -ຜູ້ຮຽນສາມາດຄົ້ນພົບຄຳຕອບດ້ວຍຕົນເອງ
- -ຜູ້ສອນຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າຜູ້ຮຽນຄະນິດສາດນັ້ນຈະມີໂອກາດປະກອບອາຊີບແນວໃດ?
- -ຜູ້ສອນສ້າງແຮງຈູງໃຈດ້ວຍຕົວຜູ້ສອນເອງ, ບຸກຄະນິກທ່າທາງຂອງຜູ້ສອນ, ການປະຕິບັດຕົນເອງເປັນແບບຢ່າງທີ່ດີຕະຫຼອດຈົນວິທີການສອນ ແລະ ເທັກນິກການສອນ, ການມີມະນຸດສຳພັນທີ່ດີ ຈະເປັນແຮງຈູງໃຈໃຫ້ຜູ້ຮຽນສົນໃຈຢາກຮຽນວິຊາຄະນິດສາດຫຼາຍຂຶ້ນ.
- ເທັກນິກການເສີມແຮງຈູງໃຈ:
ການເສີມແຮງຈູງໃຈເປັນສິ່ງສໍາຄັນໃນການສອນ-ການຮຽນ ເພາະເມື່ອຜູ້ຮຽນຮັບຮູ້ວ່າພຶດຕິກຳທີ່ສະແດງອອກນັ້ນເປັນທີ່ຍອມຮັບ ກໍຈະເຮັດໃຫ້ເກີດກຳລັງໃຈທີ່ຈະດຳເນີນປະຕິບັດເລື່ອງອື່ນໆຕໍ່ໄປ. ຜູ້ສອນເປັນຜູ້ທີ່ມີບົດບາດສຳຄັນຍິ່ງ ໃນເລື່ອງການເສີມແຮງ ແຕ່ຜູ້ສອນຈະຕ້ອງເບິ່ງໃຫ້ເໝາະສົມ ທັງນີ້ກໍເພື່ອເຮັດໃຫ້ເກີດກຳລັງໃຈໃນການຮຽນຕໍ່ໄປເລື້ອຍໆ.
ວິທີການເສີມແຮງອາດປະຕິບັດດັງນີ້:
- -ການຊົມເຊີຍໃນຂະນະທີ່ຜູ້ຮຽນກຳລັງປະຕິບັດຢູ່ ເຊັ່ນ: ຜູ້ສອນໃຫ້ຜູ້ຮຽນອອກແກ້ໂຈດຢູ່ກະດານ. ເມື່ອຜູ້ຮຽນແກ້ໄດ້ຖືກຕ້ອງ ກໍອາດຈະໃຊ້ທ່າທາງປະກອບດ້ວຍການງຶກຫົວ ຫຼື ໃຊ້ວາຈາປະກອບວ່າ ດີຫຼາຍ, ຖືກຕ້ອງແລ້ວ.
- ເມື່ອຜູ້ຮຽນເຮັດສິ່ງໃດຖືກຕ້ອງກໍຕ້ອງຊົມເຊີຍທັນທີ, ແຕ່ຢ່າໃຫ້ການຊົມເຊີຍໂລດໂຜນ ແລະ ຖ້າແກ້ໂຈດບໍ່ຖືກຕ້ອງກໍຄວນພະຍາຍາມໃຊ້ຄຳເວົ້າເຊັ່ນ ນ້ອງກຳລັງຈະແກ້ໄດ້ຖືກຕ້ອງແລ້ວພະຍາຍາມຕໍ່ໄປອີກໜ້ອຍໜຶ່ງ.
- -ການຍົກຍ້ອງຄວາມສາມາດເຊັ່ນ ເມື່ອຜູ້ຮຽນໄປສ້າງຊື່ສຽງໃຫ້ແກ່ສະຖາບັນການສຶກສາຂອງຕົນດ້ວຍການສອບແຂ່ງຂັນ ຫຼື ຕອບບັນຫາຊະນະຜູ້ສອນຈະຕ້ອງຍ້ອງຍໍຊົມເຊີຍ.
- -ການໃຫ້ລາງວັນ, ເລື່ອງນີ້ຜູ້ສອນຕ້ອງລະວັງຢ່າໃຫ້ລາງວັນຈົນເຟິ້ ຈົນບໍ່ມີຄວາມໝາຍ.
- -ການສົ່ງຜົນງານທີ່ກວດແລ້ວກັບຄືນໄປໃຫ້ຜູ້ຮຽນ ຄວນໃຫ້ໄວທີ່ສຸດເທົ່າທີ່ຈະເຮັດໄດ້ ເພາະຖ້າຜູ້ຮຽນແກ້ໄດ້ຖືກຕ້ອງກໍຈະເປັນການເສີມແຮງ.
- -ການຍົກຕົວຢ່າງປຽບທຽບເຊັ່ນ ຜູ້ຮຽນທໍ້ຖອຍຕໍ່ການຮຽນ ເພາະບັນຫາທາງດ້ານຄອບຄົວ, ດ້ານເສດຖະກິດ ຜູ້ສອນຕ້ອງພະຍາຍາມຍົກຕົວຢ່າງຊີວິດຂອງບຸກຄົນຕ່າງໆ ທີ່ເຂົາສາມາດເອົາຊະນະອຸປະສັກໄດ້ເພື່ອເສີມແຮງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮຽນ.
- -ການບອກຈຸດປະສົງໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮຽນ, ຜູ້ສອນຕ້ອງການໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮັດຫຍັງ ເພາະຖ້າຜູ້ຮຽນເຮັດໄດ້ຊ້າກໍຈະເກີດຄວາມທໍ້ຖອຍ, ຜູ້ສອນຈະຕ້ອງເສີມແຮງໃຫ້ຜູ້ຮຽນເຮັດໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະ ເພີ່ມຄວາມໄວຂຶ້ນ.
- -ການພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ຜູ້ຮຽນຮູ້ສຶກພາກພູມໃຈ ໃນຜົນງານຂອງເຂົາ, ຖ້າຜູ້ຮຽນປະສົບຄວາມສໍາເລັດໃນລະດັບສູງຜູ້ສອນກໍອາດຈະເວົ້າວ່າ ດີເລີດ, ດີຫຼາຍ, ນ້ອງເຮັດໄດ້ດີ ແລະ ວ່ອງໄວທີ່ສຸດ ເຖິງຢ່າງໃດກໍຕາມການເສີມແຮງຈະມີປະສິດທິພາບກໍ່ຕໍ່ເມື່ອເປັນການເສີມແຮງໃນເວລາກຳລັງຮຽນ ແລະ ຜູ້ຮຽນປະຕິບັດໄດ້ຜົນຕາມຄວາມຕ້ອງການ ໃນເວລານັ້ນເປັນການເສີມແຮງທີ່ຕິດຕາມການອອກມາທັນທີ ຫຼັງຈາກພຶດຕິກໍາທີ່ຕ້ອງການເກີດຂຶ້ນເຊັ່ນ ຜູ້ສອນອາດສະແດງທ່າທາງ, ໃຊ້ວາຈາເສີມແຮງທັນທີ ເມື່ອຜູ້ຮຽນເຮັດໄດ້ດີ ແລະ ຖືກຕ້ອງ.
- -ເປັນການເສີມແຮງທີ່ສຳພັນກັບພຶດຕິກຳທີ່ຕ້ອງການ
- -ເປັນການເສີມແຮງດ້ວຍການຊີ້ແນະແນວທາງ ຫຼື ໃຊ້ຄຳເວົ້າໃນພຶດຕິກຳທີ່ບໍ່ຕ້ອງການ
4.ຜົນປະໂຫຍດທີ່ໄດ້ຮັບໃນການວິໄຈ
ການດໍາເນີນວິໄຈຫົວຂໍ້: ການຈັດກິດຈະກຳການຮຽນ-ການສອນວິຊາຄະນິດສາດເລື່ອງ: ມາດຕາສ່ວນ ຫ້ອງມ 1 ຂອງໂຮງຮຽນມັດທະຍົມສົມບູນວັງເປືອຍ ເມືອງເລົ່າງາມ ແຂວງສາລະວັນ ສົກຮຽນ 2013-2014ຜ່ານການດຳເນີນວິໄຈໄລຍະສອງເດືອນກວ່າໄດ້ມີການວາງແຜນເຮັດວຽກ, ສຶກສາສະພາບບັນຫາ, ຂັ້ນຕອນການດຳເນີນການວິໄຈ ແລະ ເຮັດໃຫ້ການຮຽນ-ການສອນດີຂຶ້ນ, ນັກຮຽນກຸ່ມເປົ້າໝາຍສາມາດຄິດໄລ່ມາດຕາສ່ວນໄດ້ ແລະ ພັດທະນາການຮຽນ-ການສອນມີຄຸນະພາບ.
5. ວິທີການດຳເນີນການສອນໃນໄລຍະການລົງເຝິກຫັດ
ທີມງານພວກຂ້າພະເຈົ້າລົງເຝິກຫັດແຕ່ວັນທີ 7 / 2 / 2014 – 11/4/2014 ເປັນໄລຍະສອງເດືອນກວ່າໄລຍະທຳອິດພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ພົວພັນວຽກງານນຳອຳນວຍການ, ຄູປະຈຳຫ້ອງ ແລະ ຄູປະຈຳວິຊາ ແລ້ວ ສ້າງແຜນການສອນໄລຍະຍາວ ແລະ ໄລຍະສັ້ນພ້ອມຜະລິດສື່ການສອນ, ສອນທົດລອງນອກຈາກນີ້ຍັງໄດ້ສຶກສາສະພາບບັນຫາໃຫ້ຫ້ອງຮຽນຕາມຫົວຂໍ້ທີ່ໄດ້ພ້ອມທັງເກັບກຳຂໍ້ມູນຕ່າງໆວາງແຜນການສອນ ແລະ ປະຕິບັດຕາມແຜນທີ່ວາງໄວ້ເຊິ່ງມີລາຍລະອຽດດັ່ງນີ້:
- 5.1 ຂັ້ນນຳເຂົ້າສູ່ບົດຮຽນ
ໃນການດຳເນີນການຮຽນ-ການສອນຄັ້ງນີ້ໃນຂັ້ນຕອນທຳອິດທາງທີມງານພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ທວນຄືນບົດຮຽນເກົ່າໂດຍຄູຕັ້ງຄຳຖາມ: 1. ມາດຕາສ່ວນແມ່ນຫຍັງ ?
- 2.ຈົ່ງໃຫ້ນິຍາມກ່ຽວກັບເສັ້ນກາງສາກຂອງທ່ອນຊື່ ?
ແລ້ວເອີ້ນນັກຮຽນລຸກຕອບຄຳຖາມ 2-3 ຄົນ ແລະ ອອກມາຂຽນສູດມາດຕາສ່ວນໃຫ້ເບິ່ງຄູໄດ້ນຳໃຊ້ແຮງຈູງໃຈ ແລະ ເສີມແຮງຈູງໃຈໃຫ້ນັກຮຽນໄປພ້ອມນອກຈາກນີ້ຄູໄດ້ຕັ້ງຄຳວ່າ: ຖ້າເຮົາມີຮູບໃຫຍ່ ແລ້ວມາແຕ້ມໃສ່ເຈ້ຍເຮົາແນວໃດ ສະນັ້ນມື້ນີ້ບ່າວຄູຊີພາພວກນ້ອງຮຽນກ່ຽວກັບມາດຕາສ່ວນ.
- 5.2 ຂັ້ນສອນບົດໃໝ່.
- ການດຳເນີນການຮຽນ-ການສອນບົດຮຽນໃໝ່ຄູພານັກຮຽນດຳເນີນການດັ່ງນີ້: ຄູພານັັກຮຽນອ່ານກິດຈະກໍາ
ທວນຄືນການຫຍໍ້ ແລະ ຂະຫຍາຍຮູບ ( ບົດທີ 21 ມາດຕາສ່ວນ ໜ້າ 167 ) ແລະ ອະທິບາຍກິດຈະກຳໃຫ້ນັກຮຽນຟັງຢ່າງຈະແຈ້ງແລ້ວເອີ້ນນັກຮຽນອອກມາຕ່ືມໃສ່ບ່ອນວ່າງເປັນຕົ້ນແມ່ນນັກຮຽນເປົ້າໝາຍສັງເກດເຫັນວ່ານັກຮຽນເປົ້າໝາຍກໍ່ສາມາດເຮັດໄດ້ດີພ້ອມທັງທັງສະຫຼຸບກິດຈະກຳທີ່ໄດ້ປະຕິບັດ ແລະ ຄູກໍ່ໄດ້ຂຽນກິດຈະກຳທີ 1
( ໜ້າ 169 ) ໃສ່ກະດານພ້ອມທັງອະທິບາຍໃຫ້ນັກຮຽນຟັງໝົດຫ້ອງແລ້ວໃຫ້ນັກຮຽນພາກັນຄິດໄລ່ຢູ່ໂຕະໃຜມັນໃນເວລານີ່ຄູໄດ້ຍ່າງເລາະໃຫ້ຄວາມຊ່ວຍເຫຼືອນັກຮຽນທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈ ຄູໃຫ້ຄໍາແນະນຳໂດຍທີ່ຄູໄດ້ກຳນົດເວລາໃຫ້ 20 ນາທີແລ້ວກໍ່ເອີ້ນນັກຮຽນອອກມາແກ້ໃຫ້ໝູ່ເບິ່ງ ຄູ ແລະ ນັກຮຽນພ້ອມກັນສະຫຼຸບບົດແກ້ທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະ ດຳເນີນກິດຈະກຳໃໜ່ເຊິ່ງແມ່ນກິດຈະກຳ 1 ( ທວນຄືນ) ຄູຂຽນກິດຈະກຳໃສ່ກະດານເຊິ່ງມີຄໍາຖາມດັ່ງນີ້:
ກ. ໃຫ້ຕື່ມໃສ່ຕາຕະລາງ 1,2,3 ລຸ່ມນີ້:
ຕາຕະລາງ 1 ຕາຕະລາງ 2
| 1 | ..... | ... |
| 5 | ... | .... |
| 6,4 | ... | .... |
| 9 | ... | ... |
| 1 | ..... | ... |
| 5 | ... | .... |
| 6,4 | ... | .... |
| 9 | ... | ... |
ຕາຕະລາງ 3<table> <tbody><tr> <td></td> <td></td> </tr> <tr> <td>1</td> <td> …….</td> </tr> <tr> <td>5</td> <td> …….</td> </tr> <tr> <td>6,4</td> <td> …….</td> </tr> <tr> <td>9</td> <td> ……</td> </tr> </tbody></table><p>ຈົ່ງສົມທຽບຜົນໄດ້ຮັບຖັນສຸດທ້າຍໃນຕາຕະລາງ 1, 2, 3 ຫຼັງຈາກທີ່ຄູຂຽນຄຳຖາມສຳເລັດແລ້ວຄູກໍ່ອະທິບາຍໃຫ້ນັກຮຽນຟັງພ້ອມທັງປະຕິບັດໃຫ້ນັກຮຽນຈັກ 1-2 ຂໍ້ ແລ້ວກໍຖາມຂໍ້ຂອງໃຈຂອງນັກຮຽນມີບ່ອນໃດບໍ່ເຂົ້າໃຈເຊີນຖາມໄດ້ ແລະ ເອີ້ນນັກຮຽນມາຕື່ມໃສ່ແຕ່ລະຕາຕະລາງຈົນສຳເລັດ. ສຸດທ້າຍ ຄູ ແລະ ນັກຮຽນສະຫຼຸບຄືນໃຫ້ນັກຮຽນຟັງ.</p><ul> <li>5.3ຂັ້ນສະຫຼຸບ</li><li> ຫຼັງຈາກການປະຕິບັດກິດຈະກໍາຂອງນັກຮຽນແລ້ວ. ຄູໄດ້ສະຫຼຸບກິດຈະກໍາທີ່ນັກຮຽນປະຕິບັດ ແລະ </li></ul><p>ໃຫ້ຄໍາຕອບທີ່ຖືກຕ້ອງຂອງບົດຮຽນທີ່ຮຽນຜ່ານມາ. ຈາກນັ້ນ, ຄູໄດ້ອະທິບາຍເສີມອີກວ່າ: ມາດຕາສ່ວນຂອງແຜນຜັງເທົ່າກັບຜົນຫານຂອງລາງຍາວຂອງຮູບແຕ້ມໃຫ້ລວງຍາວຕົວຈິງ, ລວງຍາວໃນແຜນຜັງເທົ່າກັບລວງຍາວຕົວຈິງຄູນກັບມາດຕາສ່ວນ. ຄູເປີດໂອກາດໃຫ້ນັກຮຽນຖາມຂໍ້ຂ້ອງໃຈກ່ຽວກັບບົດຮຽນທີ່ຮຽນຜ່ານມາກ່ຽວກັບມາດຕາສ່ວນ. ຖ້າມີບ່ອນໃດນັກຮຽນບໍ່ເຂົ້າໃຈຄູໄດ້ອະທິບາຍຕື່ມ. ພ້ອມໃຫ້ນັກຮຽນຈົດບົດຮຽນໃສ່ປຶ້ມຂອງໃຜລາວ.</p><ul> <li>5.4ຂັ້ນວັດແລະ ປະເມີນຜົນ</li><li>ໃນການສອນຂອງພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນໍາໃຊ້ການບັນທຶກຕາມເຫດການທີ່ເກີດແລ້ວຄູໄດ້ວັດຜົນນັກຮຽນ</li></ul><p>ໂດຍການຕັ້ງບົດເລກໃສ່ກະດານເຊິ່ງມີບົດເລກດັ່ງນີ້:</p><ul> <li>1.ໄລຍະຫ່າງຕົວຈິງແຕ່ຈຸດ A ຫາຈຸດ B ແທກໄດ້ 100 Km ໃຫ້ຊອກຫາມາດຕາສ່ວນຂອງແຕ່ລະແຜນທີ່ທີ່ຕ່າງ</li></ul><p>ກັນດັ່ງນີ້:</p><ul> <li>-ໃນແຜນທີ່ທີ 1 ເພິ່ນແຕ້ມຈຸດ A ຫາຈຸດ B ຫ່າງກັນ 1 Cm</li><li>-ໃນແຜນທີ່ທີ 2 ເພິ່ນແຕ້ມຈຸດ A ຫາຈຸດ </li><li>-B ຫ່າງກັນ 50 mm</li><li>-ໃນແຜນທີ່ທີ 3 ເພິ່ນແຕ້ມຈຸດ A ຫາຈຸດ B ຫ່າງກັນ 0,125 mm</li><li>ຈົ່ງຄິດໄລ່ເລກລຸ່ມນີ້:</li><li> ກ.
