ข้าพเจ้าชอบมองท้องฟ้า

ภาพก้อนเมฆสร้างจินตนาการต่างๆ นาๆ วิมานเทวดา องค์อินทร์และนางฟ้า มีฉากมีภาพต่างๆ ตามแต่จะวาดไป

สุขใจ


ตอนเด็กๆ พ่อบอกว่าฟ้ากว้าง ดวงดาวมากมาย ลูกรู้ไหม ใครนับดาวครบคนนั้นจะเป็นบ้า ลองนับก็ไม่เคยครบ ดวงดาวมากมาย พ่อคงไม่อยากให้หมกมุ่นกระมังกับการนับดาว

ตอนนี้ไม่นับดาวแล้ว 


แต่ชอบมองฟ้ายามอรุณรุ่งและในยามเย็น

แสงสีทอง ยามเช้า มองแล้วสดใส แม้ว่าบางวันแสงจากฟ้าจะเปลี่ยนสีไป หม่นๆ แต่ก็งามไปอีกแบบ


ยามเย็น มองท้องฟ้า พักสายตา บางครั้งมองเห็นนกกาบินกลับรัง

เก็บภาพท้องฟ้าต่างวันเวลา

ความทรงจำผุดขึ้นมา

ภาพทุกภาพให้ความรู้สึก อารมณ์แตกต่างกันไปตามภาพการณ์ตอนนั้น 

ทั้งสุข ทุกข์ สรรพสิ่ง



ขอบคุณตะวัน

ขอบคุณท้องฟ้า

ขอบคุณวันเวลา

ขอบคุณนักหนา...ลมหายใจ