วันนี้วันที่ 13 พฤษภาคม 2557ได้ฟังเทศก่อนเวียนเทียนใน วันวิสาขบูชา ในหัวข้อคนฉลาดและคนโง่ ตามคำเทศน์ และเท่าที่จับใจความได้ คนฉลาดและคนโง่ล้วน แล้วแต่มีโอกาส เป็นได้เหมือนๆ กัน งง ใช่ไหมคะ ดิฉันก็งง เช่นกัน แต่ด้วยความโชคดีที่พึ่งอ่านหนังสือเรื่องการฟังไป บอกว่าให้เราฟังให้จบอย่าพึ่งตัดสินใจ ท่านก็ฟังต่อให้จบนะคะ อย่าพึ่งตัดสินใจ
ท่านกล่าวว่า คนฉลาดเป็นหัวหน้าได้ คนโง่ก็เป็นได้ คนฉลาดเป็น ครู เป็นหมอ เป็นทนายได้ คนโง่ก็เป็นได้ เพราะคนเราเรียนรู้กันได้ จะเป็นอะไรก็ได้ ตามที่เราตั้งใจ แต่ผลลัพธ์ จะแตกต่างกัน เนื่องจากคนโง่มีความโลภ โกรธ หลง ทำอะไรเพื่อตนเอง
คนโง่ชอบเรียกหาความเป็นธรรมจนบางครั้งใช้ความไม่เป็นธรรมหาความเป็นธรรม ในขณที่คนฉลาดชอบสร้างความเป็นธรรม
คนโง่เมื่อได้เป็นบุคคลที่มีอำนาจ ก็จะหาอำนาจให้กับตนเอง แต่ คนฉลาดจะใช้อำนาจในการสร้างงานและสร้างคน
คนโง่เมื่อเจอปัญหาจะโทษคนอื่น คนฉลาดจะหาทางออก
รายละเอียดอีกมากมาย จำได้ไม่หมดแต่เมื่อฟังจบสรุปความตามความเข้าใจว่าคนเราทุกอาชีพทุกสถานะ มีทั้งคนโง่และคนฉลาด คนฉลาดจะนำพาไปในทางที่ดี ที่ถูกต้อง ส่วนคนโง่จะนำพาไปในทางเสื่อม
หรือใครจะมีความเห็นต่างในเรื่องคนโง่และคนฉลาดต่างไปจากนี้บ้างคะ
งงๆๆ แต่อ่านจบก็ให้งง
อ่านจบก็ฉลาดขึ้น
วอญ่า-ผู้เฒ่า-natachoei--
ยิ้มๆคะบังหีม ตกลงอ่านจบแล้วยังให้งงอีกเหรอคะ แสดงว่าคนเขียนพาให้งงเหรอคะ ไม่ทราบศาสนาอิสลามสอนเรื่องนี้ว่าอย่างไรบ้างคะ
ขอบคุณครับคุณก้ามปู ในเรื่องคำเทศน์เรื่องความฉลาดกับโง่นี้ซึ่งผมเข้าใจว่า
พระพุทธองค์ท่านหมายถึงฉลาดในทางธรรมครับคือ ภาวนามยปัญญาซึ่งได้จากการปฏิบัติจนเห็นจริงได้ด้วยตนเอง
ต่างจากฉลาดในทางโลกคือ สุตตมยปัญญาและจินตมยปัญญาซึ่งได้จากการเรียนรู้และจดจำความรู้จากผู้อื่น
ดังนั้น หากคนโง่ได้เป็นครู เป็นหมอ เป็นทนาย สังคมนั้นก็จะต้องมีแต่ความวุ่นวายครับ