การจะทำสมาธิได้ดีนั้น นอกจากเราจะต้องมีฉันทะแล้ว เราควรเห็นโทษภัย จากการไม่มีสมาธินะครับ..
การเห็นโทษภัยจะชัดเจนมาก ยามเราทุกข์ใจ ทุกข์กายครับ
แล้วการฝึกทำสมาธิบ่อย ๆ เข้าไว้ จะได้ผลหรือไม่อย่างไร ก็ไม่ต้องไปกังวลมันมาก จะทำให้เราติดนิสัยการทำสมาธิครับ
แล้วเวลาทุกข์ใจ เราจะติดนิสัยทำสมาธิทุกที ผลก็คือ ลดความทุกข์ใจลงมากเลยครับ
เพราะพอใจเราเป็นสมาธิ ปัญญาเราก็จะทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น จนเกิดความรู้แจ้งได้ดีขึ้น เช่น อุเบกขาได้ เป็นต้นนะครับ
ผมได้มีโอกาสเห็นและทดลองนั่งสมาธิ ตั้งแต่เป็นนักเรียนชั้นประถม เพราะคุณยายผมเป็นแม่ชี อยู่กับวัดที่เน้นวิปัสสนาธุระครับ
แล้วผมจะเล่าเรื่องวิปัสสนาในโอกาสต่อไปนะครับ..
...
ชยพร แอคะรัจน์
...
สาธุ ขอบคุณค่ะอาจารย์