๓๐/๐๔/๒๕๕๗

***********

          

           กลัวใจฟ้า

ฟ้าพิโรธโกรธเคืองเรื่องใดหนา

ต้องตื่นมากลางดึกดั่งศึกไสย์

แสงแปลบปลาบวาบวับเข้าจับใจ

ครูดเคลื่อนไปตามบ้านเรือนสะเทือนครัน

น่าแปลกใจฟ้าในค่ำคืนนี้

ข่มฤดีที่หลับพลิกกลับหัน

ตื่นสะดุ้งพุ่งกอดยอดชีวัน

เธอตัวสั่นพลันซุกเข้าคลุกกาย

หลายผู้คนทนนอนสะท้อนจิต

วิปริตประหลาดฟ้าฟาดสาย

สุดจะกลั้นสุดจะกลัวตัวจะตาย

อยากทำนายผลจากก่อน “ร้อนเหลือทน”

ไม่เคยพบประสพมาในคราก่อน

ถึงกับนอนไม่ได้ให้ฉงน

ฟ้าปีนี้รุนแรงดั่งแกล้งชน

เกิดเม็ดฝนตามติดเพียงนิดเดียว

ตั้งนะโมสามจบไม่ครบหรอก

จิตมันบอกกลัวจริงยิ่งกว่าเสียว

คิดถึงบุญครูบาผ่านมาเชียว

พระองค์เดียวมั่นถือคือ “พุทโธ”.


*อารมณ์กลางดึกของวันที่ ๒๙ เมษายน 57  เวลาประมาณ ๐๒.๐๐ น. ณ บ้านน้ำลอก...*


                             ขอบคุณท่านผู้อ่าน ขอบคุณโกทูโนว์