3. การเปรียบเทียบระหว่างการประกันรายได้ และการรับจำนำข้าวทุกเม็ด
3.1 โครงการประกันราคา
โครงการประกันราคา เป็นโครงการที่เกิดขึ้นในสมัยรัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์เพื่อแก้ ปัญหาการคอรัปชันจากการรับจำนำจากรัฐบาลชุดก่อน เพื่อเป็นการประกันว่า เกษตรกรจะขายข้าวได้ไม่ต่ำกว่า 1 หมื่นบาท และอาจจะปรับขึ้นในปีต่อไป
จุดเด่่น
1. เป็นการประกันว่าชาวนาจะขายข้าว ได้ไม่ต่ำกว่าหมื่นบาท (และจะปรับขึ้น ในปีต่อไป) แม้ว่าราคาข้าวในท้อง ตลาดจะเป็นเท่าไรทางรัฐจะชดเชยส่วนที่ขาดหายไปให้
2. จำนวนเกษตรกรจะได้รับประโยชน์จากโครงการนี้มากกว่า
3. ราคาข้าวจะเป็นไปตามกลไกตลาดไม่มีการบิดเบือน
4. ปัญหาทุจริตคอรัปชั่นจากเจ้าหน้าที่รัฐมีน้อยมากเพราะเงินสู่มือชาวนา โดยตรงผ่านธนาคาร ธ.ก.ส.
5. แม้เกิดภัยพิบัติจากน้าท่วม,ศัตรูพืช ระบาดชาวนาก็จะยังได้ส่วนต่าง แม้ไม่มีผลผลิต
จุดด้อย
1. รัฐต้องจ่ายเงินไปสู่เกษตรโดยตรง ทำให้รัฐต้องจ่ายเงินเพื่อการนี้เป็นจำนวนมากโดยไม่ได้อะไรกลับมา
2. มีการแจ้งการทำนาที่เป็นเท็จ เช่น ทำนา 10 ไร่บอกว่า 20 ไร่ แม้จะมีประชาคมแต่บ้างครั้งต่างก็เกรงใจกันไม่กล้าคัดค้านหรืออาจเนื่องจากต่างคนต่างแจ้งเท็จด้วยกัน เรื่องนี้มีบ่นกัน มาก
3. ทำให้ราคาข้าวไม่ขึ้นเกินหนึ่งหมื่นบาท เพราะพ่อค้ารับซื้อรู้ว่ารัฐจ่ายส่วนต่างให้เกษตรแล้วเหมือนรัฐกดราคาข้าวไม่ให้เกินหนึ่งหมื่นบาท
4. การจ่ายเงินส่วนต่างจะจ่ายให้แค่25 ตัน ถ้าใครได้เกินกว่า 25 ตัน ไม่ได้รับส่วนต่าง
5. คิดให้ผลผลิตข้าวที่ 500 กก. ต่อไร่ ถ้าใครทำได้มากกว่านั้นก็ไม่ได้
ให้สังเกตนะครับ โครงการประกันรายได้ แม้มีจุดเด่่นตรงที่ไม่แทรกแซงราคาตลาด แต่ก็มีจุดด้อยเช่นเดียวกัน การประกันรายได้ทำให้รัฐบาลต้องใช้เงินมากในการดูแลเรื่องราคาให้กับเกษตรกร มีการโกงอีกสารพัด เช่นมีการแจ้งการทำนาเป็นเท็จด้วย (อันนี้ตรงกับประสบการณ์ตรงของผม)
เดี๋ยวมาต่อการรับจำนำข้าวทุกเม็็ดต่อนะครับ
