เเกนนำ ปศพพ.(๓)

เหมือนกับว่า หลักคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเป็น ส่วนหนึ่งในความคิดเราอยู่ตลอกเวลา...

ประเมินพอเพียง

        การประเมินพอเพียงเเห่งดงทองเเห่งนี้ของเราเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2556 ซึ่งเราได้ขับเคลื่อนมานานพอสมควรในครั้งนี้มาประเมินก็มีการเรตรียมตัวให้พร้อมรับกับการประเมินเป็นอย่างดีขึ้นไปอีก เราเดินงานมาจริง เราจึงหร้อมสู่การประเมินในครั้งนี้ การประเมินในครั้งนี้เป็นห้วงเวลาของการฝึกนักศึกษาวิชาทหารหรือฝึก ร.ด.ปีที่๑ พอดี ทำให้ต้องลามาจากสถานที่ฝึก(กว่าจะลามาได้ยากมาก) ผิวหนังก็ดำได้ที่ จาก ร.ด.ก็มาที่การประเมินเลย ในครั้งนี้ท่านคณะกรรมการมาจากเขต 2 คน งานเรานั้นจัดอยู่ในห้องประชุมดงทอง มีโครงงานของนักเรียนที่ได้ดำเนินงานไว้เเล้วมาจัดเเสดงด้วย เเล้วยังมีฐานเรียนรู้ต่างๆ ให้เเก่นักเรียนมาเรียนรู้ 

        เวลาที่ท่านคณะกรรมการทั้ง 2 ท่านเดินเข้ามาถึงห้องประชุม กระผมเองก็ไม่รอช้าที่จะก้าวขึ้นมานำเสนอเลย ให้ท่านรู้ก่อนว่าความเป็นมาเป็นไปนั้นเป็นอย่างไร เเล้วยังบอกกล่าวถึงโมเดลจักรยานของเราที่เคลื่อนเด็กด้วย 3PBL ว่ามีความเป็นมาเป็นไปอย่างไร  ท่านก็พยายามบอกว่าเดี๋ยวนะหนู ให้ตั้งหลักก่อนนะ เเล้วเราก็พูดไปๆ สักพักหนึ่ง เเล้วก็จบโมเดลท่านก็เอ่ยขึ้นมาว่า เราต้องพัฒนาอีกเยอะนะหนู เเล้วกระผมก็น้อมรับคำติชมการคิดในใจอยู่นานพอสมควร หลังจากที่ท่านเดินมาเเล้วนั้นก็มานั่งทักทายนักเรียนเเละครูทุกท่านที่มาเข้าร่วม หัลงจากนั้นท่านก็เดินเยี่ยมชมโครงงานต่างๆรอบห้องประชุมดงทองซึ่งกระผมเองก็นำเสนอในโครงการของตน คือ ลดมลพิษฟื้นชีวิตดินของฮักนะเชียงยืน อธิบายไปพรางครูก็ถามไปพราง ยืนอยู่พักหนึ่ง ท่านกรรมการก็บอกว่า ดีเเล้วล่ะลูกเราทำเพื่อส่วนรวม ความพอเพียงของเรานั้นในหลวงได้ตรัสไว้ดีเเล้ว เเล้วท่านก็เดินไป สู่โครงงานต่างๆ เเล้วเมื่อเสร็จโครงงานในห้องประชุมก็มาสู่แหล่งเรียนรู้ ในรอบโรงเรียนซึ่งก็เป็ยบทบาทของคณะกรรมการนักเรียนเเละนักเรียนเเกนำคนอื่นๆที่ต้องอธิบายให้ท่านได้เข้าในต่อไป เพราะกระผมเเละเพื่อนๆผู้ชายนั้น ต้องรีบกลับไปดำเนินงานการลา ของ ร.ด.อย่างถูกต้องตามระเบียบเเบบเเผน  นักเรียนเเกนนำก็พาคณะกรรมการเดินไปยังสถานที่เเหล่งเรียนรู้ของเรา หลายเเห่ง เเล้วบางเเห่งไม่ได้ไปเพราะฝนตกรินๆ 

        จากนั้นกระผมเเละเพื่อนๆเองก็มานำเสนองานต่อที่โรงเรียน เพราะในวันนั้นมีการประเมินอยู่ 2 อย่างด้วยกัน คือ ประเมินพอเพียงเเละประเมินระบบดูเเลช่วยเหลือนักเรียน ซึ่งกระผมเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่จะอธิบายให้ท่านคณะกรรมการได้รับทราบถึงวิธีการดูเเลช่วยเหลือนักเรียนของเราว่าเป็นอย่างไร เราก็เดินด้วยโครงการที่ทางโรงเรียนจัดขึ้นเพื่อพัฒนาการคิดของนักเรียน การดูเเลนักเรียนให้เรียนจบ ดูเเลนักเรียนที่อยู่ในรูปแแบบของกิจกรรม นำเสนอไปไม่นานเวลาก็บอกว่าหมดเวลาเเล้ว การประเมินสิ้นสุดลง 

        การประเมินในวันนี้เป็นการเมินเมินทั้ง2อย่างทั้งพอเพียงเเละระบบดูเเลซึ่งในครั้งนั้นก็ไม่รู้อย่างเเน่ชัดว่าเราจะผ่านหรือเปล่า การประเมินสถานศึกษาพอเพียงในครั้งนี้เราเตรียมพร้อมอย่างเต็มที่ในระดับหนึ่งเเล้วยังสามารถเต็มที่ได้อีกเรื่อยๆ  เเต่ถึงอย่างไรการประเมินนั้นก็เป็นเพียงเปลือกมิใช่เเก่น เเก่นที่เเท้จริง คือ การที่เราได้ดำเนินงานมาจริงเเล้วเราพยายามพัฒนางานให้ไปสู่เป้าหมายที่เราคาดหวังไว้ เเล้วบางครั้งเปลือกนี้ที่ชื่อว่าประเมินในทุกครั้งก็ช่วยให้โรงเรียนเข้าถึงเเก่นมากยิ่งขึ้น (ประเมินทุกเดือนคงจะดี) หลักปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงนั้นจากวันนั้นจนมาถึงวันนี้สอนผมหลายอย่าง "วีถีพอเพียงของกระผม"  ความพอเพียงนั้นไม่ได้อยู่ที่ไหนๆเเต่อยู่ที่ใจเรา  ความพอเพียงนั้นของเเต่ละคนไม่เหมือนกันเพราะคนเรามีบริบทไม่เหมือนกัน เศรษฐีเขากินอาหารเเพงๆ เขามีเงินจ่าย เขาก็พอเพียง เราเป็นคนจนเราใช้ของเเพงเกินตัวจนทำให้ตนเองลำบากเราก็ไม่พอเพียง เราซื้อของเเพง เเต่ของเเพงนั้นคุ้มค่าเราก็พอเพียง ฉะนั้นคำว่าพอเพียงจึงไม่จำกัดเเน่นอนอย่างตายตัวว่าที่จริงนั้นเป็นอย่างไร  ความพอเพียงเป็นทางสายกลางของเราที่ดี ไม่ตึงเกินไป ไม่หย่อนเกินไปตามที่พระพุทธเจ้าเคยสอนเรา สามารถปรับเข้าได้กับทุกอย่าง จนทำให้เหมือนกับว่า หลักคิดปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเป็น ส่วนหนึ่งในความคิดเราอยู่ตลอกเวลา...

 

 

 

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกพอเพียง



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

แวะมาทักทายให้กำลังใจจ้ะ

ขอขอบคุณ "ครู" ที่มาให้กำลังใจครับ... น่ารักครับ(รูป) ..5555