เคยหรือไม่?...

      การดำเนินชีวิต...เรื่องราวบางเรื่องในสมัยเมื่อตอนฉันเป็นเด็ก ๆ

เหตุการณ์บางอย่าง ณ ตอนนั้น ยังไม่เกิดขึ้นกับตัวของฉัน...เช่น

ฉันเห็น แม่...ป้า ของฉัน เขาชอบนำน้ำมันมาทาขาแล้วก็นวดที่บริเวณ

ขา...ฉันเห็น ฉันก็ถามว่า ทาทำไม? แม่...ป้า บอกฉันว่า...ก็มันปวด...

เลยต้องทา...ณ ตอนนั้น ฉันไม่เข้าใจหรอกว่า...แล้วมันจะเบาได้รึ...

       เพราะตอนนั้น ฉันสบายดี...แต่มา ณ บัดนี้...อาการที่ฉันเคยถาม

แม่...ป้า...มันมาถึงตัวของฉันเองแล้ว...เขาเรียกว่า..."กรรมตามทัน"

เสียจริง ๆ ตกกลางคืน ฉันต้องนำน้ำมันเหลืองมานั่งนวดขา เพื่อให้

อาการตึง ๆ มันผ่อนคลาย...เรื่องบางเรื่อง...ผู้ใหญ่บอก เราอาจไม่เชื่อ

จนกว่าตัวเราจะประสบ พบเจอด้วยตัวของฉันเอง...และอีกต่อหลายเรื่อง

ที่ฉันเห็นว่า...สิ่งที่ฉันเห็น ฉันถามท่านเมื่อตอนที่ฉันเป็นเด็ก ๆ...

มันกำลังตามฉันมาตอนที่ฉันมีอายุมากขึ้น...

       ทำให้ฉันคิดว่า...วงจรชีวิตมนุษย์ก็มีเท่านี้...สมัยเราเป็นเด็กก็ยัง

ไม่เกิด จึงไม่พบ...แต่พอเราโตขึ้นและได้พบเจอ จึงทำให้เราเป็น...เป็น

เหมือนผู้ใหญ่ที่เขาเคยพบเจอนั่นเอง...

       ประสบการณ์ที่จะตราตรึงอยู่ในความทรงจำนั้น...ต้องเกิดกับตัว

ของเราเอง จึงทำให้ได้คิดว่า...สิ่งที่เกิด ๆ ขึ้นเพราะเหตุใด...

บางคราวก็เรียกว่า "สังขาร" มนุษย์...

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๓ มีนาคม ๒๕๕๗