บันทึกสั้น1/3/2557"วันนี้ที่อยากร้องไห้"
- ไดอารี่ชีวิตของฉัน อีกวันหนึ่งวันนี้ที่รู้สึกเศร้า
- ฉันเมื่อยล้า มือชาขาอ่อน ด้วยอ่อนใจ
- เกินกว่าจะที่อธิบาย ...
- ด้วยเหตุ ...ลูกหลาน ญาติพี่น้องต่างมีเรื่องหมางใจเคืองขุ่น
- เคลียไม่ได้ จบไม่ลง เป็นความเข้าใจผิด ที่หาสิ่งลบล้างไม่ได้
- ว่าด้วยไม่มีหลักฐานที่จับไม่ได้คาหนังคาเขา แต่กลับ งมงายไปถามหมอดู
- เพียงเชื่อหมอดู ก็คาดโทษ ว่า คนนั้นผิด ผิดเต็มๆ โดยไม่สอบถามข้อเท็จจริง
- ว่าต้นเหตุ คนผิดตัวจริงคือใคร?
- เหตุใด ใย สรุปตามหมอดู ...แล้วตัดสินแบบนี้ ถูกผิดอย่างไร
- ยุคนี้ ยุคไหนแล้ว ทำไม เหตุและผลไม่เอามาประกอบ
- ...
- เราพูดไปก็หาว่าเราเข้าข้าง คนผิด เพราะเป็นเด็กของเรา
- ใครเหล่า จะรู้จริงใช่ไหม ว่า ใครผิดใครถูก แต่เธอต้องรู้ และคนทำเท่านั้นที่รู้
- ถ้าเธอไม่ได้ผิด ตามที่เขากล่าวหา เธอมองตาฉันนะ กล้าสบตาฉันไหม?
- ถ้าเธอ กล้าสบตาฉัน มองตาฉัน ด้วยแววตาที่ไม่ฝ่อ
- ถึงใครจะไม่เชื่อเธอ ฉันคนหนึ่งนะ ที่เชื่อว่า เธอไม่ใช่
- ...
- ฉันขอให้เธอนั้น รอเวลา ทำความดีต่อไป เพื่อพิสูจน์ตัวเอง
- ว่าเรื่องที่ใครๆกล่าวหา สักวันหนึ่ง มันต้องแจ้งประจักษ์
- ...
- ฉันพูดมากกับใครที่นั่นไม่ได้อีกแล้ว เพราะเธอเป็นเด็กที่ฉันเลี้ยงดู ดูแลกันเสมอมา
- ถ้าเธอไม่ผิดฉันจะดีใจมากหากเขาพิสูจน์ได้ ว่าไม่ใช่เธอ
- แต่ถ้าใช่ ฉันคงน้ำตาตกใน และเข้าหน้าใครๆไม่ได้
- ...
- ฉันขอให้เป็นไปตามที่ฉันเชื่อ นะ ว่าไม่ใช่ ไม่ใช่ ที่ใครเข้าใจ
- ถึงแม้ ฉันรู้ว่า ไม่ใช่ ฉันก็บอกใครๆไม่ได้เหมือนเช่นเก่าก่อน
- ..........
ปล่อย วาง
เป็นกำลังใจให้ครับ
ขอบคุณค่ะคุณพิชัย
ตอนนี้ปล่อยวางได้เยอะขึ้น จึงยังไม่ได้ร้องไห้ค่ะ
พูดบ่นน้อยลง ปลงได้ดีกว่าก่อน
ขอเพียงเวลา ช่วยรักษาเยียวยาให้ใจที่ขุ่นๆ ตกตะกอน
ขอขอบคุณดอกไม้จากอาจารย์พี่ชายค่ะ
ชยพร แอคะรัจน์
กาลเวลาจะให้คำตอบ....ค่ะใจเย็นๆค่ะ
ขอขอบคุณค่ะครูนก
ขอกาลเวลาไขปัญหา ให้ปัญญาเกิดนะคะ