GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

บันทึกช่วยจำ : 1 ปีCEOจังหวัดชุมพร

ข้อเท็จจริงของการบริหารจังหวัดแบบบูรณาการ
บันทึกช่วยจำ : 1 ปี CEO จังหวัดชุมพร
ข้อเท็จจริงของการบริหารจังหวัดแบบบูรณาการ
28/6/2548
                      คืนนี้มีโอกาสมาเปิดดูงานเขียนเชิงวิชาการของตนเอง  ก็หวนคิดถึงระยะเวลาเกือบ 2 ปีที่ผ่านมาที่มีโอกาสมาร่วมขับเคลื่อน ผลักดัน การพัฒนาระบบราชการในจังหวัดชุมพร    เลยคิดว่ามีบทความที่น่าจะสะท้อนบางสิ่งบางอย่างให้ผู้ที่สนใจได้รับรู้และรับทราบ       ครับ
1.    1ปี การบริหารจังหวัดแบบบูรณาการ   : คนชุมพรคิดอย่างไร   ผลจากข้อเท็จจริงเชิงประจักษ์  

สนใจอ่านได้จาก

http://gotoknow.org/file/45/1year%20CEO%20Version%201.pdf

 

      2.   การบริหารจังหวัดแบบบูรณาการ: ปัญหาเชิงโครงสร้างแบบบูรณาการ       คำตอบอยู่ที่กระบวนการมีส่วนร่วมของประชาชน

สนใจอ่านได้จาก 

 http://gotoknow.org/file/45/CEO%20Solutions.pdf          
                  เก็บมาฝากจากนิยาย…………..
            “มองจากภายนอกไกลๆในยามใกล้ค่ำ  สมชายก็มองเห็นว่าทำไมภายในบ้านของเขาจึงมืดจัง   เมื่อใกล้บ้านเข้ามา   อยู่ภายนอกก็รู้สึกว่ายังไม่สว่างเท่าที่ควร     แต่เมื่อเดินเข้ามาในบ้าน        รัชนีที่อยู่ในบ้านบอกสมชายว่า บ้านเราสว่างจังข้างนอกมืดหมดแล้ว
            ดึกแล้วครับวันนี้พรุ่งนี้เช้าจะ post ลงครับ..............
                                                                            พรสกล  ณ ศรีโต
                                                                            28/6/2548
 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 563
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 15
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (15)

          วันนี้ถ้ามีใครมาถามผมว่า มีความคิดเห็นอย่างไรต่อกระบวนการ KM ของ จ.ชุมพร ? จาก Perception ที่ผมได้รับและมองเห็น ผมคิดถึงเครื่องจักรผลิตสินค้าสำเร็จรูป กำลังทำงานเต็มประสิทธิภาพ ทั้งกลางวันและกลางคืน มีผลผลิตออกมานับจำนวนชิ้นต่อเวลาที่ใช้ไปต้องนับว่าน่าทึ่ง...คิดแผลง ๆ ว่า เครื่องจักรตัวนี้น่าจะทำงานผลิตสินค้าได้เร็วและได้มากติดอันดับโลกด้วยซ้ำไป แต่ไม่กล้ายืนยันเพราะไม่มีข้อมูล และถ้าผมเป็นเจ้าของโรงงาน ผมคงจะดีใจนึกกระหยิ่มยิ้มย่องกับประสิทธิภาพของกระบวนการผลิตที่กำลังทำอยู่

          ถอยห่างออกมานิดหนึ่งแล้วถามตัวเองว่า ถ้าเป็นภารกิจของเรา เราจะทำอย่างไร ?ผมคงจะขอเริ่มต้นที่ตัวเองก่อน คงต้องให้เวลากับตัวเองศึกษาเรียนรู้อย่างเต็มที่ ในระดับที่จะต้องเข้าไป คลุกวงใน ณ ตักกศิลา KM ผมจะต้องไม่พอใจเพียงแค่ว่า ได้อ่านหนังสือ ได้ Download ไฟล์ประกอบการนำเสนอสวย ๆ ดูดีมีหลักการ พร้อมสำหรับการนำเสนอ ก็จะสามารถกลายเป็น Guru ในเรื่องนี้ไปได้ คงจะต้องขอทดลองอย่างเข้มข้นกับกลุ่มภายในของตัวเองก่อน ถ้าจะให้ดีก็จะไปชวนเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง ซึ่งพบว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เข้าขั้นโคม่า เพราะแม้แต่การพบปะพดคุยกันเป็นประจำทุกเดือนก็ยังไม่มี ทดลองสักระยะหนึ่งให้ฟันเฟืองตัวสำคัญ ๆ ที่เราเรียกว่า CoPs ได้ทำงาน ชั่งน้ำหนักให้แน่ใจว่า ประเด็นที่จะหยิบยกขึ้นมา แลกเปลี่ยนเรียนรู้ (KV : Knowledge Sharing) เป็นเพียง Interest หรือ Passion และอื่น ๆ อีกมากมาย

          “แต่ว่าเรามีความจำเป็นในเรื่องการวัดผลภายใต้เงื่อนไขเวลาอันจำกัด จะไปแบบเนียน ๆ มันคงจะไม่ทันการ จะให้ทำอย่างไร ? นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ผมนึกถึงคำพูดเก่า ๆ ของการรายงานผลในระบบราชการ พ้นจากยุค ผู้ใหญ่ลี มาไม่นาน เราก็เข้าสู่ยุค ได้ผล 100% เกินความคาดหมาย คำพูดสวย ๆ แบบนี้ จำได้ว่าครั้งหนึ่งนานมาแล้วเคยฟังอยู่บ่อย ๆ จากข่าวยามเช้าของสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย มาระยะหลังไม่เคยได้ยินอีกเลย แต่ก็พอจะสัมผัสได้ว่า ทัศนคติแบบนี้ยังมีอยู่ นั่นไง...หลักการและแนวทางการบริหารที่สำคัญของยุคสมัยหลาย ๆ เรื่องจึงต้องมาตายท้องกลมภายใต้ระบบราชการของเรานี่เอง

          “เมื่อเดินมาตามแนวทางแบบนี้แล้ว ยังไงเสียมันก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรไม่ใช่หรือ ? จริงครับ แต่อย่าปล่อยให้เครื่องเย็น และนั่งงง ๆ อยู่นานเกินไปนะครับ ถ้ามองกันในแง่ดี ผมเชื่อว่าในแต่ละเวทีที่ผ่านมา มี ของจริง อยู่ไม่น้อย ต้องหาทาง อุ้มชู ให้ได้แสดงบทบาทกัน แล้วอย่าฝืนกับประเด็นที่มันไกลตัวเกินไป รับรู้-รับผิด-คิดต่อ-เปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่มันเป็นการยกระดับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของเรา บนพื้นฐานของความแข็งแกร่งในสิ่งที่เราเรียกว่า จริง & ตรง

ขอบคุณครับ

                    "ขอทหารกล้า..........อาสาตัว.........เพราะวันนี้สมรภูมิ...ยังต้องการผู้กล้ามาร่วมสังเวียน......ศึกนี้ยังใหญ่หลวง...ยังต้องการขุนพลอีกมาก..............มีไหมครับใครที่อาสาจะอยู่แถวหน้าของขบวน........"

                    คำพูดนี้..........................ผมใช้เมื่อปี 2525ถึง2526   บนหลังคารถที่ท้องสนามหลวง....................อยากจะขออีกสักครั้ง...........

                          "Today.........Less TalK More Action................

                                                          พรสกล ณ ศรีโต

                                                          1/7/2548

ขอน้อมคารวะให้กับทหารกล้า ด้วยความคารวะจริงใจ

วิถีแห่งกระแสในยุค..."พาคนไปตาย"...คงจะไม่ใช่ทางเลือกเดียวในการแสดงความกล้าท้าทายระบบ

ขอทหารกล้าได้ฝ่าฟันจนประสบผลสำเร็จในวิถีแห่งตน.

ขอบคุณและวิงวอนขออีกครั้ง

        "ขอแรง........ร่วมฟันฝ่าในวิถีแห่งคนกล้า...........เพื่อสิ่งที่ดีงามและฝันใฝ่...........เพราะมีคนกล้าที่กล้าตายเยี่ยงวีรบุรุษ.......จึงมีการขับเคลื่อนขบวนประชาธิปไตย..........คล้อยหลังก็เห็นการเปลี่ยนแปลงที่ตามมา........ถึงทุกวันนี้.................วันนี้ขบวนทัพยังรุดไปข้างหน้า..........ฤาแล้วไย......ขุนพลจะปล่อยเหล่าทหารกล้าให้พวกเขา........ตามลำพัง"

                                                           ด้วยจิตคารวะ

                                                       พรสกล ณ ศรีโต

                                                           1/7/2548

                                                         

 

      จะเป็นการดีอย่างยิ่งถ้าท่านผู้ที่คิดว่าตนเองเป็นเจ้าของโรงงาน จะไม่นั่งนิ่งๆบนเบาะนุ่มๆแล้วมัวแต่กระหยิ่มยิ้มย่อง 

      ขอให้กำลังใจแด่  อาจารย์ พรสกล   ผู้ซึ่งกระผมสามารถเรียกว่าอาจารย์ได้อย่างเต็มปากและเต็มใจ

                                        จาก  ข้าราชการพันธุ์ใหม่

  ขอบคุณพี่พรสกล  และพี่ไอศูรย์  รวมทั้งข้าราชการพันธุ์ใหม่ด้วย  ที่ทำให้ภาพของการจัดทำ KM  ของจังหวัดชุมพรรู้สึกว่ากำลังเคลื่อนที่  ผมนั่งอ่านอยู่เรื่อยๆ  ว่า blog  ของหน่วยงานต่างๆ  ของจังหวัดชุมพรที่จัดขึ้นมาจะไปถึง Cops  ที่เราคาดหวังได้อย่างไร  เพราะมีเกือบทุกหน่วยงานแต่ยังไม่มีประเด็นที่เราจะจัดทำ  เป็นไปได้ไหมครับว่าแต่ละหน่วยงานหรือให้จังหวัดชุมพรเป็นเจ้าภาพก็ได้  ในการกำหนดประเด็นซักหนึ่งประเด็น  (อาจมากกว่านี้  แต่อย่าให้มากนะครับ  เดี๋ยวจะทำให้การบริหารจัดการไม่ดี)  แล้วจัดทำ Cops online ขึ้นมา  ตอนนี้ผมก็กำลังคิดอยู่เหมือนกัน  อาจจะเป็นเรื่องของการบริหารจัดการการท่องเที่ยวเชิงเกษตรที่จังหวัดชุมพรมีศักยภาพ  เผื่อว่าจะได้สังเคราะห์มาเป็นแนวทางในการบริหารจัดการเรื่องการท่องเที่ยวของจังหวัดชุมพร  ดีไม่ดีอาจได้หลักสูตรการจัดการการท่องเที่ยวที่สถาบันฯ ก็ได้ครับ  ดีไหมครับ   จะได้เปลี่ยนสนามรบ  ให้เป็นสนามเรียนรู้ 

ขอบคุณสำหรับทุกความคิดเห็น

           วันนี้เราอาจจะอยู่ในสนามรบ........แต่เป็นสนามรบทางปัญญาที่ทำให้เกิดการพัฒนาความรู้และ....................................จะนำไปสู่สนามแห่งการเรียนรู้.........ในสนามรบทางปัญญา........ผมยังคงมีความรู้สึก   มิตรภาพ  ความห่วงใยและสายสัมพันธ์เหมือนเดิม ครับ  

          "มุมมองทางความคิดที่แตกต่าง..........ทำให้เกิดการเรียนรู้.......และนวัตกรรมทางคิดใหม่เสมอครับ"

                                               พรสกล  ณ ศรีโต

                                               13/7/2548

 

เห็นด้วยกับทั้งสองท่านครับ

 

    ดิฉันได้เข้ามาอ่านบล็อกนี้ด้วยเพราะหัวข้อที่น่าสนใจ และเลยอ่านต่อไปยังข้อคิดเห็นต่างๆ อ่านไปอ่านไปทำให้คันในใจอยากจะแสดงความคิดเห็นบ้าง

    ดิฉันเป็นข้าราชการคนหนึ่ง ที่ต้องย้ายมารับตำแหน่งที่จังหวัดชุมพร สรุปคือดิฉันไม่ใช่คนชุมพร แต่เมื่อหน้าที่การงานพามาดิฉันก็คิดว่าที่นี่ก็คือบ้านของดิฉันเหมือนกัน(ประเทศไทย)และเป็นบ้านที่ดิฉันต้องการมีส่วนร่วมในการช่วยทำความสะอาดปัดกวาดเช็ดถู และเมื่อดิฉันเห็นทุกคนในบ้านกำลังมีกำลังใจที่จะช่วยกันทำให้บ้านหลังนี้สวยงามน่าอยู่ แต่แล้วในขณะที่สมาชิกในบ้านทุกคนกำลังพยายามทำให้ความหวังเป็นจริง ก็มีคนที่บอกว่าตนเองเป็นเจ้าของบ้านเดินเข้ามาพร้อม ถุงดำ ใบใหญ่และแล้วก็เท ขยะ กองใหญ่กองหนึ่งออกมากลางบ้าน สมาชิกทุกคนในบ้านต่างมองด้วยอาการตกตะลึง ส่วนดิฉันมองด้วยความแปลกใจว่า ทำไมคนที่อ้างว่าตนเองเป็นเจ้าของบ้านแท้ๆ แทนที่จะสร้างกำลังใจให้กับสมาชิกที่มาช่วยกันทำสิ่งที่ดี หรือ ถ้าท่านจะพยายามทำตัวเป็นเจ้าของบ้านที่พอใช้ได้สักนิด แค่มองดูเฉยๆไม่ต้องคิดที่จะจับไม้กวาดมาช่วยปัดกวาดก็ไม่มีใครสนใจ แต่ทำไมท่านกลับเป็นคนที่จะทำให้บ้านของท่านสกปรกซะเอง และแล้วดิฉันก็ทนยืนนิ่งต่อไปไม่ได้ ต้องก้าวออกมาและพูดดังๆว่า" ขอร้องเถอะค่ะ ถ้ามือไม่พายอย่าเอาเท้าราน้ำ"

 " อย่าซีเรียส คะ อย่าซีเรียส"

ดิฉันแค่อยากเห็นสมาชิกทุกท่านที่เข้ามาแสดงความคิดเห็น ได้โปรดแสดงความคิดเห็นในทางสร้างสรรเท่านั้น และดิฉันขอให้กำลังใจกับคนที่กำลังทำงานทุกคน นั่นหละค่ะที่เรียกว่า  "ของจริง"                             

  รู้สึกว่า Blog  นี้มีความเคลื่อนไหวมากที่สุด  มีหลายๆ  ท่านเข้ามาแสดงความคิดเห็น  ผมเห็นว่าดีครับ  คราวนี้พร้อมแล้วนะครับที่จะทำให้บ้านของเราน่าอยู่  (ผมก็ไม่ใช่คนที่เกิดที่ชุมพร  แต่รู้สึกเสมอว่าตนเองเป็นคนชุมพรเหมือนกันครับ)  Blog  นี้พี่พรสกลตั้งไว้ว่า 1 ปี CEO ชุมพร  ลองให้ความเห็นเข้ามานะครับว่าหนึ่งปีที่ผ่านมาการบริหารงานเป็นอย่างไรบ้าง  มีข้อด้อยข้อเด่น  หรือมีข้อเสนอแนะอย่างไร  ผม  พี่พรสกล  พี่ไอศูรย์และสมาชิกของสำนักงานบริหารยุทธศาสตร์จะได้ไปปรับใช้ให้ดีขึ้นครับ   ขอความคิดเห็นและขอขอบคุณครับ
รับทราบและใส่ใจในทุกประเด็นความคิดเห็นครับ

 

 ครับ  ต้องขอขอบพระคุณ อาจารย์ พรสกล และ อาจารย์ เทียมพบ ที่ทั้งสองท่านได้กรุณาเข้ามาอุทิศทั้งแรงกาย และ แรงใจ จนจังหวัดชุมพรของเรามีการพัฒนาไปอย่างมาก ขอเป็นกำลังใจนะครับ  รวมถึงสมาชิกทุกคนในสำนักงานยุทธศาสตร์ด้วยนะครับ  ทุกคนรู้สึกได้ว่าที่ผ่านมาทุกอย่างดีขึ้น ขอให้มีกำลังใจฟันฝ่าอุปสรรคกันต่อไปนะครับ

  ขอบคุณข้าราชการพันธุ์ใหม่มากครับสำหรับกำลังใจ  สงสัยว่าข้าราชการพันธุ์ใหม่จะต้องช่วยประชาสัมพันธ์ให้เพื่อนข้าราชการในจังหวัดชุมพรช่วยกันมาแสดงความคิดเห็นเรื่องของ 1 ปี CEO   ของจังหวัดชุมพรเผื่อว่าสำนักงานบริหารยุทธศาสตร์จะได้นำไปสังเคราะห์ใช้ประโยชน์  สำหรับข้อเขียนของพี่ไอศูรย์เรื่อง Missing link  เกี่ยวกับยุทธศาสตร์ของจังหวัดชุมพรผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง  หากข้าราชการพันธุ์ใหม่ยังไม่ได้อ่าน  ก็ลองเข้าไปอ่านในชุมชนนี้แหละครับ  ลองแสดงความคิดเห็นเข้ามานะครับ  ถือว่าแลกเปลี่ยนกันครับ

ขอบคุณอีกครั้งครับ

             เหลือบมาเห็นก็ตกใจว่า............  มีข้อคิดเห็นทั้งหมด 13 ครั้งแล้ว วันนี้เราเพื่อนร่วมทางมากครับ    คงต้องขอให้พวกเราออกแรงมากขึ้นอีก  อย่างน้อยวันนี้เรามีเครื่องมือการบริหารจัดการใหม่เพิ่มขึ้นอีก     น่าจะทำให้เราสามารถนำมาใช้ในการบริหารจัดการจังหวัดแบบบูรณาการได้ดีขึ้นนะครับ

                                           พรสกล  ณ ศรีโต

                                           19/7/2548

คิดถึงทุกคนมาก  เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน....สมรภูมินี้ก็ยังไม่เสร็จศึกเลย....