ความเห็น


          วันนี้ถ้ามีใครมาถามผมว่า มีความคิดเห็นอย่างไรต่อกระบวนการ KM ของ จ.ชุมพร ? จาก Perception ที่ผมได้รับและมองเห็น ผมคิดถึงเครื่องจักรผลิตสินค้าสำเร็จรูป กำลังทำงานเต็มประสิทธิภาพ ทั้งกลางวันและกลางคืน มีผลผลิตออกมานับจำนวนชิ้นต่อเวลาที่ใช้ไปต้องนับว่าน่าทึ่ง...คิดแผลง ๆ ว่า เครื่องจักรตัวนี้น่าจะทำงานผลิตสินค้าได้เร็วและได้มากติดอันดับโลกด้วยซ้ำไป แต่ไม่กล้ายืนยันเพราะไม่มีข้อมูล และถ้าผมเป็นเจ้าของโรงงาน ผมคงจะดีใจนึกกระหยิ่มยิ้มย่องกับประสิทธิภาพของกระบวนการผลิตที่กำลังทำอยู่

          ถอยห่างออกมานิดหนึ่งแล้วถามตัวเองว่า ถ้าเป็นภารกิจของเรา เราจะทำอย่างไร ?ผมคงจะขอเริ่มต้นที่ตัวเองก่อน คงต้องให้เวลากับตัวเองศึกษาเรียนรู้อย่างเต็มที่ ในระดับที่จะต้องเข้าไป คลุกวงใน ณ ตักกศิลา KM ผมจะต้องไม่พอใจเพียงแค่ว่า ได้อ่านหนังสือ ได้ Download ไฟล์ประกอบการนำเสนอสวย ๆ ดูดีมีหลักการ พร้อมสำหรับการนำเสนอ ก็จะสามารถกลายเป็น Guru ในเรื่องนี้ไปได้ คงจะต้องขอทดลองอย่างเข้มข้นกับกลุ่มภายในของตัวเองก่อน ถ้าจะให้ดีก็จะไปชวนเพื่อนบ้านใกล้เรือนเคียง ซึ่งพบว่าการแลกเปลี่ยนเรียนรู้เข้าขั้นโคม่า เพราะแม้แต่การพบปะพดคุยกันเป็นประจำทุกเดือนก็ยังไม่มี ทดลองสักระยะหนึ่งให้ฟันเฟืองตัวสำคัญ ๆ ที่เราเรียกว่า CoPs ได้ทำงาน ชั่งน้ำหนักให้แน่ใจว่า ประเด็นที่จะหยิบยกขึ้นมา แลกเปลี่ยนเรียนรู้ (KV : Knowledge Sharing) เป็นเพียง Interest หรือ Passion และอื่น ๆ อีกมากมาย

          “แต่ว่าเรามีความจำเป็นในเรื่องการวัดผลภายใต้เงื่อนไขเวลาอันจำกัด จะไปแบบเนียน ๆ มันคงจะไม่ทันการ จะให้ทำอย่างไร ? นี่เป็นสิ่งที่ทำให้ผมนึกถึงคำพูดเก่า ๆ ของการรายงานผลในระบบราชการ พ้นจากยุค ผู้ใหญ่ลี มาไม่นาน เราก็เข้าสู่ยุค ได้ผล 100% เกินความคาดหมาย คำพูดสวย ๆ แบบนี้ จำได้ว่าครั้งหนึ่งนานมาแล้วเคยฟังอยู่บ่อย ๆ จากข่าวยามเช้าของสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย มาระยะหลังไม่เคยได้ยินอีกเลย แต่ก็พอจะสัมผัสได้ว่า ทัศนคติแบบนี้ยังมีอยู่ นั่นไง...หลักการและแนวทางการบริหารที่สำคัญของยุคสมัยหลาย ๆ เรื่องจึงต้องมาตายท้องกลมภายใต้ระบบราชการของเรานี่เอง

          “เมื่อเดินมาตามแนวทางแบบนี้แล้ว ยังไงเสียมันก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรไม่ใช่หรือ ? จริงครับ แต่อย่าปล่อยให้เครื่องเย็น และนั่งงง ๆ อยู่นานเกินไปนะครับ ถ้ามองกันในแง่ดี ผมเชื่อว่าในแต่ละเวทีที่ผ่านมา มี ของจริง อยู่ไม่น้อย ต้องหาทาง อุ้มชู ให้ได้แสดงบทบาทกัน แล้วอย่าฝืนกับประเด็นที่มันไกลตัวเกินไป รับรู้-รับผิด-คิดต่อ-เปลี่ยนแปลง ไม่ใช่เรื่องน่าอาย แต่มันเป็นการยกระดับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของเรา บนพื้นฐานของความแข็งแกร่งในสิ่งที่เราเรียกว่า จริง & ตรง

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี