นาย 1 (นามสมมติ) วิ่งโร่มาหานาย 2 (นามสมมติ) ด้วยน้ำตานองหน้าพร้อมกับเอ่ยปากเสียงดังด้วยความต้องการที่พึ่งคือเพื่อนรักที่คิดว่าเขาเข้าใจตนมากที่สุด "ช่วยฉันหน่อย 3 (นามสมมติ) เขาบอกฉันว่า 1 ดีเกินไปสำหรับ 3" นาย 2 ก็บอกกับ นาย 1 ว่า ก็ดีแล้วนี่ครับที่เขาบอกว่าเราดี" "มันไม่ใช่อย่างนั้น" นาย 1 โต้ขึ้นมาทันควัน "อ้าวแล้วมันยังไงล่ะ" "ก็เขาไปจากฉันแล้ว....................ฉันไม่เข้าใจ ....ไม่เข้าใจจริงๆ ทำไม ทำไม ทำไม"

ผมเคยรู้จักกับพระที่มาจากพม่ารูปหนึ่ง ท่านมีความรู้เกี่ยวกับการดูดวงจากตำราพม่าอยู่บ้าง ผมเองก็ใช่ว่าจะนิ่งดูดายกับเรื่องอย่างนี้ซะเมื่อไร จึงให้ท่านดูดวงให้ สิ่งที่ติดในความรู้สึกของผมไม่ใช่เพราะดวงของผมดีหรือไม่ดี แต่คำที่ท่านบอกว่า "วาสนาดีเกิดไปก็ไม่ดี ไม่ดีเลยก็ไม่ดี วาสนาต้องอยู่กลางๆ" คำๆ นี้มันทำให้ผมนึกถึงทางสายกลางของพระพุทธเจ้าทันที ดังนั้น ดีเกินไปก็ไม่ดี ไม่ดีเลยก็ไม่ดี ต้องพอประมาณ รักก็รักพอประมาณ ไม่ชอบก็ไม่ชอบพอประมาณ ให้ก็ให้พอประมาณ เอาก็เอาพอประมาณ ทำก็ทำพอประมาณ ห่างเหินก็ห่างเหินพอประมาณ อย่าให้มากเกินไปหรืออย่าให้น้อยเกินไป เพราะมิฉะนั้นจะไม่พอประมาณ