การที่ร่างกายมีระบบการรับรู้เรื่องอาการปวดเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ หากไม่มีเลยจะเป็นอันตราย

ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก… ผมกำลังคิดอะไรไม่มีสาระหรือเปล่า..ขอโทษครับ..นี่เป็นเรื่องจริง ซึ่งผมอ่านเจอใน BBC News ในหัวข้อ The toddler who cannot feel pain จาก http://news.bbc.co.uk/1/hi/health/4195437.stm เป็นเด็กชายอายุ 17 เดือน (มีภาพด้วย) จากเมือง Royston, Yorkshire พ่อแม่บอกว่าไม่สามารถละสายตายจากเด็กได้เลย ต้องคอยดูแลอย่างใกล้ชิด ไม่เช่นจะเกิดอันตรายได้ง่าย (ทุกรูปแบบ) เช่น เป็นรอยแผล มีจ้ำเขียวตามตัวฯลฯ เพราะว่าเด็กไม่รับรู้อาการปวดนั่นเอง เด็กกลุ่มนี้จึงมีอายุสั้นกว่าคนปกติ (ดีที่ความผิดปกติแบบนี้พบได้น้อยมาก มีรายงานในต่างประเทศเป็นครั้งคราวเท่านั้น) สำหรับคนที่เกิดมาครบทั้ง 32 คงจะตัดปัญหาจากการไม่รับรู้ความปวดไปได้เลยใช่ไม๊ ….คงไม่ใช่ทั้งหมดครับ เพราะว่ามีบางคนที่เป็นโรคอื่นแล้วทำให้ระบบประสาทเสียไป เช่น เป็นเบาหวานนานๆ จะมีผลทำให้เส้นประสาทของหัวใจเสียไป ก็จะไม่แสดงอาการเจ็บหน้าอกที่จะบ่งบอกว่าเป็นโรคกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือด คนไข้จึงไม่ได้ดูแลตัวเองให้ดี ทำให้เสียชีวิตกะทันหันได้ อีกตัวอย่างหนึ่งก็คือเส้นประสาทบริเวณปลายเท้าเสียไป ความรู้สึกที่เท้าเสียไป เวลามีเสี้ยนตำก็ไม่รู้สึก สุดท้ายติดเชื้อ รักษาไม่ได้ ต้องตัดขา ก็มีเยอะแยะไป สรุปก็คือ การที่ร่างกายมีระบบการรับรู้เรื่องอาการปวดเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ หากไม่มีเลยจะเป็นอันตราย แล้วถ้าร่างกายรับรู้อาการปวดมากเกินไปละ… จะเป็นอย่างไร