แต่...แววตาซื่้อใส...ในท่าที ของศิิษย์นี้...บอกคุณค่า...ความเป็น...ครู

 

สวัสดีวันครู ปีที่ 58 (16 มกราคม 57 ) จ้ะมิตรรักแฟนเพลงทุก ๆ คน

ของคุณมะเดื่อ  วันนี้เป็นวันมงคลเป็นวันครูจริง ๆ เพราะตรงกับวัน

พฤหัสบดีด้วย ... คุณมะเดื่อขอถิอโอกาสนี้..บ่นปนกลอนตามประสา

" ครู " ละกันนะจ๊ะ

 

 

เพราะเกิดมาเพื่อเป็น..ครู..จึงรู้ว่า

ชีวิตมีคุณค่ามหาศาล

แม้จะพบความซ้ำซากจากเนื้องาน

แม้จะหาความสำราญแทบไม่มี

 

 

เด็กน้อยน้อยร้อยพ่อและพันแม่

แตกต่างแท้มากปัญหาน่าหน่ายหนี

ความยากจนคือพื้นฐานของชีวี

หลายคนที่ไร้พ่อแม่ดูแลตน

 

 

 

โรงเรียนและครู...คือที่พึ่ง

ที่พ่อแม่คำนึงแต่เบื้องต้น

เหตุด้วย...ภาระ...หน้าที่...ที่มากล้น

แต่ละคน...จึงฝากครู...ช่วยดูแล

 

 

 

ทั้งเรื่องเรียน เรื่องอาหาร  เรื่องเจ็บป่วย

ให้ครูช่วยเป็นธุระ...ทั้งกันแก้

ลูกตื่นนอนลืมตามางอแง

ทั้งพ่อแม่รีบมาส่งยัง๋โรงเรียน

 

 

 

เรื่องข้าวปลาอาหารไม่ต้องห่วง

เรื่องเจ็บไข้ทั้งปวง...เรื่องอ่านเขียน

เรื่องอบรมบ่มนิสัยให้แนบเนียน

ยกให้ครูพากเพียร....รับเอาไป

 

 

เมื่อสังคมเปลี่ยนแปลงแรงกระทบ

มักจะจบที่ครอบครัวเป็นเรื่องใหญ่

สถาบันครอบครัว...สลายไป

ปัญหาใหญ่ตกที่เด็ก...นั่นแน่นอน

 

 

ความเป็นครู...วันนี้มีงานหนัก

ต้องเพิ่มเติมความรักไม่หยุดหย่อน

เป็นทั้งครู..ทั้งพ่อแม่ผู้อาทร

ป้องหนาวร้อน...ภัยพาลที่ผ่านมา

 

 

 

หน้าที่หลักมิใช่แค่...สอนเขียนอ่าน

มิใช่สอนแค่แตกฉานการศึกษา

แต่...ต้องสอนให้ชีวิต....เกิดปัญญา

สอนให้รู้จัก...คุณค่า...ความเป็น...คน

 

 

 

 

เีทียนที่เคยส่องทางอย่างวันก่อน

วันนี้คงต้องย้อนดูเหตุผล

ต้องเพิ่มแสง...สปอร์ตไล้ท์์ในกมล 

เพิ่มเติมความ อดทน อีกเท่าทวี

 

 

 

วิญญาณครู...ที่สิงสู่...อยู่ในร่าง

บ่อยครั้งมันเริ่มจาง...ทั้งแสงสี

แต่...แววตาซื่้อใส...ในท่าที

ของศิิษย์นี้...บอกคุณค่า...คำว่า...ครู

 

 

 คุณมะเดื่อ

ลูกบิดกลายพันธุ์

16/01/57